Από την ανοσία της αγέλης στο λοκντάουν και πάλι πίσω

Από την ανοσία της αγέλης στο λοκντάουν και πάλι πίσω

  • |

Η Ευρώπη οδηγείται σε νέα λοκντάουν επειδή το προηγούμενο διάστημα, τα πραγματικά, υγειονομικά μέτρα για την αντιμετώπιση της πανδημίας δεν αποτελούσαν όπλα στις φαρέτρες των κυβερνήσεων.

Οι χώρες της Ευ­ρώ­πης ξα­να­μπή­καν στην τρο­χιά ενός νέου, τεσ­σά­ρων εβδο­μά­δων, λο­κντά­ουν. Μπο­ρού­με να δια­φω­νή­σου­με επί ώρες και μέρες και με στα­τι­στι­κές ανά χεί­ρας και στο πόδι ή στο γό­να­το, για την ανα­γκαιό­τη­τα και τη σκο­πι­μό­τη­τα του μέ­τρου ή μάλ­λον των απα­γο­ρευ­τι­κών μέ­τρων, αλλά οφεί­λου­με να ξε­κα­θα­ρί­σου­με «ομο­γε­νο­ποιώ­ντας» κάπως αυ­θαί­ρε­τα αλλά πολύ αλη­θι­νά, ανό­μοιες, ευ­ρω­παϊ­κές πραγ­μα­τι­κό­τη­τες πως ό,τι πάμε να ξα­να­ζή­σου­με δεν θα απο­τε­λού­σε «νο­μο­τέ­λεια» αν…

Γιάννης Νικολόπουλος

Αν τα πραγ­μα­τι­κά, υγειο­νο­μι­κά μέτρα και όπλα που δια­θέ­του­με έως σή­με­ρα (δεν υπάρ­χει εμ­βό­λιο στον ορατό ορί­ζο­ντα, παρά τις κατά και­ρούς «κα­θη­συ­χα­στι­κές» ανα­κοι­νώ­σεις), τα γνω­στά μέτρα και όπλα για την αντι­με­τώ­πι­ση του κο­ρω­νοϊ­ού και την όσο το δυ­να­τό επι­βρά­δυν­ση της εξά­πλω­σης του, δεν χρη­σι­μο­ποιού­νταν ελά­χι­στα ή απο­σπα­σμα­τι­κά ή αναι­ρώ­ντας το ένα το άλλο. Η διε­νέρ­γεια μα­ζι­κών τεστ, η τή­ρη­ση κα­νό­νων ατο­μι­κής υγιει­νής και γε­νι­κής κα­θα­ριό­τη­τας, οι κοι­νω­νι­κές απο­στά­σεις και η χρήση μά­σκας ΔΕΝ λει­τουρ­γούν το ένα ενά­ντια στο άλλο ή πα­ρα­γνω­ρί­ζο­ντας τη ση­μα­σία του ενός για να το­νι­στεί η δήθεν σπου­δαιό­τη­τα μόνο ενός άλλου, κυ­ρί­ως της χρή­σης μά­σκας. Έχουν απο­τέ­λε­σμα μόνο όταν χρη­σι­μο­ποιού­νται ταυ­τό­χρο­να και πα­ράλ­λη­λα. Δεν συ­νέ­βη κάτι τέ­τοιο τους προη­γού­με­νους τρεις, τέσ­σε­ρις μήνες στην Ευ­ρώ­πη.

