Ακρατείς του λόγου και της σκέψης

Ακρατείς του λόγου και της σκέψης

  • |

Θα συμβαίνουν τέτοια ανατριχιαστικά φαινόμενα όπως αυτό της φωτογράφισης του υποψήφιου ευρωβουλευτή Κουρουμπλή με τον ανεκδιήγητο μητροπολίτη Αμβρόσιο, όσο η Πολιτεία διστάζει να διαχωριστεί με νόμο από την Εκκλησία και όσο οι πολιτικοί καραδοκούν να αρπάξουν ψήφους από φανατικούς πιστούς -διότι υπάρχουν, ευτυχώς, και οι ευσεβείς και συνετοί πιστοί. Διαμαρτυρήθηκε λέει ο Σκουρλέτης -σιγά τα λάχανα. Το «ιδεολογικό» συνονθύλευμα της αυτοαποκαλούμενης αριστερής κυβέρνησης δεν αποκαθαίρεται, δεν επιστρέφει σε τόπους δημοκρατικής συνύπαρξης. Εμ, με τόσους που «φιλοξενεί», οι οποίοι δεν ξέρουν καν από πού προέρχονται [ξέρουν όμως ακριβώς πού πάνε], είναι φυσικό να μην ελέγχει πια βασικές θέσεις της, που, λίγο ώς πολύ, λειτουργούν υπέρ της κοινωνίας και κυρίως υπέρ των μειονοτικών ομάδων.

Γιώργος Σταματόπουλος

Σιγά που δεν θα πήγαινε στον Αμβρόσιο ο Κουρουμπλής· λες και σκοτίστηκε ποτέ γι’ αυτές τις ομάδες -εδώ ανήρτησε από μόνος του τη φωτογραφία που δείχνει τη «βράβευσή» του από τον θηριώδη μητροπολίτη, ο οποίος εξακολουθεί να κηρύττει… -τι αλήθεια κηρύττει στο ποίμνιό του αυτός ο φανατισμένος; Την αγάπη, την επιείκεια, την ανοχή; Γιατί αυτά πρέσβευε ο χριστιανισμός στα πρώτα του τουλάχιστον «βήματα». Αλλά αυτός είναι γνωστός στο πανελλήνιο για το σκοταδιστικό του μίσος προς συνανθρώπους -εκείνος ο Κουρουμπλής ούτε αυτό έλαβε υπόψη του;

Οι περισσότερες επιλογές του ΣΥΡΙΖΑ προκειμένου να «απλωθεί» στην ελληνική κοινωνία [ακριβέστερα στους Ελληνες ψηφοφόρους] αποδεικνύονται επιπόλαιες και αρνητικές· αμαυρώνουν ακόμη και την καλή στάση του σε θέματα ανοχής και δικαιωμάτων [αν και τα δικαιώματα είναι ένα άλλο, επώδυνο, ξεχωριστό κεφάλαιο]. Πάντως όλοι βρήκαν στέγη στην οικία ΣΥΡΙΖΑ: ακροδεξιοί, δεξιοί, «σοσιαλιστές», άσχετοι, γυρολόγοι και λοιπές [αδέσποτες] «δημοκρατικές» δυνάμεις. Τα δύσκολα αρχίζουν τώρα, που απαξάπαντες ιδρώνουν και αγωνιούν για μια θέση στα ψηφοδέλτια· είναι ικανοί να συμμαχήσουν με οποιονδήποτε θεωρεί η γκλάβα τους ότι μπορεί να συνεισφέρει σε αυτήν τους την υπεράνθρωπη προσπάθεια [για τη σωτηρία της χώρας πάντα, μην ξεχνιόμαστε].

Φημίζονται αρκετοί στην κυβέρνηση για την ακράτεια του λόγου τους, άρα και της σκέψης τους· ίσως αυτό να οφείλεται στην αλαζονεία στην οποία τους οδηγεί η άσκηση εξουσίας και επίσης ίσως το γεγονός ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση [κυβερνητική] με άλλο αριστερό πρόσημο -η εξωκοινοβουλευτική Αριστερά πασχίζει για να καταφέρει να μπει στο Κοινοβούλιο [αν αυτό λέει κάτι]. Δεν ήταν απλό ολίσθημα αυτό του Κουρουμπλή, ήταν κάτι σαν κακούργημα. Ας το σκεφτεί λίγο, έστω και μετά την ανόσια πράξη του. Μάλλον όμως δεν χολοσκάνε για τις πράξεις τους οι αλαζόνες και οι ψηφοθήρες, οι «νέοι πολιτικοί». [Νέοι πολιτικοί: κυνικοί, αδίστακτοι, αμοραλιστές].

Τον βρήκε τυχαία, λέει τον μητροπολίτη, να μην του έλεγε μία καλημέρα του ανθρώπου; Αμ, το άλλο που είπε ότι «η δημοκρατία συγχωρεί»; Να μην τον κακολογούμε τον υποψήφιο ευρωβουλευτή -είχε συμβάλει, λέει, στην κατασκευή του εκκλησιαστικού ιδρύματος, να μην το κάνει κι αυτό γνωστό στο πανελλήνιο; Πού να βρεις άκρη με τέτοιες πολιτικές «προσωπικότητες». Το ύφος δε αναλλοίωτο -και τι ύφος.

efsyn.gr