Νέα Καληδονία: Βάναυση επίθεση Μακρόν στην αυτοδιάθεση των ιθαγενών Κανάκ

Νέα Καληδονία: Βάναυση επίθεση Μακρόν στην αυτοδιάθεση των ιθαγενών Κανάκ

  • |

Τον περσινό Οκτώβρη, στο δεύτερο δηµοψήφισµα για την ανεξαρτησία της «Νέας Καληδονίας» (ή Kanaky, «Γη των Κανάκ») από το γαλλικό κράτος, είχε επικρατήσει το «ΟΧΙ» µε 53,4%. Έχοντας καταγράψει µια τάση ενίσχυσης του «ΝΑΙ» (είχε αυξηθεί 3 µονάδες σε σχέση µε το δηµοψήφισµα του 2018), τα κόµµατα που υποστηρίζουν την προοπτική ανεξαρτησίας κατέθεσαν αίτηµα για τη διεξαγωγή ενός τρίτου δηµοψηφίσµατος.

Πάνος Πέτρου

Βάσει της συ­µφω­νί­ας της Νου­µέα (1998), το τρίτο και τε­λευ­ταίο δη­µο­ψή­φι­σµα θα ολο­κλή­ρω­νε την πο­λυ­ε­τή δια­δι­κα­σία «µε­τά­βα­σης» που εγκαι­νιά­στη­κε το 1998. Αντί γι’ αυτό, η πι­θα­νή πρα­γµα­το­ποί­η­σή του στις 12 Δε­κέ­µβρη απει­λεί να την τορ­πι­λί­σει, µε άγνω­στες συ­νέ­πειες.

Παν­δη­µία

Μετά από 18 πε­ρί­που µήνες «µη­δε­νι­κού Κο­βίντ», απο­τέ­λε­σµα αυ­στη­ρών πε­ριο­ρι­σµών στις µε­τα­κι­νή­σεις, στις αρχές Σε­πτέ­µβρη η µε­τάλ­λα­ξη Δέλτα έφτα­σε στο νη­σιω­τι­κό αρ­χι­πέ­λα­γος. Η ρα­γδαία εξά­πλω­σή της προ­κά­λε­σε 260 νε­κρούς µέσα σε ελά­χι­στες εβδο­µά­δες (που ισο­δυ­να­µούν ανα­λο­γι­κά µε πε­ρί­που 10.000 απώ­λειες στην Ελ­λά­δα), µε τους θα­νά­τους να βα­ραί­νουν κυ­ρί­ως τους ιθα­γε­νείς Κανάκ και τις κοι­νό­τη­τες των Πο­λυ­νή­σιων και των Με­λα­νή­σιων. Η το­πι­κή κυ­βέρ­νη­ση, όπου για πρώτη φορά ηγού­νται πο­λι­τι­κές δυ­νά­µεις υπέρ της ανε­ξαρ­τη­σί­ας, έκανε τα πάντα από τη µεριά της για να θέσει υπό έλεγ­χο τον ιό (αυ­στη­ρά πε­ριο­ρι­στι­κά µέτρα, µά­σκες, κα­θο­λι­κός-υπο­χρε­ω­τι­κός εµβο­λια­σµός). Ο πλη­θυ­σµός τα τή­ρη­σε ευ­λα­βι­κά -οι ιθα­γε­νι­κές κοι­νό­τη­τες απο­δέ­χτη­καν τις γρή­γο­ρες κι απρό­σω­πες κη­δεί­ες στην πρω­τεύ­ου­σα και τη µα­ταί­ω­ση των σύν­θε­των τε­λε­τουρ­γι­κών συλ­λο­γι­κής τιµής στους νε­κρούς τους.

