Επικρατεί η σχιζοφρένεια των ψηφοφόρων στις δημοσκοπήσεις η οποία δεν είναι παρά απότοκη της σχιζοφρένειας των κομμάτων. Αλλα αντ’ άλλων και από τις δύο οντότητες. Οι μεν πρώτοι, όχι οι πλείστοι εννοείται, εξακολουθούν να εμπιστεύονται (!) το κυβερνητικό κόμμα, τα δε δεύτερα, της Κεντροαριστεράς δήθεν, επιμένουν, το καθένα ξεχωριστά, να αυτοαποκαλείται γνήσιος εκφραστής του λαϊκού αισθήματος, των αιτημάτων του λαού, με αποτέλεσμα το γελοίο και σπαραξικάρδιο κατακομμάτιασμά τους. Και τι να κάνουν οι ψηφοφόροι αυτών των κομμάτων; Αγονται και φέρονται από συναισθηματικά κυρίως κριτήρια, έχοντας εξορίσει, ορθολογικά δε, κάθε είδους συνθηματική ιδεολογία – τι άλλο να κάνουν; Εδώ που τα λέμε, η Αριστερά ήταν «καταδικασμένη» να υπερασπίζεται κοινωνικές ιδέες και τον λαό, όταν όμως ανήλθε στην εξουσία, συνειδητοποίησε ότι αλλιώς έχουν τα πράγματα· χρειάζονται και εθνικιστικές κορόνες, χρειάζονται οι πιστοί χριστιανοί ψηφοφόροι, πάει στο καλό ο διαχωρισμός Εκκλησίας – κράτους, καλή ήταν και η πελατειακή πολιτική και οι επιχειρηματίες δεν ήσαν και οι χειρότεροι εχθροί. Η κυβερνώσα Αριστερά χάνει τ’ αυγά και τα πασχάλια, όταν καλείται να αντιμετωπίσει τη σκληρή πραγματικότητα, άσε που δεν φροντίζει να ανασχεθεί ο παρασιτικός καταναλωτισμός [καταναλώνουμε περισσότερα από εκείνα που παράγουμε].
Γιώργος Σταματόπουλος
Αναμένονται ήγουν σαρωτικές αλλαγές και μεταβολές στον πολιτικό-κομματικό χάρτη αλλά και στη νοοτροπία του ελληνικού λαού, εάν η Αριστερά δεν κατορθώσει να παρακολουθήσει τις ραγδαίες τεχνολογικές και κοινωνικές μεταβολές και ταχύτητες. Αδικα μάλλον χαρακτηρίστηκαν σχιζοφρενικά τα κόμματα και σχιζοφρενείς οι ψηφοφόροι· μάλλον σε σύγχυση τελούν όλοι και όλα, αδυνατώντας να συνειδητοποιήσουν τι ακριβώς συμβαίνει [εξαιρούνται βεβαίως οι αδίστακτοι και απάνθρωποι εν πολλοίς επαγγελματίες της εξουσίας, αυτοί που παντί τρόπω και σθένει θα πλουτίσουν και δεν πάει να γίνονται κοινωνικές και τεχνολογικές εκρήξεις, δεν πάει να εξαθλιώνονται σημαντικά λαϊκά στρώματα, δεν πάει η κυβέρνηση να συμπλέει με γενοκτόνους λαούς, μια και οι ΗΠΑ έχουν παράδοση με τους Ινδιάνους και οι Ισραηλινοί με τους Παλαιστίνιους].
Οι πολλοί δεν βγαίνουν πλέον στους δρόμους, αδιαφορώντας για τον επερχόμενο [ήδη επελθόντα, αλλά δεν το καταλαβαίνουμε καλά ακόμη] ολοκληρωτισμό. Αρκούμαστε, οι πολλοί, στον νέο τύπο κινητού και στο ξέσπασμά μας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπου έχουμε την ευκαιρία να φανούμε κι εμείς, να χύσουμε αδιάκριτα τη χολή μας, να ξεδώσουμε, αδελφέ, αφού ουδείς μάς δίνει σημασία.
Πλάκα έχει ότι θα μπορούσαν όντως αυτά τα Μέσα να γίνουν εστίες δημοκρατίας [μικρών δημοψηφισμάτων λ.χ., αλλά ποιος θα ελέγχει τις πλατφόρμες, ποιος θα υποστηρίζει τα δίκαια και όχι άδικα λαϊκά αιτήματα;]. Δεν είναι εντούτοις όλα μαύρα. Παράγονται μεν πολιτική και πολιτισμός, αλλά μόνο ως εξαίρεση, τα υπόλοιπα συμφύρονται με εισαγωγές μόδας και ελληνοκεντρισμό χωρίς εξέταση· ας ρίξει κανείς μια ματιά στην τηλοψία, πρωινή, μεσημεριανή, βραδινή. Απίστευτα κωμικά αλλά ταυτόχρονα και τραγικά επεισόδια, ένας αχταρμάς άγνοιας, επιπολαιότητας, ωχαδερφισμού, μανίας για κατανάλωση, λαμπρότητες και άλλες αηδίες.
https://www.efsyn.gr/stiles/yposimeioseis/512001_shizofrenika
Σχόλια (0)