Πραγματική πολιτική ή πολιτική παράσταση;

Πραγματική πολιτική ή πολιτική παράσταση;

  • |

Λόγος που εξαντλείται σε ύβρεις, που δεν επιδιώκει να πείσει, να συνθέσει, αλλά που «πυροβολεί» για να «σκοτώσει», αυτός είναι λόγος-βία και είτε καταδεικνύει την αδυναμία άρθρωσης ουσιαστικού πολιτικού λόγου είτε επιδιώκει να αποκρύψει τους πραγματικούς πολιτικούς στόχους.

Γιώργος X. Παπασωτηρίου

Η χθεσινή αναμέτρηση στην Βουλή δημιουργεί σε όλους το εύλογο ερώτημα αν είναι δυνατόν να συμφιλιωθούν η εντύπωση και η κριτική πρόσληψη, και να υπάρξει μια δημοκρατικά αρθρωμένη κοινή γνώμη, ένας δημόσιος χώρος, όπου θα εκδηλώνεται η αυθεντική δημοκρατική βούληση. Είναι αλήθεια, ότι από τη χθεσινή αντιπαράθεση επλήγη ο δημόσιος χώρος της Δημοκρατίας, το Κοινοβούλιο. Η καίρια όμως πληγή, η μέγιστη απαξίωση προέρχεται από τη λειτουργία του νέου δημόσιου χώρου, της πλειονότητας των Μέσων Ενημέρωσης και των κοινωνικών δικτύων που βασίζονται στον «κιτρινισμό», τα τρολ, τα fake news, τη μυθοπλασία και το πολιτικό θέατρο.

Ναι, για πολιτικό θέατρο πρόκειται, για πολιτική παράσταση, όπου τον πρώτο ρόλο διαδραματίζουν οι «σκηνοθέτες-σύμβουλοι». Γι αυτό το λόγο οι τελευταίοι έχουν αποκτήσει τεράστια δύναμη στο πλευρό των πολιτικών, υποκαθιστώντας τον πολιτικό ορθολογισμό με τις προθέσεις τους, την αξιοπιστία τους με το παρελθόν τους. Σ’ αυτή τη λειτουργία, η προβολή της ιδιωτικής ζωής κρίνεται αναγκαία για να εξαχθούν συμπεράσματα και να καλυφθεί το κενό της ουσιαστικής πολιτικής.

Αυτό το κενό της πραγματικής πολιτικής δίνει δουλειά και στους λεγόμενους spin-doctors, στους σκηνοθέτες του φόβου και των φαντασμάτων, οι οποίοι με διάφορα τεχνάσματα μεταθέτουν το πεδίο της αντιπαράθεσης στο επίπεδο των ενστίκτων και των συναισθημάτων. Κατ’ αυτόν τον τρόπο η παλιά διχοτόμηση σε αποσβολωμένο κοινό και σε παρουσιαστές της εξουσίας παγιώνεται.

Το ερώτημα συνεπώς είναι, αν είναι δυνατή η υπέρβαση αυτής της κενής περιεχομένου πολιτικής, που αποσκοπεί στο φενακισμό των αισθήσεων, στις εντυπώσεις και στην παραπλάνηση. Αυτή η υπέρβαση, κατά τη γνώμη μας, μπορεί να γίνει μόνο από τα παραδοσιακά μέσα επικοινωνίας όπως ο «Δρόμος» (διαδηλώσεις, ομιλίες, εκδηλώσεις…). Αυτό συνέβη πρόσφατα μία φορά, στο δημοψήφισμα του Ιουλίου του 2015…

http://artinews.gr