Εκλογές στα κατεχόμενα: Ο περιστρεφόμενος χορός των τουρκοκυπριακών κομμάτων, του Αλέκου Αναγνωστάκη

Εκλογές στα κατεχόμενα: Ο περιστρεφόμενος χορός των τουρκοκυπριακών κομμάτων, του Αλέκου Αναγνωστάκη

  • |

Ανατροπές μέσα σε πέντε χρόνια

 

Τα πράγματα λοιπόν άλλαξαν τόσο.

 

Πριν πέντε χρόνια,  στις περασμένες προεδρικές εκλογές, ο Ακιντζί αντιμετωπιζόταν ευνοϊκά από το ΑΚΡ και τον Ερντογάν. Τώρα ο Ερντογάν, στη βάση των γενικότερων επιλογών του, πρόκρινε  να στηρίξει ανοιχτά τον πλέον εθνικιστή Τατάρ και μάλιστα έναντι οιουδήποτε τιμήματος. Εξ ου και η επιλογή του ανοίγματος των Βαρωσίων η οποία προκάλεσε τέτοιες και τόσες (αναμενόμενες) αντιδράσεις στο εσωτερικό των τουρκοκυπρίων που οδήγησαν στην κατάρρευση της υπό τον Ερσίν Τατάρ κυβέρνησης και στη συγκρότηση προσωρινής έως τις 11 Οκτωβρίου οπότε και έχουμε τις τελικές εκλογές. Οδήγησαν στην απόφαση αποχώρησης του Λαϊκού Κόμματος από την τουρκοκυπριακή κυβέρνηση με 36 ψήφους υπέρ και πέντε κατά, σε πτώση του κυβερνητικού συνασπισμού καθώς ο αναπληρωτής πρωθυπουργός και υπουργός εξωτερικών των κατεχομένων και επίσης αρχικός υποψήφιος για τις εκλογές Κουντρέτ Οζερσάι αποχώρησε από την Κυβέρνηση. Νωρίτερα ο Οζερσάι υπέδειξε σε δηλώσεις του ότι δεν υπάρχει απόφαση του «υπουργικού συμβουλίου» για αλλαγή του καθεστώτος της περίκλειστης πόλης.

“Ντροπή για τη δημοκρατία” χαρακτήρισε το άνοιγμα της παραλίας των Βαρωσίων ο ηγέτης των Τουρκοκυπρίων Μουσταφά Ακιντζί και τον κ. Τατάρ “κομπάρσο σε ένα σενάριο που έστησε ξένη δύναμη”.

 

Αλλά η «ξένη δύναμη» είναι η Τουρκία και ο ενορχηστρωτής ο ίδιος ο Ερντογάν.

 

Αυτή η έντονα επικριτική θέση του Ακιντζί δεν είναι η πρώτη. Τον Οκτώβρη του 2019, αναφερόμενος επικριτικά  την τουρκική στρατιωτική επιχείρηση στη Συρία, μίλησε περί «αίματος που τρέχει στην Πηγή Ειρήνης». Η δήλωσή του αυτή εξόργισε τον Τούρκο πρόεδρο Ερντογάν.  Να θυμίσουμε εδώ πως οι σχέσεις Ακιντζί- Ερντογάν είχαν από νωρίς διασαλευτεί, όταν ο Ακιντζί είχε προτάξει την απεξάρτηση των Τουρκοκυπρίων από την Τουρκία, προκαλώντας τη δημόσια αντίδραση του Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος τον είχε καλέσει να επιδείξει σεβασμό στους δεσμούς Τουρκίας και Κύπρου. Από την άλλη ο κ. Τατάρ από την ανάληψη των καθηκόντων ως «πρωθυπουργός» των Τουρκοκυπρίων  επιχείρησε να δέσει την πορεία της κοινότητας στο τουρκικό άρμα. Εμφανίστηκε  όχι μόνο ως θιασώτης της λύσης δύο κρατών, αλλά και ως εκφραστής της τάσης μερίδας της τουρκοκυπριακής κοινότητας να θεωρείται η στρατιωτική παρουσία της Τουρκίας στο νησί ως αναγκαία συνθήκη για την επιβίωσή της.

Εν αρχή είναι η πολιτική των ίδιων των τουρκοκυπριακών κομμάτων.

Οι επαναληπτικές εκλογές στο τουρκοκυπριακό τμήμα της Κύπρου γίνονται σε ιδιαίτερα οξυμένο κλίμα που αποκαλύπτει και αναδεικνύει τις πολιτικές διεργασίες στο εσωτερικό των τουρκοκυπρίων σε σχέση με τις γενικότερες εξελίξεις στο νησί.

