Σταγόνα σταγόνα

Σταγόνα σταγόνα

Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά/ έφτασε το Δεκαεννιά/ στην παγωμένη χώρα/ κι έχει στο σακούλι δώρα./ Να διαγράψει τις ντροπές/ υπόσχεται κι ανατροπές/ κάθε πικραμένου τάζει/ μέλια και σερμπέτια στάζει./ Μας έκανε ποδαρικό/ κατ’ εξοχήν εκλογικό/ έτος με τους συνενόχους/ να στήνουν ψηφοδόχους./ Καμώνονται οι διάδικοι/ πως είν’ διαφορετικοί/ τα κρίματά τους μάτσα/ ούνα φάτσα ούνα ράτσα/ κι ο λαός τρώει στραπάτσα./ Ρίχνεις δαγκωτό ΘΑλέξη/ –μη στάξει και μη βρέξει–/ κι έπειτα γίνεσαι ράκος/ που σου βγήκε Θου… Κυριάκος./ Σταυροκοπιέσαι διαρκώς·/ αμφότεροι σαρξ εκ σαρκός/ του ιδίου μπαγαπόντη/ δράκοντα το κούφιο δόντι./ Θαμπώνουνε τα λαϊκά/ στρώματα με αρλούμπες/ αλλά στα ξένα αφεντικά/ κάνουνε κωλοτούμπες./ Κι όλο κοροϊδεύουνε/ προς το Μαξίμου οδεύουνε/ να κάτσουν στην καρέκλα/ να την περνούνε μέγκλα./ Κι ο λαουτζίκος απορεί/ με δάκρυα εξιστορεί/ τα μυστήρια της κάλπης/ πάντα ν’ ανεβαίνει Αλπεις./ Κι όταν τελειώσουνε τα «θα»/ έχει σταυρό και Γολγοθά.

Δημήτρης Νανούρης

Και εις άλλα με υγεία! Δεν μπορώ, πάντως, να καταλάβω όσους εξεπλάγησαν με τα εγκαίνια του σταθμού «Σιντριβάνι» του υπό κατασκευήν μετρό της Θεσσαλονίκης. Τι να ’κανε ο ΘΑλέξης, βρε καρντάσια; Να περιμένει, δηλαδή, να περάσει πρώτα ο συρμός κι ύστερα να κόψει την κορδέλα; Για βλάκα τον περνάτε; Κατ’ αρχάς σε δυο χρόνια από τώρα μπορεί να μην είναι, όχι πρωθυπουργός, ούτε καν κλητήρας. Τι να εγκαινιάσει τότε; Τη μαρμάγκα που τον κατάπιε αμάσητο; Πάντως, έμαθε όσο ’ναι τη δουλειά. Το πόπολο γουστάρει άρτον και θεάματα.

Ρεζιλίκια ψίχουλα από τα κλεμμένα συναπτών ετών κατόρθωσε να συγκεντρώσει με τη συγκατάθεση των δανειστών –ας όψεται η κάλπη που λέγαμε– και να τα μοιράσει στους αναξιοπαθούντες χρονιάρες μέρες. Αρτον δεν τα λες παρόμοια ρινίσματα και αποτρίμματα. Απομένουν, άρα, τα θεάματα. Πήγε να στήσει υπερπαραγωγή παραμονή Χριστουγέννων, μάζεψε στο μέγαρο ανυποψίαστα νήπια, φώναξε και τις προσφιλείς κάμερες, αλλά προέκυψε τζαναμπέτης ο ταχυδακτυλουργός και του θύμισε τη θεαματική κυβίστηση του 2015. «Κάνε μία τούμπα και μία κωλοτούμπα» τον άκουσε να απαγγέλλει το πανελλήνιο. Τζίφος.

Αν καείς στον χυλό, φυσάς και το γιαούρτι. Ετσι την Πρωτοχρονιά, κατά Σαλόνικα μεριά, άδραξε την ευκαιρία να προβάλει τα φαραωνικά έργα του εθνοσωτήριου γκοβέρνου. Εδώ οργάνωνε τελετές για την ΠΑΘΕ χιλιόμετρο χιλιόμετρο. Στις κλιμακίδες του μετρό θα κώλωνε; Ασε που οι κυλιόμενες έχουν ένα σπάνιο πλεονέκτημα. Καθώς γυρίζουν ακατάπαυστα, δύνασαι να στήνεις παράτες σε κάθε σκαλοπάτι αμέτρητες φορές. Πονηρός ο βλάχος. Αμ πώς; Το τερματίζει. Το φτάνει στα άκρα. Τον βλέπω να εγκαινιάζει το «Σιντριβάνι» σταγόνα σταγόνα και τον ταλαίπωρο κοσμάκη στη Νύμφη του Θερμαϊκού να πικροτραγουδά: «Σταλαγματιά, σταλαγματιά/ στάζουν τα δάκρυά μου/ γιατί προδόθηκαν σκληρά/ τα τόσα όνειρά μου».

efsyn.gr