Αν οι ευ­ρω­παϊ­κές κυ­βερ­νή­σεις συμ­φω­νού­σαν ότι η φε­τι­νή ιδιό­μορ­φη κα­τά­στα­ση στον κα­πι­τα­λι­σμό της δια­σκέ­δα­σης, της ψυ­χα­γω­γί­ας και του ελεύ­θε­ρου χρό­νου, όπου κα­τε­ξο­χήν ανή­κει και ο του­ρι­σμός, θα μπο­ρού­σε σε με­γά­λο βαθμό, να ελεγ­χθεί μόνο με αυ­στη­ρά, προ­λη­πτι­κά και μα­ζι­κά τεστ ανά­με­σα στους πλη­θυ­σμούς που θα με­τα­κι­νού­νταν, θα δια­σκέ­δα­ζαν και θα ψυ­χα­γω­γού­νταν, τεστ που θα γί­νο­νταν με ευ­θύ­νη και κό­στος των κρα­τών και των επι­χει­ρή­σε­ων που υπο­λό­γι­ζαν να το­νώ­σουν την κερ­δο­φο­ρία τους εν μέσω παν­δη­μί­ας. Το ίδιο θα έπρε­πε να γί­νε­ται και για την ερ­γα­σια­κή με­τα­νά­στευ­ση, επο­χι­κή ή μό­νι­μη ή την εκ­παι­δευ­τι­κή με­τα­νά­στευ­ση, νέων ή ερ­γα­ζο­μέ­νων. Δεν συ­ντε­λέ­στη­κε τί­πο­τα τέ­τοιο – μόνο… δειγ­μα­το­λη­ψί­ες εί­χα­με, σε πο­σο­στό μία προς 10 ή 12 άτομα για να μη θι­γούν τα συμ­φέ­ρο­ντα των αε­ρο­πο­ρι­κών εται­ρειών ή της TUI και αυτή η κα­τά­στα­ση απο­τέ­λε­σε, σε γε­νι­κές γραμ­μές, πα­νευ­ρω­παϊ­κή αντι­κα­νο­νι­κό­τη­τα, προ­σβο­λή της νοη­μο­σύ­νης μας και απει­λή για την υγεία μας, προ­κα­λώ­ντας εν πολ­λοίς και το αντί­στοι­χο ντό­μι­νο από χώρα σε χώρα.

Αν οι ευ­ρω­παϊ­κοί κρα­τι­κοί μη­χα­νι­σμοί έσκι­ζαν τα εγ­χει­ρί­δια του εφαρ­μο­σμέ­νου νε­ο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμού και του Μίλ­τον Φρί­ντμαν και προ­χω­ρού­σαν σε μια γεν­ναία, επι­θε­τι­κή, επε­κτα­τι­κή, κοι­νω­νι­κή πο­λι­τι­κή στη δη­μό­σια υγεία, την παι­δεία, τις με­τα­φο­ρές, τις συ­γκοι­νω­νί­ες, τις δη­μό­σιες και ιδιω­τι­κές επεν­δύ­σεις για πε­ρισ­σό­τε­ρους και ασφα­λέ­στε­ρους χώ­ρους ερ­γα­σί­ας εκεί όπου δεν μπο­ρεί να εφαρ­μο­στεί τη­λερ­γα­σία – βιο­μη­χα­νία, βιο­τε­χνία, αγρο­τι­κή πα­ρα­γω­γή. Δεν έχει συμ­βεί κάτι τέ­τοιο. Και δεν είναι διό­λου τυ­χαίο ότι όπου «σκάνε» μα­ζε­μέ­να και πολλά πε­ρι­στα­τι­κά ασθε­νών με κο­ρω­νο­ϊό, πάνω από 50-70 ή ακόμη και 120 ή 130 ανά μέρα ή ώρα εξέ­τα­σης (πλέον λόγω της γε­νι­κευ­μέ­νης χρή­σης των rapid tests), όλα μα όλα σχε­τί­ζο­νται με μα­ζι­κούς χώ­ρους ερ­γα­σί­ας και εκ­με­τάλ­λευ­σης (ή, με εκ­παι­δευ­τι­κά ιδρύ­μα­τα όλων των βαθ­μί­δων) – αν κά­νε­τε μια σχε­τι­κή έρευ­να στο δια­δί­κτυο, θα πει­στεί­τε για του λόγου το αλη­θές, είτε στη Γαλ­λία, είτε στη Γερ­μα­νία και την Ιτα­λία ή την Αυ­στρία. Κατά τα άλλα, κυ­ριαρ­χεί η «άποψη» περί νε­ο­λαί­ας, ανεύ­θυ­νων επο­χού­με­νων ή δια­σκε­δα­στών, ξε­χνώ­ντας ότι είναι η ίδια νε­ο­λαία που αν δεν είναι άνερ­γη, απα­σχο­λεί­ται συ­νή­θως σε πολύ κακές, ερ­γα­σια­κές συν­θή­κες ή μα­θαί­νει γράμ­μα­τα σε σχο­λι­κές ή πα­νε­πι­στη­μια­κές αί­θου­σες, κατά κα­νό­να, λίγες, ακα­τάλ­λη­λες και συ­νω­στι­σμέ­νες και παρά την «πα­νά­κεια» της τη­λεκ­παί­δευ­σης.