 

Εν αρχή λοιπόν είναι η πολιτική των ίδιων των πολιτικών τουρκοκυπριακών κομμάτων.

 

Ανάμεσα τους  μπορεί να διακρίνει κανείς δυο βασικές πολιτικές.

Από τη μια μεριά εμφανίζεται η πολιτική της πλήρους ευθυγράμμισης με την κυβέρνηση Ερντογάν και της «αποκατάστασης των διασαλευμένων, από τον «Ακιντζί των Ελλήνων», σχέσεων με την Τουρκία.

Κύριος εκφραστής αυτής της πολιτικής είναι ο σημερινός «πρωθυπουργός» Ερσίν Τατάρ. «Θα πάρω πίσω «όλες τις απαράδεκτες υποχωρήσεις που έκανε ο Ακιντζί». (εφημερίδα «Vatan», 29.9.2020) είναι ένα από τα κεντρικά του συνθήματα. Αυτή η  πλήρης ταύτιση του κ. Τατάρ με την Άγκυρα έχει προκαλέσει τριγμούς ακόμα και εντός του κόμματός του. Γι αυτό εξάλλου και είναι πιθανό να προκηρυχθούν, αμέσως μετά τις προεδρικές εκλογές, πρόωρες βουλευτικές εκλογές καθώς οι αντιθέσεις δεν φαίνεται να λύνονται ή έστω να υποχωρούν.

Από τη άλλη μεριά είναι οι θιασώτες της επανένωσης της Κύπρου σε ένα ομόσπονδο (συνομόσπονδο στην ουσία) κράτος στο πλαίσιο μιας Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας και η επιδίωξη ανάδειξης της τουρκοκυπριακής κοινότητας ως ισότιμης πολιτικά και κοινωνικά με την ελληνοκυπριακή αλλά και ανεξάρτητης απέναντι στην Τουρκία.

Κυριότερος εκφραστής, αλλά όχι ο μοναδικός, αυτής της πολιτικής είναι ο νυν πρόεδρος και υποψήφιος Ακιντζί: Επιδιώκουμε μια πολιτική ισοτιμίας με τη Τουρκία «και όχι με μια σχέση μητέρας – κόρης», δηλώνει στην «Κυριακάτικη Χαραυγή», (13.9.2020) ο  Ντενίζ Μπιρίντς , εκπρόσωπος του Ακιντζί.

Σε ανάλογο κλίμα κινείται και ο τρίτος των πρώτων εκλογών Τουφάν  Ερχιουρμάν.

 

Τα Βαρώσια και οι γενικότερες εξελίξεις

 

Γύρω από αυτές τις δυο παραπάνω κεντρικές πολιτικές στο εσωτερικό των τουρκοκυπρίων περιστρέφονται και οι εξελίξεις (το επιχειρούμενο άνοιγμα) στα Βαρώσια, κορυφαία στιγμή των τουρκικών παρεμβάσεων.

Η κίνηση των Ερντογάν – Τατάρ οδηγεί στην έμπρακτη και οριστική ακύρωση του ψηφίσματος του Συμβουλίου Ασφάλειας του ΟΗΕ του 1984 στο οποίο αναγραφόταν ρητά πως η κατεχόμενη πόλη έχει τη δυνατότητα να εποικιστεί μόνο από τους «πραγματικούς» κατοίκους της. Οδηγεί επίσης στην ακύρωση του ειδικού ψηφίσματος του Μαρτίου του 2012 στο οποίο καλείται η Τουρκία, η κατοχική δύναμη να μεταφέρει τον έλεγχο της Αμμοχώστου στα Ηνωμένα Μάρτιο.

Το άνοιγμα δυο μόνο χιλιομέτρων παραλίας – τουριστικού φιλέτου που παρακολουθήσαμε την εβδομάδα που πέρασε όσο κι αν φαντάζει «μικρό», εντούτοις, αποτελεί μελετημένη κίνηση του νεοοθωμανισμού, όπως αυτός εκφράζεται από το ΑΚΡ και τον Ερντογάν. Είναι μέρος της γενικότερης Ερντογανικής επεκτατικής πολιτικής, βήμα προς τη μόνιμη διχοτόμηση της Κύπρου, επιχείρηση δημιουργίας τετελεσμένων και επί του κυπριακού εδάφους, πέρα από τις προσπάθειες που κάνει στη θάλασσα.

