Handelsblatt: Η Ελλάδα απομακρύνεται από τη Γερμανία

Handelsblatt: Η Ελλάδα απομακρύνεται από τη Γερμανία

  • |

Στη στρατιωτική άσκηση Ελλάδας, Κύπρου, Αιγύπτου, Γαλλίας, Ην. Αραβικών Εμιράτων και στη νέα συμμαχία κατά της Τουρκίας αναφέρεται η Handelsblatt. Eκτενή αφιερώματα με αφορμή τον θάνατο του Ζισκάρ ντ´ Eστέν.

Στην κοινή αεροναυτική άσκηση Ελλάδας, Κύπρου, Αιγύπτου σε συνεργασία με τη Γαλλία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και τις ευρύτερες γεωπολιτικές της διαστάσεις αναφέρεται ρεπορτάζ της οικονομικής εφημερίδας Handelsblatt με τίτλο «Η Ελλάδα απομακρύνεται από τη Γερμανία».

«Μέδουσα ήταν το όνομα ενός τρομακτικού τέρατος στην αρχαιοελληνική μυθολογία, με μαλλιά φιδιού και πυρακτωμένα μάτια. Όσοι την έβλεπαν μετατρέπονταν σε πέτρες, σύμφωνα με τον μύθο. Αποτρεπτικός είναι και ο σκοπός της “Μέδουσας 2020”. Αυτή είναι η κωδική ονομασία της στρατιωτικής άσκησης που διεξάγουν τα πέντε κράτη αυτή την εβδομάδα», υπογραμμίζοντας την προσθήκη στην άσκηση των Ην. Αραβικών Εμιράτων, με τα οποία ο Κυριάκος Μητσοτάκης υπέγραψε στρατηγική συμφωνία πριν από δύο εμβδομάδες στο Αμπού Ντάμπι. «Η συμφωνία αποτελεί κομμάτι της διαφοροποίησης της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής» σημειώνει η Handelsblatt και συνεχίζει:

«Στο παρασκήνιο βρίσκονται οι αυξανόμενες εντάσεις με την Τουρκία (…) Eλλάδα και Κύπρος δεν έχουν καταφέρει να ικανοποιήσουν το αίτημά τους για επιβολή κυρώσεων στην Άγκυρα. Από τα μεγάλα ευρωπαϊκά κράτη μόνο η Γαλλία βρίσκεται δίπλα τους. Η ΕΕ επικρίνει τις τουρκικές έρευνες για φυσικό αέριο ως παράνομες και απειλεί την Άγκυρα με κυρώσεις, διστάζει όμως να τις εφαρμόσει. Κυρίως όμως η γερμανική κυβέρνηση βάζει φρένο – μάλλον λόγω της σημασίας της Τουρκίας για τη διατήρηση της προσφυγικής συμφωνίας και λαμβάνοντας υπόψιν οικονομικά συμφέροντα, ιδίως στον εξοπλιστικό τομέα. Πέρυσι πάνω από το ένα τρίτο των γερμανικών εξαγωγών όπλων είχε προορισμό την Τουρκία.» Σύμφωνα με την Handelsblatt η Ελλάδα αντιλαμβάνεται το γερμανο-τουρκικό εξοπλιστικό πρόγραμμα ως «απειλή». Όπως αναφέρει: «Ο θυμός για τη στάση της Γερμανίας δεν είναι μόνο μεγάλος εντός της ελληνικής κυβέρνησης. Και ο απλός κόσμος είναι απογοητευμένος». Σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση στην Ελλάδα, την οποία επικαλείται το δημοσίευμα, το 71% των ερωτηθεντων θεωρεί αρνητική τη στάση της Γερμανίας στην ελληνοτουρκική διαμάχη, το 62% είναι δυσαρεστημένο από τη στάση της ΕΕ και το 76% βαθμολογεί θετικά τη Γαλλία. «Επειδή η ΕΕ ελίσσεται, η Αθήνα δημιουργεί τώρα ένα νέο δίκτυο εταιρικών σχέσεων. Αυτό λειτουργεί ιδίως επειδή και άλλες χώρες της περιοχής θεωρούν επίσης τη στάση της Τουρκίας στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική ολοένα πιο επιθετική».

Νέες αμυντικές συμμαχίες για την Ελλάδα

Διαφοροποιεί η Ελλάδα την εξωτερική της πολιτική, εκτιμά η Handelsblatt Διαφοροποιεί η Ελλάδα την εξωτερική της πολιτική, εκτιμά η Handelsblatt