Αν, τέλος, οι ίδιες κυ­βερ­νή­σεις φρό­ντι­ζαν να αυ­ξή­σουν κα­τα­κό­ρυ­φα τους πό­ρους και τις με­θό­δους και όλα τα πι­θα­νά ή απί­θα­να ερ­γα­λεία με­τεκ­παί­δευ­σης και με­τα­θέ­σε­ων, για να αυ­ξη­θεί αντί­στοι­χα ο αριθ­μός των υγειο­νο­μι­κών, για­τρών και νο­ση­λευ­τών και πα­ραϊ­α­τρι­κού προ­σω­πι­κού, στα νο­σο­κο­μεία, τα κέ­ντρα υγεί­ας, την πρω­το­βάθ­μια φρο­ντί­δα, τις ει­δι­κές κλι­νι­κές και ΜΕΘ για covid-19. Αλλά, εδώ πλη­ρώ­νου­με τα σπα­σμέ­να τριών και βάλε δε­κα­ε­τιών διά­λυ­σης της παι­δεί­ας και της υγεί­ας, όπου πρώτα ποι­νι­κο­ποι­ή­θη­καν ή εμπο­ρευ­μα­το­ποι­ή­θη­καν οι αν­θρω­πι­στι­κές σπου­δές και η μελ­λο­ντι­κή επαγ­γελ­μα­τι­κή απο­κα­τά­στα­ση των επι­στη­μό­νων υγεί­ας και πρό­νοιας και μετά τσα­κί­στη­καν τα ερ­γα­σια­κά δι­καιώ­μα­τα ή δια­λύ­θη­καν και ιδιω­τι­κο­ποι­ή­θη­καν οι νο­ση­λευ­τι­κές εγκα­τα­στά­σεις και βάλ­τω­σαν οι συν­θή­κες ερ­γα­σί­ας σε αυτές. Σή­με­ρα, όλη μα όλη η Ευ­ρώ­πη ψά­χνει για­τρούς και νο­ση­λευ­τές με το του­φέ­κι και δεν τους βρί­σκει – γιατί, κατά κα­νό­να, δεν τους έχει, επει­δή δεν είχε φρο­ντί­σει να τους έχει.

Το λο­κντά­ουν έρ­χε­ται ή αλλού έχει ήδη επι­βλη­θεί, επει­δή τα συ­στή­μα­τα υγεί­ας (δη­μό­σια, ιδιω­τι­κά, ασφα­λι­στι­κά, κε­ντρι­κά ή πε­ρι­φε­ρεια­κά) κα­ταρ­ρέ­ουν λόγω έλ­λει­ψης προ­σω­πι­κού και λόγω της κό­πω­σης, σω­μα­τι­κής και ψυ­χο­λο­γι­κής, αυτών των αν­θρώ­πων.