Αρκεί η υποσημείωση πως η περίκλειστη περιοχή της Αμμοχώστου είναι το μοναδικό κομμάτι που δεν έχει εποικιστεί. Είναι το “διαπραγματευτικό χαρτί” που καθόριζε, μεταξύ άλλων, ότι βάση των διαπραγματεύσεων ήταν η “διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία”.

 

Συμπερασματικά, η κίνηση ανοίγματος των Βαρωσίων επιχειρεί να τοποθετήσει τη λύση του Κυπριακού σε νέα βάση, πάνω σε νέα τα τετελεσμένα και στη στεριά και στη θάλασσα. Γι αυτό και κατ’ επιταγή του Ερντογάν δημιουργούνται αγκάθια στην επανέναρξη των συνομιλιών ώστε σε βάθος χρόνου να χωνευτεί η νέα πραγματικότητα.

Αλλά και εδώ οι αντιδράσεις στο εσωτερικό των τουρκοκυπρίων, συνέχεια των γενικότερων αντιδράσεων, είναι αξιοσημείωτες.

Έντονες και πολυποίκιλες αντιδράσεις που συμπυκνώνονται και αποκαλύπτονται στην ομόφωνη απόφαση  του «ανώτατου εκλογικού συμβουλίου» του ψευδοκράτους απαγόρευσης(!)  μετάδοσης τελετής του ανοίγματος. Συγκεκριμένα, ανακοίνωσε την απαγόρευση οποιασδήποτε τελετής ή δηλώσεων και την άμεση τηλεοπτική μετάδοση αυτής από την περιοχή των Βαρωσίων ή στα περίχωρα, ενημερώνοντας σχετικά την «γενική διεύθυνση αστυνομίας» και τον «δήμο» Αμμοχώστου. (Τελικά την τελετή αναμετάδωσε μόνο ο τηλεοπτικός σταθμός Yeniduzen την Πέμπτη το απόγευμα. Στη ζωντανή εικόνα  δέσποζαν ο  Τατάρ,  υψηλόβαθμα στελέχη της τουρκοκυπριακής Δεξιάς και τουρκοκύπριοι κτηματομεσίτες οι οποίοι έθεσαν υπό το επιχειρηματικό τους μικροσκόπιο την περιοχή…)

Τις εξαγγελίες της τουρκικής πλευράς καταδίκασαν ξένες κυβερνήσεις και αξιωματούχοι.

Το άνοιγμα της περίκλειστης αυτής πόλης αλλά και η παραμονή του ερευνητικού πλοίου «Μπαρμπαρός» στα ανοιχτά της Κύπρου δείχνουν ότι η  Άγκυρα δεν σκοπεύει να  παραιτηθεί από μέτρα που τείνουν να τορπιλίσουν τις πρωτοβουλίες για την αποκλιμάκωση της έντασης στην Ανατολική  Μεσόγειο αλλά και για την έναρξη διαλόγου της Τουρκίας με την Ελλάδα και την Κύπρο για τα επίμαχα ζητήματα.

Στην ουσία τόσο η τουρκοκυπριακή κοινότητα όσο, πρωτίστως, η ίδια η εξέλιξη του Κυπριακού ζητήματος, πνιγμένα σε διλήμματα, βρίσκονται μεταξύ σφύρας και άκμονος.

 

Ομόφωνη απόφαση – ώθηση στον Ακιντζί

 

Το Ρεπουμπλικανικό Τουρκικό Κόμμα στο οποίο ανήκει ο Ερχιουρμάν ανακοίνωσε την υποστήριξη της υποψηφιότητας του Μουσταφά Ακιντζί στο δεύτερο γύρο των «Προεδρικών Εκλογών» μετά από ομόφωνη απόφαση που έλαβε το απόγευμα η συνέλευση ΡΤΚ.

«Το ΡΤΚ, το οποίο προσπάθησε να λύσει όλα τα προβλήματα του λαού μας, ειδικά το Κυπριακό, μέσω της μεθόδου διαλόγου βάσει του διεθνούς δικαίου, αποδέχεται την πολιτική εξεύρεσης ολοκληρωμένης λύσης σε ομοσπονδιακή βάση του Κυπριακού ως βασική αρχή» σημειώνει η σχετική ανακοίνωση.

Ως γνωστό στις «εκλογές» της πρώτης Κυριακής (με την αξιοσημείωτη και πρωτοφανή ιστορικά υψηλή αποχή του 41,8% – ψήφισαν 110.779) ο εθνικιστής και  εκλεκτός του Ερντογάν Ερσίν Τατάρ, έλαβε το 32,35% των ψήφων, ο Μουσταφά Ακιντζί το 29,84%, ο Τουφάν Ερχιουρμάν το 21,68%, ο Κουντρέτ Οζερσάι το 5,74%, ο Ερχάν Αρικλί το 5,36%, ο Σερντάρ Ντενκτάς το 4,20%, ενώ οι υπόλοιποι 5 μικρότεροι υποψήφιοι κατέγραψαν πολύ μικρά ποσοστά.