To ρεπορτάζ αναφέρεται στην κοινή δήλωση Ελλάδας, Κύπρου, Αιγύπτου τον περασμένο Μάρτιο, όπου καταδικάζουν τις τουρκικές εδαφικές αξιώσεις στη Μεσόγειο και σημειώνει ότι «οι προσπάθειες της Τουρκίας να γίνει ηγεμονική δύναμη στη Μέση Ανατολή αντιμετωπίζονται με μεγάλη καχυποψία από τις περισσότερες χώρες της περιοχής». Οι τρεις χώρες είχαν επίσης ενώσει τις δυνάμεις τους με την Ιταλία, το Ισραήλ και την Ιορδανία για να σχηματίσουν ομάδα για θέματα φυσικού αερίου, υπενθυμίζει η HB προσθέτοντας: «Η Τουρκία παραμένει εκτός. Η Αθήνα δημιουργεί επίσης στενότερες επαφές με τη Σαουδική Αραβία (…) Oι νέες εταιρικές σχέσεις θα επωφεληθούν και από την αποκλιμάκωση στις σχέσεις Σαουδικής Αραβίας και Ισραήλ, με το οποίο η Ελλάδα επίσης συνεργάζεται στενά. Η Τουρκία, που έχει καλές σχέσεις μόνο με το Κατάρ στη Μέση Ανατολή, απομονώνεται επομένως περισσότερο στην περιοχή. Η κυβέρνηση της Άγκυρας παρακολουθεί τις διπλωματικές δραστηριότητες της ελληνικής κυβέρνησης με αυξανόμενη δυσαρέσκεια. Το τουρκικό υπΕξ χαρακτηρίζει τις νέες συνεργασίες των Ελλήνων “συμμαχία του κακού”».

Ο Bαλερί Ζισκαρ ντ‘ Εστέν και το χρέος στην ιστορία

Το 2006 στην παρουσίαση του βιβλίου του «Εξουσία και ζωή» (Le pouvoir et la vie) Το 2006 στην παρουσίαση του βιβλίου του «Εξουσία και ζωή» (Le pouvoir et la vie)

Εκτενείς αναφορές και αφιερώματα στον γερμανικό τύπου για τον θάνατο του πρώην Γάλλου προέδρου Βαλερί Ζισκάρ ντ´ Eστέν. Το Spiegel Online εστιάζει στη στενή σχέση του με τη Γερμανία και αναφέρει: «Ο Ζισκάρ ντ´ Eστέν ήταν ένας ένθερμος Ευρωπαίος που μέχρι το βαθύ γήρας εξέφραζε δημόσια τις θέσεις του για ευρωπαϊκά ζητήματα. Στη δεκαετία του ´70 δημιούργησε ένα υποδειγματικό γαλλογερμανικό δίδυμο με τον τότε Γερμανό καγκελάριο Χέλμουτ Σμιτ». Το Spiegel υπενθυμίζει ότι ο Γάλλος πρόεδρος «γεννήθηκε το 1926 στο γερμανικό Κόμπλεντς, όταν η περιοχή της Ρηνανίας βρισκόταν υπό γαλλική κατοχή» ενώ το 2003 «τιμήθηκε με το Βραβείο Καρλομάγνου στην πόλη του Άαχεν».

Στο ευρωπαϊκό όραμα του Ζισκάρ ντ´ Εστέν σε μια εποχή που διαμορφώνονταν ακόμη τα θεμέλια της ευρωπαϊκής ενοποίησης εστιάζει η Süddeutsche Zeitung και μεταξύ άλλων παρατηρεί: «Οι Βρυξέλλες έγιναν προτεραιότητα. Σε μια σύνοδο κορυφής τον Δεκέμβριο του 1974 επινόησε το “Ευρωπαϊκό Συμβούλιο” ως το υψηλότερο κέντρο λήψης αποφάσεων στην ΕΕ που θα συνεδρίαζε τακτικά. Σε αντάλλαγμα ο Ζισκάρ ντ´ Εστέν υποχώρησε στην πίεση των φεντεραλιστών για ενίσχυση του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου. Τελικά επετράπη στην Ευρώπη να τολμήσει περισσότερη δημοκρατία. Το 1979 η ευρωπαϊκή ήπειρος έζησε τις πρώτες, άμεσες εκλογές για την ανάδειξη της Ευρωβουλής. Ο Ζισκάρ ντ´ Εστέν ένιωθε χρέος να γράψει ιστορία. Ήθελε να παίξει σημαντικό ρόλο, να αφήσει τo στίγμα του, να διαμορφώσει τον κόσμο.»

H Tagesspiegel τον αποκαλεί «μεγάλο εκσυγχρονιστή» και μεταξύ άλλων εστιάζει στο διαφορετικό προεδρικό προφίλ που υιοθέτησε στο Ελιζέ μετά τον στρατηγό Σαρλ ντε Γκωλ και τον Ζωρζ Πομπιντού. Ακόμη και στιλιστικά: «Αν και ήξερε καλά να υιοθετεί προεδρικό ύφος, δεν είχε πρόβλημα να εμφανίζεται δημοσίως με πουλόβερ και να ντύνεται απλά όταν πήγαινε σε αγώνες ποδοσφαίρου -αδιανόητο για έναν Γάλλο αρχηγό κράτους.» Για την πολιτική του παρακαταθήκη η εφημερίδα του Βερολίνου σημειώνει: «Το σημαντικότερο πολιτικό επίτευγμα του πρώην προέδρου δεν αφορούσε τόσο το εσωτερικό της χώρας αλλά ήταν το όραμα που είχε για ανάληψη περισσότερης διεθνούς ευθύνης από τα μεγάλα κράτη της Ευρώπης».

Δήμητρα Κυρανούδη

//www.dw.com/

Σχόλια (0)

Το email σας δεν θα δημοσιευθεί.