Τόσο απλά – δεν μας λεί­πουν ή δεν είναι κο­λοσ­σιαί­ες πια οι ελ­λεί­ψεις στις κλί­νες, στους ανα­πνευ­στή­ρες, στα τεστ ή στα κο­κτέιλ χο­ρη­γού­με­νων φαρ­μά­κων, όσο στο προ­σω­πι­κό, που πολύ απλά δεν υπάρ­χει ή κα­θυ­στε­ρεί σε σχέση με την εξά­πλω­ση του ιού, η επα­νεκ­παί­δευ­ση του από άλλες ει­δι­κό­τη­τες (αστυ­νο­μι­κούς, πυ­ρο­σβέ­στες, ναυα­γο­σώ­στες, αε­ρο­συ­νο­δούς κτλ), όπου τέλος πά­ντων και αν αυτή συ­ντε­λεί­ται. Και από την αρχή της παν­δη­μί­ας έως σή­με­ρα, με ανα­γω­γή των στοι­χεί­ων της Διε­θνούς Αμνη­στί­ας, έχουν πε­θά­νει στην πρώτη γραμ­μή της μάχης, του­λά­χι­στον 9.000 για­τροί και νο­ση­λευ­τές πα­γκο­σμί­ως – πε­ρί­που το 1/3 στην Ευ­ρώ­πη, πάνω από 500 στη Ρωσία, 340 στην Ιτα­λία, και πάει λέ­γο­ντας.

Το λο­κντά­ουν δεν ήταν νο­μο­τέ­λεια.

Ούτε και είναι απο­τε­λε­σμα­τι­κό, από μόνο του, όπως απέ­δει­ξαν και οι πι­κρές εμπει­ρί­ες της πε­ρα­σμέ­νης άνοι­ξης. Εξάλ­λου ήδη ορι­σμέ­νοι «ξύ­πνιοι» στις ευ­ρω­παϊ­κές κυ­βερ­νή­σεις, στην Αυ­στρία ή τη Βρε­τα­νία, πα­ρα­δέ­χο­νται δη­μό­σια ότι κη­ρύσ­σουν λο­κντά­ουν σή­με­ρα, τον Νο­έμ­βρη, για να σώ­σουν, λέει, τις γιορ­τές των Χρι­στου­γέν­νων, τον χει­με­ρι­νό του­ρι­σμό των δια­κο­πών και την κα­τα­να­λω­τι­κή φρε­νί­τι­δα (όση θα έχει μεί­νει…) της Πρω­το­χρο­νιάς – θα ήταν για γέλια, αλλά είναι για κλά­μα­τα.

Από το λο­κντά­ουν, μια κα­τα­να­γκα­στι­κή, στρα­το­κρα­τι­κή ανο­σία της κα­ρα­ντί­νας, χωρίς ενί­σχυ­ση των δη­μο­σί­ων συ­στη­μά­των υγεί­ας και μα­ζι­κο­ποί­η­ση των τεστ, στην κα­τα­χρη­στι­κά ονο­μα­ζό­με­νη από τους δη­μο­σιο­γρά­φους, ανο­σία της αγέ­λης, χωρίς απο­τε­λε­σμα­τι­κό και ασφα­λές εμ­βό­λιο ή ακα­ριαία δρα­στι­κό φάρ­μα­κο και πάλι πίσω.

Ένα εκ­κρε­μές θα­νά­του και πα­νι­κού, κυ­βερ­νη­τι­κών πα­λι­νω­διών και οι­κο­νο­μι­κής και κοι­νω­νι­κής κα­τα­στρο­φής – αυτό ζούμε, μη γε­λιό­μα­στε, άλλο με­τα­ξύ μας. Λο­κντά­ουν, ανο­σία της αγέ­λης, ανο­σία της αγέ­λης, λο­κντά­ουν. Και πάλι πίσω και πάλι μπρο­στά και ξανά μανά και πάλι τα ίδια. Θα ήταν για γέλια, αλλά είναι για κλά­μα­τα και δί­καιη οργή και πο­λι­τι­κό ανα­στο­χα­σμό.