Με βάση τα αποτελέσματα είναι φανερό πως η απόφαση του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος  δίνει μεγάλη ώθηση στην υποψηφιότητα του Τ/κ ηγέτη για την ανανέωση της «θητείας» του. «Μοιραστήκαμε την κοινή μας πεποίθηση ότι θα περάσουμε με επιτυχία αυτό τη σημαντική δοκιμασία στις 18 Οκτωβρίου, με την κοινή μας δύναμη και τη θέλησή μας» σημειώνει σε γραπτή του δήλωση προς τον  Ερχουμάν ο Μουσταφά Ακιντζί.

Σύμφωνα με δήλωση στο γερμανικό κανάλι DW του Τουρκοκύπριου ευρωβουλευτή του ΑΚΕΛ Νιαζί Κιζιλγιουρέκ, «τα χαρακτηριστικά των δύο κύριων υποψηφίων προσδίδουν στις εκλογές της Κυριακής ένα χαρακτήρα δημοψηφίσματος με υπαρξιακό διακύβευμα. Αυτό που θα απαντήσουν οι τουρκοκύπριοι ψηφοφόροι είναι το κατά πόσον «οι Τουρκοκύπριοι θα γίνουν κομμάτι της Τουρκίας ή θα μείνουν κομμάτι της Κύπρου, αν «ο ηγέτης τους θα υποκύπτει στην Άγκυρα όπως ο κ. Τατάρ ή θα αντιστέκεται όπως ο κ. Ακιντζί».

Η αναφορά του κ. Κιζιλγιουρέκ σχετίζεται με το πρόταγμα της πολιτικής Ακιντζί περί ανάγκης διατήρησης της τουρκοκυπριακής ταυτότητας, της μη  επιβολής του πολιτικού Ισλάμ και της διατήρησης του κοσμικού χαρακτήρα του «κράτους».

Οι πιο πάνω συνολικές αντιδράσεις και εξελίξεις του λαού των κατεχόμενων έρχονται σε πλήρη αντίθεση με την τυπική λογική που καλλιεργείται κυρίως από την εθνικιστική δεξιά στην Ελλάδα, περιλούζει τα ελληνικά ΜΜΕ και διασπείρει το εθνικιστικό δηλητήριο   πως στον τουρκοκυπριακό τομέα όλα ελέγχονται από την μητέρα Τουρκία και τον Ερντογάν.

Τέσσερα άκαρπα και άγονα χρόνια μετά την κατάρρευση των συνομιλιών στο Κραν Μοντανά πρέπει να συμφωνήσουμε ότι το σημερινό status quo δεν πρόκειται να συνεχιστεί στο διηνεκές.

Ο εφιάλτης της οριστικής διχοτόμησης είναι κοντά.  Πολύ χειρότερα που οι μνήμες της συνύπαρξης ξεθωριάζουν και χάνονται καθώς τα χρόνια περνούν, οι νέες γενιές συνηθίζουν τα οδοφράγματα.

Ταυτόχρονα όμως οι ίδιες οι αντιφάσεις και αντιθέσεις που διασταυρώνονται στην περιοχή, το ίδιο το κοινωνικό πρόβλημα και στα δυο μέρη της Κύπρου, αναδιατάσσουν τις δυνάμεις της χειραφέτησης και της χειραγώγησης στον Κυπριακό χώρο.

Εντός αυτού του κάδρου η πιθανότητα να επαναρχίσουν σύντομα οι διαπραγματεύσεις μετεξελίσσεται σε βεβαιότητα. Επομένως το τι κίνημα θα αναπτυχθεί στα δυο μέρη ώστε να εξασφαλιστεί το ενιαίο της κυπριακής δημοκρατίας, να ενισχυθεί η πολιτική της αδελφικής αλληλεγγύης ανάμεσα στις εθνότητες της Κύπρου και η πολιτική καλής γειτονίας με τους λαούς της περιοχής, να δυναμώνει το κίνημα αποτροπής του πολέμου και το κίνημα για τα εργατικά δικαιώματα του κυπριώτικου λαού στο σύνολο του, είναι και το άμεσο διακύβευμα για τις δυνάμεις της μαχόμενης αριστεράς.

www.kommon.gr/

Σχόλια (0)

Το email σας δεν θα δημοσιευθεί.