Οι [πολιτικές] τσιρίδες του Αδώνιδος

Οι [πολιτικές] τσιρίδες του Αδώνιδος

  • |

Oταν λέμε ότι κάποιος τσιρίζει στη Βουλή, εν προκειμένω ο Αδωνις Γεωργιάδης, δεν εννοούμε τον τόνο ή τη χροιά της φωνής του, αλλά την ουσία της απαγγελίας του, που είναι σαφώς μακριά από κάθε ουσία – εννοούμε ότι αυτός ο άνθρωπος κομπάζει, κοκορεύεται, περπερεύεται, ασχημονεί, ρητορεύει ασύστολα· τελικώς εννοούμε ότι συγκαλύπτει την αλήθεια, ότι ψεύδεται. Ας αφήσει λοιπόν τις εξυπνάδες περί σεβασμού στη διαφορετικότητα ο αλαζών υπουργός και ας συγκρατήσει τις τσιρίδες του – οι τσιρίδες του είναι πολιτικές και όχι φωνητικές. Μην προσποιείται πως δεν αντιλαμβάνεται τι ακριβώς εννοούσε ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και ας πάψει να στρεψοδικεί και να μεταβιβάζει δικές του ευθύνες σε αντιπάλους πολιτικούς

Είναι πολλοί  που τσιρίζουν στο ελληνικό Κοινοβούλιο και ο κ. Γεωργιάδης είναι από τους κορυφαίους.

 

Γιώργος Σταματόπουλος

Γνωρίζει, φαντάζομαι, ότι το ρήμα αυτό ανάγεται στη Σύριγγα (ονομ. Σύριγξ), στο πνευστό όργανο των αρχαίων· ήταν επιπροσθέτως η Σύριγξ νύμφη της ελληνικής μυθολογίας. Στο διάβα των αιώνων η έννοια κατέπεσε, αλλοιώθηκε, «μεταμορφώθηκε» – συμβαίνουν αυτά τα περίεργα στην ελληνική γλώσσα και οφείλει να τα ξέρει ο υπουργός, που επίσης επαίρεται [δεν κάνει και τίποτε άλλο…] για την αρχαιομάθειά του.

Οταν αποκαλείς κάποιον αγράμματο, πρέπει να είσαι εσύ πεπεισμένος και βέβαιος –και αποδεδειγμένα– ότι είσαι τουλάχιστον εγγράμματος. Θυμάμαι τώρα δα [γιά δες] κάποιον στο χωριό, που προεκλογικά ψήφισε Νέα Δημοκρατία αν και στέλεχος επί πολλά χρόνια του ΠΑΣΟΚ. Ηθελε, λέει, αφενός να τιμωρήσει το κόμμα του (που είχε συγκυβερνήσει με τη Νέα Δημοκρατία – τρέχα γύρευε) και αφετέρου θεωρούσε τον Τσίπρα αγράμματο! Του είχα πει τότε ότι ένας άνθρωπος που έχει αποφοιτήσει από το Πολυτεχνείο, και μάλιστα στην Ελλάδα, δεν μπορεί να είναι αγράμματος [ότι έχει πάρει το πτυχίο του με τις δυνάμεις του, ότι δεν έχει εξαγοράσει τέλος πάντων τίτλους σπουδών – και ας μην ήταν άριστος].

Γνωρίζω ανθρώπους, παρεμπιπτόντως, χωρίς κανένα πτυχίο, που ξέρουν σαράντα καντάρια γράμματα και άλλους σπουδαγμένους τάχα στα Ταφτ και στα Χάρβαρντ και στην Οξφόρδη και δεν ξέρω πού αλλού και δεν μπορούν να χωρίσουν σε δυο γαϊδούρια άχυρο – τι να λέμε. Ισως γιατί δεν εκοπίασαν και τόσο για την απόκτηση της γνώσης.

Αδίκως εθίγη ο ακροδεξιών καταβολών υπουργός, υπέρμαχος πλέον –έτσι λέει– του φιλελευθερισμού. Θα του πρότεινα, αν έχει χρόνο ο άνθρωπος, να ρίξει μια ματιά στην Ποιητική του Αριστοτέλη [και στη Ρητορική του] ή, εάν του πέφτει βαρύς ο Σταγειρίτης φιλόσοφος, να προστρέξει στον ελαφρύτερο, Λογγίνο επονομαζόμενο, και στο Περί Υψους πόνημά του – ίσως και να απέφευγε τα ολισθήματα των ρητορευόντων στη Βουλή αλλά και στα τηλεοπτικά κανάλια, που αναπόφευκτα τον οδηγούν να υποπίπτει σε τσιρίδες [πολιτικές, είπαμε]. Aς μη δυσανασχετούν οι βουλευτές όταν τους λέμε ότι έχουν εθιστεί να τσιρίζουν [αερολογούν], ας θυμούνται ότι ακρογωνιαίος λίθος της πειστικής τους παρουσίας είναι η καλή γνώση της κοινωνίας, επίσης της ανθρώπινης ψυχής και, επιπροσθέτως, της ηθικής [η ηθική ήταν επιστήμη για τον Αριστοτέλη, το θυμάται κανείς;].

.efsyn.gr/