Στις 31 Οκτω­βρί­ου και ενώ τα τεστ έχουν πολ­λα­πλα­σια­στεί και απο­κα­λύ­πτουν σαφώς πε­ρισ­σό­τε­ρους ασθε­νείς, ήπιους ή και ασυμ­πτω­μα­τι­κούς, η Γαλ­λία μέ­τρη­σε 545 νε­κρούς, η Γερ­μα­νία, 77, η Ιτα­λία, 199, η Ολ­λαν­δία, 50 και 87 (ανα­κοι­νώ­θη­καν νε­κροί δύο ημε­ρών), η Ισπα­νία, 239, η Βρε­τα­νία, 326, η Αυ­στρία, 27  – αυτοί είναι από­λυ­τοι αριθ­μοί αντί­στοι­χοι με εκεί­νους της πε­ρα­σμέ­νης άνοι­ξης, τέλη Μαρ­τί­ου, αρχές Απρι­λί­ου, προ­τού οι μα­κά­βριοι αριθ­μοί πά­ρουν εντε­λώς τον ανή­φο­ρο. Αν («Αν») οι κυ­βερ­νή­σεις και οι κα­πι­τα­λι­στές είχαν κάνει όσα όφει­λαν και έπρε­πε να κά­νουν έγκαι­ρα, έγκυ­ρα και απο­τε­λε­σμα­τι­κά, με τα πραγ­μα­τι­κά, δια­θέ­σι­μα και γνω­στά, υγειο­νο­μι­κά μέτρα από τα τεστ έως τα νο­σο­κο­μεία, από την πρω­το­βάθ­μια φρο­ντί­δα έως τη μάσκα και τις απο­συμ­φο­ρή­σεις στα μέσα με­τα­φο­ράς, τα σχο­λεία ή τη βιο­μη­χα­νία και τα γη­ρο­κο­μεία, πάρα πολ­λοί θα ήταν ακόμη ζω­ντα­νοί – πόσοι; Άγνω­στο, δεν θα το μά­θου­με ποτέ. Και αυτή η δια­πί­στω­ση δεν είναι φθη­νός λαϊ­κι­σμός, είναι η αλή­θεια.

Εί­πα­με, τα τεστ, η υγιει­νή, οι απο­στά­σεις, η κοι­νω­νι­κή απο­στα­σιο­ποί­η­ση, η μάσκα λει­τουρ­γούν ταυ­τό­χρο­να, πα­ράλ­λη­λα και επάλ­λη­λα, όχι σε απο­κλει­σμό του ενός και του άλλου – δεν εφαρ­μό­στη­καν και δεν τη­ρή­θη­καν και δεν προ­γραμ­μα­τί­στη­καν μαζί με την ενί­σχυ­ση των συ­στη­μά­των υγεί­ας και το λο­κντά­ουν ξα­να­έρ­χε­ται στις ζωές μας, τάχα και δήθεν, ως «ανα­πό­φευ­κτο». Δεν ήταν και δεν είναι.

Ελ­λά­δα

Για την κα­τά­στα­ση στην Ελ­λά­δα θα άξιζε ένα αυ­το­τε­λές κεί­με­νο, αλλά πια, η επι­στή­μη και η αλή­θεια ση­κώ­νουν τα χέρια, ψηλά, απει­λού­με­νες από τις αη­δί­ες και τη βλα­κεία, τα δη­μο­σιο­γρα­φι­κά «πι­στό­λια» της λί­στας Πέτσα, τον φελλό πρω­θυ­πουρ­γό και τα ψέ­μα­τα του, τις πο­λι­τι­κά­ντι­κες και προ­σβλη­τι­κές για την κοι­νω­νία δη­λώ­σεις του Τσιό­δρα, του Χαρ­δα­λιά ή του Χρυ­σο­χο­ΐ­δη, τη στάση ανευ­θυ­νό­τη­τας και γε­λοιό­τη­τας του κάθε on camera πα­ρα­βά­τη των νόμων και των νέων συ­νη­θειών, ρα­σο­φό­ρου και τρα­γό­πα­πα ή μη­τρο­πο­λί­τη είτε στη Θεσ­σα­λο­νί­κη είτε στα νησιά και την Ατ­τι­κή.

