Νέα δεκαετία, νέα ήθη και έθιμα;

Νέα δεκαετία, νέα ήθη και έθιμα;

  • |

Οι τελικοί Κυπέλλου είναι από εκείνους τους αγώνες που συνήθως μένουν στις μνήμες για πολλά χρόνια. Μιας και μιλάμε, μάλιστα, αυτόν τον καιρό για έναν τελικό ανάμεσα στην ΑΕΚ και στον Ολυμπιακό Πειραιώς, ποιος θα ξεχάσει άραγε εκείνον του 2009; Φυσικά, υπήρξαν και τελικοί Κυπέλλου Ελλάδας που σύντομα λησμονήθηκαν αρκετά, αλλά όλοι τους πάντα είχαν και θα έχουν κάτι για να θυμόμαστε για πολλά χρόνια.

Κώστας Μαρούντας
Η Lady Hope θεωρεί πως το Κύπελλο Ελλάδας αποδεικνύεται τα τελευταία χρόνια ένα διαρκές αυτογκόλ για το ελληνικό επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Από ευκαιρία προώθησης και γιορτής καταντάει εστία τοξικότητας και γενικευμένης απαξίωσης. Και οι ευθύνες απλώνονται παντού.

Ο φετινός τελικός έχει γίνει όψιμο «κολλητάρι» με τη λέξη αναβολή. Προφανώς και υπάρχουν δύο σημαντικές πτυχές, οι οποίες πρέπει να διαχωρίζονται από όσους τιμούν τα παντελόνια τους. Η μία αφορά στην ιδιαιτερότητα της πρώτης (της αρχικής) και της τρίτης αναβολής, που σχετίζονται και οι δύο με την πανδημία. Πρώτα επιβλήθηκε η γνωστή ανοιξιάτικη καραντίνα που «πάγωσε» κάθε δραστηριότητα και αναβλήθηκε για πρώτη φορά ο τελικός που ήταν προγραμματισμένος για τότε.

Τώρα, έλαβε χώρα η ατυχία του Λοβέρα να βγει θετικός σε τεστ για κορονοϊό. Για τη δεύτερη αναβολή, αυτή που σχετιζόταν με τη Ριζούπολη στις 26 Ιουλίου, δεν υπάρχει κανένα ελαφρυντικό σε κανέναν. Αυτή, μάλιστα, έχει την τύχη, αλλά όχι τη χάρη…, να κρατάει στα χέρια της όλη την ουσία. Τερτίπια, πείσματα και ταπεινοί σκοποί. Όλα στο πιάτο μας, με την όρεξη κομμένη εντελώς…

Οφείλουμε όλοι να πούμε περαστικά στον Λοβέρα και εδώ κλείνει κάθε κουβέντα για τη συγκεκριμένη πτυχή. Αλλά, πρέπει να ανοίξει στα σοβαρά η θεματική για τις απίστευτες και πρωτοφανείς παθογένειες που ανέδειξε η δεύτερη αναβολή.

Εν έτει 2020 το τερματίσαμε. To πήγαμε, πλέον, σε «άλλη πίστα». Μπήκαν στο επίκεντρο «του ενδιαφέροντος» το ύψος του χορταριού, οι διαφημιστικές πινακίδες, η αδυναμία της αστυνομίας να περιφρουρήσει ένα άδειο γήπεδο, τα μπερδέματα της Περιφέρειας και πάει λέγοντας.

Από εδώ και πέρα, φαίνεται πως η αγωνιστική κατάσταση των εκάστοτε δύο φιναλίστ, οι ευρωπαϊκές τους υποχρεώσεις, οι σχέσεις της κάθε ΠΑΕ με την ηγεσία της ΕΠΟ, τα προσωπικά πείσματα και οι εταιρικοί ανταγωνισμοί, θα είναι οι βασικοί παράγοντες επηρεασμού, όχι των τελικών αποτελεσμάτων των αγώνων, αλλά της διεξαγωγής τους ή μη… Νέα δεκαετία, νέα ήθη και έθιμα;

Επί του πρακτέου, με όλα αυτά μάλλον χάθηκε η ζέση για το ίδιο το ματς και επικρατεί ένα διάχυτο ξενέρωμα. Ποιος τον περιμένει, πια, αυτόν τον αγώνα με πάθος; Και όποια ομάδα τον πάρει, αν γίνει ποτέ…, οι οπαδοί της θα πρέπει να επιστρατεύσουν τις πιο φανατικές πτυχές του εαυτού τους για να πανηγυρίσουν με τη δέουσα εντροπία που αρμόζει σε έναν τέτοιο σημαντικό τίτλο.  Όχι πως δεν θα γίνει αυτό, έστω και αναλογικά…, αλλά ακόμα και έτσι θα έχει ξεθωριάσει αρκετά το όλο πράγμα.

Ίσως να μην είναι καθόλου υπερβολικό το να τεθεί ως γενικό αίτημα το να κηρυχθεί ως περαιωμένη η… διαδικασία…. Μα, θα αντιτάξει κάποιος πονηρός, αυτό θα ήταν ομολογία ανικανότητας και δύσκολα στην Ελλάδα κάποιος προβαίνει σε μία τέτοια δημόσια ανάληψη ευθύνης.

Η Lady Hope πάντως δεν πιστεύει πως είναι θέμα ανικανότητας, όσο συμφεροντολογικών διαξιφισμών. Υπάρχει διαφορά… Και ο καθένας πρέπει να συνεχίσει από το πόστο του να υπηρετεί το σκοπό του.

.efsyn.gr

Σχόλια (0)

Το email σας δεν θα δημοσιευθεί.