«Στον απόηχο της φρίκης»

«Στον απόηχο της φρίκης»

Η πρόσφατη τραγωδία των πυρκαγιών με τους πολυάριθμους νεκρούς είναι δυστυχώς ένα αποτέλεσμα χρόνιων παραλείψεων, αυθαιρεσιών και ανεπάρκειας στην βούληση (πολιτική και ηθική).

Όλα αυτά μαζί τις τελευταίες μέρες, συνθέτουν ενα κλίμα ανθρωποφαγίας, ρίψης ευθυνών και δήθεν αποφάσεων…

Είναι όμως αργά.

Βασίλης-Γεώργιος Τσούνης

Μιλάμε για ζητήματα πρόληψης και όχι εκ των υστέρων αντιμετώπισης.
Ως εκ τούτου η αποκλειστική ευθύνη (πολιτική, ηθική, τολμώ να πω και νομική σε συγκεκριμένες αυθαιρεσίες) είναι δύσκολο να αποδοθεί, σίγουρα όμως βαραίνει όλες τις μέχρι τώρα κυβερνήσεις ΜΗ ΕΞΑΙΡΏΝΤΑΣ και την σημερινή στο μέτρο που αναλογεί στην κάθε μία.

Είναι ώρα λοιπόν να αφήσουμε την υποκριτική σιωπή που συγκαλύπτει το έγκλημα με αφορμή την κατασκευασμένη θλίψη σχεδόν όλων των αιρετών μετά απο μια καταστροφή.

Είναι ώρα να πούμε σε όλους όσους ζητούν «σεβασμό στους νεκρούς», πως το να ασκείς κριτική και το να αμφιβάλλεις για το ότι όλα έγιναν σωστά (στο μέτρο του δυνατού) δεν είναι ασέβεια, είναι υποχρέωση, και πως η πραγματική ασέβεια είναι να προσπαθείς απο τα social media και τα τηλεοπτικά παράθυρα να υπερασπιστείς τα μικροκομματικά σου συμφέροντα στον απόηχο μιας φρίκης.

Πως ο πραγματικός σεβασμός και η αληθινή ευθιξία είναι μετά απο αυτό το τραγικό γεγονός να κάνουμε όλοι αυτοκριτική,
να απαντήσουμε στο γιατί φτάσαμε να μιλάμε τώρα για αυθαιρεσίες και δεν μπήκε το μαχαίρι στο κόκαλο απο το 2015, απο την σημερινή κυβέρνηση και τα προηγούμενα 40 χρόνια από «τους προηγούμενους». (?)

Γιατί δεν ανοίγει ΤΏΡΑ η κουβέντα για το μέγεθος των δαπανών που προϋπολογίζει το κράτος για την πολιτική προστασία απο τα πλεονάσματα που συμφωνεί και πετυχαίνει ασκώντας πολιτική σκληρής λιτότητας και αν τελικά οι ίδιες οι εφαρμοσμένες πολιτικές είναι η αρχή του κακού. (?)

Ας απαντήσουμε τώρα γιατί ενώ οι πυρκαγιές είναι ένα ζήτημα 50 και πλέον χρόνων, από την εποχή που έφταιγαν τα «κουκουναΓια» του Ράλη, μέχρι τον «στρατηγό άνεμο» της κυβέρνησης Καραμανλή, ως και τα «ασύμμετρα φαινόμενα» του Τσίπρα η συζήτηση όλη μοιάζει με κακόγουστη τραγική ειρωνεία που επαναλαμβάνεται χωρίς να αλλάζει τίποτα. (?)

Γιατί επιτέλους μιλάμε ακόμη μια φορά πάνω απ τα συντρίμμια και δεν ερευνούμε σε βάθος τα αίτια προλαμβάνοντας τα αποτελέσματα. (?)

Ας απαντήσουμε σε όλα αυτά και σε άλλα ακόμη πολλά -γιατί, που η ίδια η πραγματικότητα μας φέρνει αντιμέτωπους.

Τέλος και να γίνει σαφές, πως ο σεβασμός στο Εθνικό πένθος, η σιωπή και το μπαλάκι των ευθυνών, είναι για νόμπελ υποκρισίας.
Η μόνη πραγματική και αναγκαία κίνηση είναι, να παρθούν εκείνες οι πολιτικές αποφάσεις που θα αποτρέψουν ένα ακόμη Εθνικό πένθος στο μέλλον.

Οτιδήποτε άλλο αποτελεί προϊόν παπαγαλίας έμμισθων και άμισθων πολιτικολογούντων.