Το ποδόσφαιρο και ο πολιτισμός [μας]

Το ποδόσφαιρο και ο πολιτισμός [μας]

Κινητικά προβλήματα, προσωρινά, με κρατούν στο μικρό, αλλά με βεράντα, ενδιαίτημά μου. Ευκαιρία να διαβάσω ένα βιβλίο από την αρχή ίσαμε το τέλος, χωρίς το άγχος των συνεχών διακοπών και το τσάκισμα των σελίδων. Αυτό είναι καλό, που προκύπτει από την πρόσκαιρη ανημπόρια μου: η απόλαυση της ανάγνωσης.

Υπάρχει όμως και η τηλοψία. Δεκάδες συσκευές έχουν βγει στις βεράντες των γειτονικών πολυκατοικιών και κάθε τόσο δονείται ο τόπος από τις ιαχές των παρεών όταν ο βιρτουόζος ποδοσφαιριστής της ομάδας της αρεσκείας των επιτυγχάνει ένα τέρμα.

Γιώργος Σταματόπουλος

Συνηθίζεται να μαζεύονται παρέες στα σπίτια, με πίτσες και μπίρες, και να παρακολουθούν ομού τη διεξαγωγή των αγώνων.

Είναι μια ευκαιρία για συνύπαρξη, έστω [για μερικούς θεωρητικούς της πεντάρας] κατευθυνόμενη, έστω συνηθισμένη.

Είναι κατά βάθος μία πολιτιστική μάζωξη, αφού το να παρακολουθείς εκδηλώσεις πολιτισμού είναι χρονοβόρο και κοστίζει, παρότι όλοι θα μπορούσαμε να κάνουμε μικρές οικονομίες για την παρακολούθησή τους. Ας είναι -άλλο θέμα αυτό.

Είναι ένα επίπεδο λαϊκού πολιτισμού, που χαρακτηρίζει τις εποχές μια τέτοια εκδοχή, οι τηλεοράσεις δηλαδή στα μπαλκόνια των πολυκατοικιών.

Αυτό είναι μορφή ελευθερίας και την υπερασπίζονται οι συγκεντρωνόμενοι, συνειδητά είτε ασυνείδητα· είναι η δική τους, προσωπική ελευθερία, όχι, είναι αλήθεια, με πολύ κόπο κατακτημένη.

Αλλά αυτή είναι και αυτήν υπερασπίζονται. Αυτή συνήθως περιλαμβάνει: ένα διαμερισματάκι, στενόχωρο ή ευρύχωρο, την επιλογή της παρέας, την επιλογή τρόπων διασκέδασης από σένα τον ίδιο και όχι από γραφεία, που υποτίθεται διαλαλούν το «ευ ζην». Κάνεις ας πούμε ό,τι γουστάρεις χωρίς να σου επιβάλλονται περιορισμοί άνωθεν ή κατευθυντήριες γραμμές.

Το να βλέπεις έναν αγώνα με παρέα αναπτύσσει δεσμούς ή προσδένει έστω προσωρινά διαφορετικούς ανθρώπους.

Υπάρχουν πτυχές τούτης της ελευθερίας: καφέ, μπαρ, ταβέρνες, ποδόσφαιρο, σαββατοκύριακες μικροέξοδοι, αντάμωμα με τις φλόγες του τζακιού τον χειμώνα, επίσκεψη παραλιών το καλοκαιράκι, μια ντοματιά στο μπαλκόνι· οτιδήποτε κινεί την πραγματικότητα του καθενός [την «κατασκευή» αυτής της πραγματικότητας]. Είναι στην ουσία το ιδιαίτερο, μικρό σύμπαν του καθενός, που όχι μόνο το υπερασπίζεται αλλά και το μοιράζεται με άλλους.

Αυτό το σύμπαν προέχει και όχι μια εξέγερση κατά της καταπίεσης που υφιστάμεθα από αλαζονικές εξουσίες.

Οι επαναστατικές ρητορείες είναι για τα πολιτικά κόμματα και όχι για τους καθημερινούς ανθρώπους. Μας φταίει βέβαια το πολιτικό σύστημα αλλά την εκρίζωσή του την αναθέτουμε (;) σε άλλους, στους εκπροσώπους μας…

Η ελευθερία προέρχεται για τους πολλούς από την επιθυμία τους να κάνουν φιλίες, δεσμούς, να ανήκουν σε μια κοινότητα -να βλέπουν μαζί ποδοσφαιρικούς αγώνες.

Αυτό απαιτεί σεβασμό στην παρέα, μια καλόπιστη προεργασία, μια αξιολόγηση των διπλανών· μια κατάφαση και μια αγάπη προς τη ζωή. Τα άλλα είναι μεγαλοστομίες και ασυναρτησίες μάλιστα τις περισσότερες φορές. Βλέπω έναν ποδοσφαιρικό αγώνα με τους φίλους μου είναι πολύ περισσότερα πράγματα από την αγάπη προς το παιγνίδι [η αγάπη είναι αυτονόητη].

Μπορεί επίσης να σημαίνει και το εξής: Πόσο άθλιο είναι το πολιτικό παιγνίδι που παίζεται ερήμην των πλείστων, από «προδότες», αποστάτες, εθνικοπαράφρονες, διεθνοπαράφρονες και λοιπούς που [νομίζουν ότι] συμμετέχουν σ’ αυτό το παιγνίδι.

efsyn.gr