Για ένα µε­γά­λο τµήµα του πλη­θυ­σµού, προ­έ­χει η ολο­κλή­ρω­ση της προ­σπά­θειας να τεθεί η παν­δη­µία υπό από­λυ­το έλεγ­χο, να ξε­πε­ρα­στεί το συλ­λο­γι­κό «τραύ­µα» των πε­ρα­σµέ­νων 2 µηνών (µα­ζι­κές και γρή­γο­ρες απώ­λειες, ενώ οι συγ­γε­νείς βρί­σκο­νταν σε απο­µό­νω­ση από την κοι­νό­τη­τα) και να µπο­ρέ­σουν έπει­τα να ορ­γα­νώ­σουν τα µε­γά­λα και µα­κρο­χρό­νια τε­λε­τουρ­γι­κά τους για να θρη­νή­σουν συλ­λο­γι­κά και να τι­µή­σουν τους νε­κρούς τους όπως θε­ω­ρούν ότι οφεί­λουν. Η το­πι­κή κυ­βέρ­νη­ση και οι δυ­νά­µεις της ανε­ξαρ­τη­σί­ας, ενώ υλο­ποιούν όλα όσα τους αντι­στοι­χούν για τον πε­ριο­ρι­σµό του ιού, ζή­τη­σαν από τη γαλ­λι­κή κυ­βέρ­νη­ση την ανα­βο­λή του δη­µο­ψη­φί­σµα­τος, που ο Μα­κρόν είχε ορί­σει για τις 12 Δε­κέ­µβρη. Άλ­λω­στε µε βάση τη συ­µφω­νία της Νου­µέα, το τρίτο και τε­λευ­ταίο δη­µο­ψή­φι­σµα µπο­ρεί να γίνει έως και οποια­δή­πο­τε στι­γµή µέσα στο 2022.

Η γαλ­λι­κή κυ­βέρ­νη­ση αρ­νή­θη­κε. Επι­κα­λού­µε­νη την καλή «παν­δη­µι­κή» ει­κό­να που επι­κρα­τεί πλέον στην Νέα Κα­λη­δο­νία, ισχυ­ρί­στη­κε ότι «δεν βλέ­πει σο­βα­ρό λόγο ανα­βο­λής». Πρό­κει­ται για πρό­κλη­ση νο­µι­κο-πο­λι­τι­κά: Υπο­τί­θε­ται ότι το γαλ­λι­κό κρά­τος είχε δε­σµευ­τεί να σε­βα­στεί τα ήθη και τις συλ­λο­γι­κές πρα­κτι­κές των ιθα­γε­νών στη διεκ­πε­ραί­ω­ση της «µε­τα­βα­τι­κής δια­δι­κα­σί­ας». Πρό­κει­ται για κυ­νι­κή εφα­ρµο­γή της «ευ­ρω­παϊ­κού τύπου» βια­σύ­νης για «επι­στρο­φή στην κα­νο­νι­κό­τη­τα» µόλις υπο­χω­ρή­σουν οι «δεί­κτες», σε λαούς που φαί­νε­ται ότι ιε­ραρ­χούν αλ­λιώς την κάθε ζωή και τον κάθε θά­να­το. Πρό­κει­ται για ιµπε­ρια­λι­στι­κό αλα­ζο­νι­κό «απο­φα­σί­ζο­µεν και δια­τάσ­σο­µεν». Θα ψη­φί­σε­τε στις 12 Δε­κέ­µβρη, σας αρέ­σει δεν σας αρέ­σει, γιατί έτσι θέλει ο Μα­κρόν. Και αυτό στα πλαί­σια µιας δια­δι­κα­σί­ας που υπο­τί­θε­ται ότι φέρει τον τίτλο της… απο­α­ποι­κιο­ποί­η­σης.

