Πώς είναι δυνατό να μην ξεσηκώνεται ο νομικός κυρίως αλλά και ο πολιτικός κόσμος της χώρας βλέποντας να συνεχίζεται η βίαιη και βάναυση κράτηση στις φυλακές του νεαρού Νίκου Ρωμανού, ενάμισι-δύο χρόνια τώρα; Σε καμία συντεταγμένη Πολιτεία ένα αποτύπωμα σε ένα μετακινούμενο αντικείμενο, εν προκειμένω σε μία σακούλα, δεν συνιστά τεκμήριο ενοχής. Γιατί δεν «επαναστατεί» όλος αυτός ο κόσμος; Πώς μπορεί και ανέχεται η επιστημονική νομική κοινότητα την απαράδεκτη κράτηση του νεαρού; Δεν εξοργίζονται με την κυβερνητική αναισθησία και αναλγησία;
Γιώργος Σταματόπουλος
Κάτι πρέπει να κάνει και ο πολιτισμικός, ο λεγόμενος πνευματικός, κόσμος [συγγραφείς, ποιητές, εκδότες, συνθέτες, αοιδοί, ηθοποιοί…]· δεν είναι δυνατό να μη συγκινείται αυτός ο κόσμος, που υποτίθεται υπερασπίζεται και διαφυλάσσει τα δικαιώματα όλων των αδίκως και εκδικητικώς διωκόμενων, από τη φυλάκιση ενός νέου παιδιού στο πρόσωπο του οποίου η κυβέρνηση βλέπει έναν τάχα επικίνδυνο τρομοκράτη, ικανόν να αλώσει και να ανατρέψει -για να φανταστεί κανείς!- το πολιτικό τους κατεστημένο. Στο πρόσωπο ενός παιδιού, εννοείται, που, όμως, ξέρει τι λέει και τι υπερασπίζεται, ποιοι τον κυνηγάνε και γιατί, τι κρύβεται πίσω από σκοτεινά πέπλα της Πολιτείας και της Δικαιοσύνης. Ο ίδιος δηλώνει την αθωότητά του, αλλά και χωρίς αυτή τη δήλωση δεν συντρέχει λόγος να κρατείται επί τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα -δεν έπρεπε καν να κρατείται σύμφωνα με όλα τα ευρωπαϊκά Συντάγματα, πλην του ανεπίτρεπτου δικού μας.
Σίγουρα κάτι δεν πάει καλά στην ελληνική Πολιτεία αλλά και στην ίδια την κοινωνία και ασφαλώς κάπως πρέπει να αντιστραφεί αυτή η παθογενής αδιαφορία.
Το να ταχθούν στο πλευρό του Νίκου Ρωμανού καθηγητές και κόμματα, το να εκδίδουν δελτία Τύπου με τα οποία καταδικάζουν την παράνομη φυλάκισή του καθώς και την εξάμηνη παράταση αυτής της φυλάκισης είναι βεβαίως κάτι, αλλά δεν φαίνεται να αρκούν αυτού του είδους οι διαμαρτυρίες· η εξουσία και μάλιστα αυτή η ακροδεξιά κυβέρνηση αδιαφορεί πλήρως γι’ αυτές τις διαμαρτυρίες και καταγγελίες, καρφάκι δεν της καίγεται. Κάπως αλλιώς οφείλουν να κινηθούν όσοι υπερασπίζονται το τεκμήριο αθωότητας και την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης. Πώς γίνεται και συντρίβεται και καταπατάται το αυτονόητο από τους ρεβανσιστές της κυβέρνησης; Πού στηρίζεται η κυβερνητική αυθαιρεσία; Πυρήνες αντίστασης υπάρχουν βεβαίως ακόμη στην ελληνική κοινωνία, αλλά έτσι σκόρπιοι που είναι καταντούν αδύναμοι και αναποτελεσματικοί· πυρήνες υπάρχουν, η κοινωνική συνοχή είναι ανύπαρκτη.
Πρόκειται για μια δικαστική ομηρία, όπως τονίζει ο ίδιος, καφκικού χαρακτήρα, το κατηγορητήριο «είναι σαθρό, μνημείο νομικών ακροβασιών και αυθαιρεσιών». Μου χρωστάνε την ελευθερία μου, φωνάζει μέσα από τη φυλακή, εγώ δεν τους χρωστάω τίποτα. Ετσι είναι -και όμως, η Δικαιοσύνη είναι υπερήφανη στ’ αυτιά όταν μιλάνε οι αδύναμοι και οι αδίκως κυνηγημένοι.
Για Τέμπη και ΟΠΕΚΕΠΕ τσιμουδιά βεβαίως, γιατί οι ευθύνες τους, της Πολιτείας και της Δικαιοσύνης, είναι ολοφάνερες και δεν τους συμφέρει ούτε να ακούν ούτε να βλέπουν, ούτε, ασφαλέστατα, να φυλακίσουν κάποιον από τα λαμόγια τους που λυμαίνονται το δημόσιο χρήμα ή, ακόμα, να φυλακίσουν (!) τους ίδιους τους εαυτούς τους.
https://www.efsyn.gr/stiles/yposimeioseis/496254_toy-romanoy-pali
Σχόλια (0)