Η κραυγή του παιδιού

Η κραυγή του παιδιού

Πες μου τι να κάνω;

Πες μου τι να κάνω έτσι που με κοιτάς;

Πες μου τι να πω και τι να γράψω, πες μου λόγια που θέλεις για σένα να μιλήσω, πες μου σε ποιους δρόμους να βγω και να βαδίσω, ποιους άλλους να συναντήσω μαζί και να τους πάρω, από εδώ από εκεί να πάμε; Μια ντουντούκα μαζί να κουβαλήσω, στο στόμα να την βάλω, φωνή δυνατή να βγάλω, να φωνάξω: «Ακούσατε, ακούσατε περαστικοί, διαβάτες, ταξιδευτές, συνοδοιπόροι, άστεγοι, πλούσιοι και φτωχοί, μοναχικοί και μόνοι, ευτυχισμένοι, δυστυχείς. Ακούσατε, ακούσατε μικροί, μεγάλοι, γέροι και νιοι. Ακούσατε, ακούσατε, τα λόγια του παιδιού σας μεταφέρω, τα λόγια του παιδιού στα μέσα μου φορτώθηκα. Ακούσατε, ακούσατε άνθρωποι της ειρήνης, ακούσατε, ακούσατε τα λόγια του παιδιού που η φωνή δεν βγαίνει. Ακούσατε, ακούσατε…τα λόγια του παιδιού»

artinews.gr