Ασφα­λώς υπάρ­χουν συ­γκε­κρι­µέ­να κί­νη­τρα για αυτή την από­φα­ση. Κατ’ αρχήν, η (υπο­τί­θε­ται «ου­δέ­τε­ρη» σε αυτή τη δια­µά­χη) Γαλ­λία, ει­σα­κού­ει τους «ενω­τι­κούς», τα δεξιά κό­µµα­τα που στη­ρί­ζουν κυ­ρί­ως οι «µη­τρο­πο­λί­τες» που θέ­λουν να πα­ρα­µεί­νει η Νέα Κα­λη­δο­νία κτήση της Γαλ­λί­ας, οι οποί­οι πιέ­ζουν να γίνει το δη­µο­ψή­φι­σµα άµεσα. Εκτι­µούν  ότι µια πα­ρα­τε­τα­µέ­νη προ­ε­κλο­γι­κή εκ­στρα­τεία δεν τους συ­µφέ­ρει, ενώ θε­ω­ρούν ότι η πρό­σφα­τη «µη­τρο­πο­λι­τι­κή συν­δρο­µή» (απο­στο­λή για­τρών, εµβο­λί­ων) απο­τε­λεί την κα­λύ­τε­ρη προ­ε­κλο­γι­κή εκ­στρα­τεία υπέρ του ανή­κειν στο γαλ­λι­κό κρά­τος.

Γαλ­λι­κά συ­µφέ­ρο­ντα

Αλλά η γαλ­λι­κή κυ­βέρ­νη­ση δεν «σύ­ρε­ται» από τους «ενω­τι­κούς». Το δόγµα του γαλ­λι­κού κρά­τους είχε δια­τυ­πώ­σει µε ωµό­τη­τα στο πα­ρελ­θόν ο Νι­κο­λά Σαρ­κο­ζί, χα­ρα­κτη­ρί­ζο­ντας «κόκ­κι­νη γρα­µµή που δεν θα επι­τρέ­ψει να ξε­πε­ρα­στεί» µια πι­θα­νή ανε­ξαρ­τη­σία της Νέας Κα­λη­δο­νί­ας. Για τον γαλ­λι­κό ιµπε­ρια­λι­σµό, οι υπερ­πό­ντιες κτή­σεις του είναι αυτές που του χα­ρί­ζουν τη δεύ­τε­ρη µε­γα­λύ­τε­ρη ΑΟΖ πα­γκο­σµί­ως, πίσω από τις ΗΠΑ. Η Νέα Κα­λη­δο­νία είχε πάντα ιδιαί­τε­ρη ση­µα­σία λόγω των τε­ρά­στιων απο­θε­µά­των νι­κε­λί­ου που λε­η­λα­τούν οι γαλ­λι­κές εται­ρεί­ες, αλλά και ως τόπος φο­ρο­λο­γι­κού και αντι­πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κού «πάρτι» για τον γαλ­λι­κό ΣΕΒ. Απο­κτά και ανα­βα­θµι­σµέ­νη γε­ω­στρα­τη­γι­κή ση­µα­σία πλέον, καθώς ο Ει­ρη­νι­κός Ωκε­α­νός γί­νε­ται το πιο «καυτό» ση­µείο του διε­θνούς ιµπε­ρια­λι­στι­κού αντα­γω­νι­σµού (άνο­δος Κίνας, αµε­ρι­κα­νι­κό πίβοτ, και ιδιαί­τε­ρα στο φόντο της AUKUS, απέ­να­ντι στην οποία η Γαλ­λία θέλει να προ­βά­λει αξιώ­σεις «πα­ρου­σί­ας» και «έν­νο­µων συ­µφε­ρό­ντων» στην πε­ριο­χή).

Πα­ρό­τι από τη Νέα Κα­λη­δο­νία στέλ­νε­ται επί­µο­να το µή­νυ­µα ότι «δεν έχου­µε ούτε το µυαλό, ούτε το χρόνο, ούτε την ενέρ­γεια» για προ­ε­κλο­γι­κό αγώνα, ο Μα­κρόν δεν έκανε πίσω. Πλέον, όλες οι τά­σεις του «πλα­τιού» FLNKS αλλά και όλες οι άλλες συ­νι­στώ­σες του ανε­ξαρ­τη­σια­κού στρα­το­πέ­δου, έχουν δη­λώ­σει ότι δεν πρό­κει­ται να συ­µµε­τέ­χουν στο δη­µο­ψή­φι­σµα και κα­λούν τους οπα­δούς τους σε αποχή.