Από όλα όσα έχουν συμ­βεί εν Ελ­λά­δι, μόνο αυτός ο αριθ­μός κα­θο­ρί­ζει τα πάντα του­λά­χι­στον όπως αυτά τα «πάντα και όχι όλα» δη­μο­σιο­ποιού­νται από τον ανα­ξιό­πι­στο ΕΟΔΥ – οι δια­σω­λη­νω­μέ­νοι είναι 143 (αν και δεν διευ­κρι­νί­ζε­ται πόσοι είναι σε ΜΕΘ covid-19) ενώ τα κρε­βά­τια ΜΕΘ για κο­βι­ντο­πα­θείς είναι 168 – τόσα είναι, όσα ψέ­μα­τα και αν αρα­διά­ζει ο Κού­λης περί πε­ρισ­σό­τε­ρων και… χι­λιά­δων. Επο­μέ­νως, το Μπέρ­γκα­μο δεν φα­ντά­ζει πια μια μα­κρι­νή, τη­λε­ο­πτι­κή και δια­δι­κτυα­κή, ει­κό­να φρί­κης από τον πε­ρα­σμέ­νο Απρί­λιο. Πλη­σιά­ζει επι­κίν­δυ­να τα απο­στα­θε­ρο­ποι­η­μέ­να ελ­λη­νι­κά νο­σο­κο­μεία και την, στην κο­σμά­ρα της, Ηρώ­δου Ατ­τι­κού.

Και από τη στιγ­μή που η ανο­σία της αγέ­λης στην Ελ­λά­δα απέ­τυ­χε, είτε με μάσκα είτε χωρίς, είτε με δειγ­μα­το­λη­πτι­κό του­ρι­σμό είτε με τεστ στη χάση και τη φέξη στον γε­νι­κό πλη­θυ­σμό, είτε με πα­ρά­τες στο «Σω­τη­ρία» είτε χωρίς φιέ­στες για ανύ­παρ­κτα κρε­βά­τια και απλή­ρω­το ή μη­δέ­πο­τε το­πο­θε­τη­μέ­νο στις θέ­σεις του, προ­σω­πι­κό, το λο­κντά­ουν μοιά­ζει να είναι μια κά­ποια λύσις. Ξανά. Μέχρι να ξα­να­βρε­θεί η Ελ­λά­δα μαζί με την υπό­λοι­πη Ευ­ρώ­πη, στην πα­λιν­δρό­μη­ση στην ανο­σία της αγέ­λης. Και πάλι πίσω, και ξανά, και τού­μπα­λιν.

Είναι απί­θα­νο να πι­στεύ­ουν ορι­σμέ­νοι ακόμη ότι με αυτή τη φα­ρέ­τρα και αυτή την «ερ­γα­λειο­θή­κη» θα μπο­ρέ­σουν να απο­φύ­γουν τις εκα­τόμ­βες θυ­μά­των (626 είναι πια οι νε­κροί στην Ελ­λά­δα, στις 31 Αυ­γού­στου οι συ­νο­λι­κοί νε­κροί από τον Φλε­βά­ρη έως τότε, ήταν 266, μέσα σε δύο μήνες, πέ­θα­ναν ακόμη 360, δεν είναι ακρι­βώς «επι­τυ­χία» αυτός ο απο­λο­γι­σμός). Οι νε­κροί και η από­γνω­ση θα φέ­ρουν και την κοι­νω­νι­κή κα­τα­κραυ­γή και οργή είτε για την υγειο­νο­μι­κή είτε για την οι­κο­νο­μι­κή και κοι­νω­νι­κή κα­τα­στρο­φή.

Από την άλλη, και ποτέ δεν ξέ­ρεις, οι ίδιοι ορι­σμέ­νοι στην Ελ­λά­δα, στην κυ­βέρ­νη­ση, τα ΜΜΕ, τις τρά­πε­ζες και το κε­φά­λαιο μπο­ρεί να προ­γραμ­μα­τί­ζουν από τώρα, τις δια­κο­πές των Χρι­στου­γέν­νων τους.

://rproject.gr/