Ούτε αυτό έκα­µψε τη γαλ­λι­κή κυ­βέρ­νη­ση, που κρύ­βε­ται χυ­δαία πίσω από την µη-υπο­χρε­ω­τι­κό­τη­τα της ψήφου: «Όποιος δεν θέλει, είναι ελεύ­θε­ρος να µη ψη­φί­σει». Φαί­νε­ται ότι τα ισχυ­ρά κί­νη­τρα που πε­ρι­γρά­ψα­µε πα­ρα­πά­νω για τον γαλ­λι­κό ιµπε­ρια­λι­σµό, τον ωθούν σε µια σκλη­ρή γρα­µµή που φτά­νει να «κα­λο­βλέ­πει» ένα τέ­τοιο δη­µο­ψή­φι­σµα-πα­ρω­δία, για να ανα­κη­ρύ­ξει στις 13 Δε­κέ­µβρη ότι τα προ­βλε­πό­µε­να της Συ­µφω­νί­ας της Νου­µέα ολο­κλη­ρώ­θη­καν και το θέµα της Νέας Κα­λη­δο­νί­ας θε­ω­ρεί­ται λήξαν. Όσον αφορά τον ίδιο τον Μα­κρόν, θα έχει επι­πλέ­ον «λήξει» το ζή­τη­µα πριν τις προ­ε­δρι­κές εκλο­γές στη Γαλ­λία, που ίσως είναι ένας επι­πλέ­ον λόγος που επι­µέ­νει να γί­νουν όλα τώρα.

Προς το παρόν, τα κό­µµα­τα της ανε­ξαρ­τη­σί­ας κά­νουν λόγο για «αποχή» κι όχι για «µποϊ­κο­τάζ» (όρος ταυ­τι­σµέ­νος µε τις βί­αιες συ­γκρού­σεις του πα­ρελ­θό­ντος). Πα­ρό­λα αυτά, η γαλ­λι­κή κυ­βέρ­νη­ση ήδη απο­στέλ­λει ενι­σχυ­µέ­νες κα­τα­σταλ­τι­κές δυ­νά­µεις στην Νέα Κα­λη­δο­νία. Στε­λέ­χη του FKLNS δη­λώ­νουν ότι «θα απο­συρ­θούν» και από όλες τις πο­λι­τι­κές-θε­σµι­κές διερ­γα­σί­ες της «επό­µε­νης µέρας», αν προ­χω­ρή­σει το δη­µο­ψή­φι­σµα. Αν δεν αλ­λά­ξει κάτι την ύστα­τη στι­γµή, ο Μα­κρόν συ­νει­δη­τά εντα­φιά­ζει το διά­λο­γο που άνοι­ξε στη Μα­τι­νιόν το 1988 και κα­τέ­λη­ξε στη Νου­µέα το 1998, επα­να­φέ­ρο­ντας βίαια τις σχέ­σεις του Πα­ρι­σιού µε τους Κανάκ στο άγριο τοπίο της δε­κα­ε­τί­ας του ’80.

Οι «ενω­τι­κοί» ήδη ανα­κι­νούν τους φό­βους για «ανα­τα­ρα­χές» και τις µνή­µες των αι­µα­τη­ρών συ­γκρού­σε­ων του πα­ρελ­θό­ντος. Αλλά για ένα τέ­τοιο σε­νά­ριο, δεν θα φταί­νε οι Κανάκ. Οι ένο­χοι, από το 1853 µέχρι σή­µε­ρα, βρί­σκο­νται πάντα στο Πα­ρί­σι…

/rproject.gr/