3η του Σεπτέμβρη σημαίνει πολιτική στο προσκήνιο

3η του Σεπτέμβρη σημαίνει πολιτική στο προσκήνιο

  • |

Η 3η του Σεπτέμβρη είναι ίσως η μέρα που σημάδεψε περισσότερο από κάθε άλλη την πολιτική ιστορία του προοδευτικού χώρου στην Ελλάδα. Ηταν η διακήρυξη, που ο Ανδρέας Παπανδρέου ήλπιζε να λειτουργήσει ως διαχρονικός οδοδείκτης του προοδευτικού κινήματος στη χώρα, προσαρμοζόμενη στις κοινωνικές και πολιτικές απαιτήσεις κάθε εποχής.

Μιχάλης Καχριμάκης*

Κάθε 3η του Σεπτέμβρη τα τελευταία χρόνια χύνονται τόνοι μελάνης, ώστε να διεκδικηθεί η επιστροφή στις αρχές και τις αξίες της ημέρας αυτής. Το αίτημα αυτό όμως ουδέποτε στη σχετική αρθρογραφία συγκεκριμενοποιείται και πλέον χρησιμοποιείται μονάχα ως συναισθηματικό λάβαρο για να ανασυντάξει και να κρατήσει όσους ακόμα έχουν μνήμες από τότε.

Αυτό είναι και το βασικό πρόβλημα του χώρου. Εχει μεταλλάξει την πολιτική του ταυτότητα, προς χάριν συγκυριακών οφελών, έχει παραμελήσει τα ιδεολογικά θεμέλια για τη μικροπολιτική ευλυγισία, έχει στερήσει από την 3η του Σεπτέμβρη την πολιτική της υπόσταση. Ας βάλουμε λοιπόν ένα τέλος σε αυτή την πρακτική, ας αναλύσουμε την πολιτική σημασία της 3ης του Σεπτέμβρη και ας πολιτευθούμε πράγματι με αυτήν ως πυξίδα.

Η 3η του Σεπτέμβρη σήμανε τη γέννηση ενός Κινήματος υπέρ των μη προνομιούχων στη χώρα. Αυτό σημαίνει ότι σήμερα πρέπει να σταματήσουμε να βλέπουμε τον κόσμο μέσα από τα παραμορφωτικά παράθυρα των γραφείων μας και να επιστρέψουμε στους ανθρώπους, στις γειτονιές, στα πραγματικά κύτταρα της πολιτικής. Σημαίνει ότι πρέπει να εμπλακούμε ενεργά με τα κινήματα του 21ου αιώνα, όπως το οικολογικό, το φεμινιστικό, τα κινήματα συνεταιριστικής οικονομίας κ.λπ., με τα οποία δυστυχώς η μέχρι τώρα σχέση μας στη χειρότερη είναι αυτή της συντηρητικής κριτικής και στην καλύτερη του χειροκροτητή.

Η 3η του Σεπτέμβρη σήμανε την έναρξη του αγώνα για την εμβάθυνση της Δημοκρατίας στον τόπο. Αυτό σημαίνει ότι σήμερα έχουμε χρέος να φανταστούμε νέους δρόμους που θα φέρνουν την πολιτική πιο κοντά στον άνθρωπο και στις ανάγκες του. Χρειάζεται, δηλαδή, να ενισχύσουμε την εμπιστοσύνη στην πολιτική, τα εργαλεία και τις αρμοδιότητες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και τους θεσμούς τοπικής άμεσης δημοκρατίας. Αυτό μετά βεβαιότητος σημαίνει ότι δεν μπορούμε να συμμετάσχουμε στην αλλαγή του εκλογικού νόμου μέσω συνταγματικής αναθεώρησης, χωρίς κάποιο πολιτικό θεμέλιο και θεσμικό σκεπτικό, αλλά μονάχα με γνώμονα την αριθμητική του παρόντος Κοινοβουλίου.

Η 3η του Σεπτέμβρη σήμανε την επαναφορά στο προσκήνιο της κοινωνικής και οικονομικής ζωής του τόπου των εργαζομένων, των ανθρώπων του μόχθου και των πραγματικών παραγωγών του πλούτου. Αυτό σημαίνει ότι σήμερα, που ο κύκλος της κρίσης κλείνει, οφείλουμε να έχουμε θέσεις υπέρ όλων των παραπάνω, με ενίσχυση των θεσμικών εκφράσεων των εργαζομένων και των εργασιακών δικαιωμάτων. Με μέτρα ουσιαστικής στήριξης των νέων εργαζομένων και αγροτών, των μικρομεσαίων, των ανέργων, των νέων επιστημόνων κ.λπ.

Οι αρχές της 3ης του Σεπτέμβρη κατάφεραν να πείσουν τους ανθρώπους ότι μέσα από την ενασχόληση με την πολιτική και τα κοινά μπορούν να αλλάξουν την καθημερινότητά τους προς το καλύτερο. Σήμερα από την άλλη, η γενικότερη αποστράτευση από την πολιτική έχει αποτέλεσμα την εφαρμογή του δόγματος «Η οικονομία αποφασίζει, η πολιτική εκτελεί και η κοινωνία υποτάσσεται».

Γι’ αυτόν τον λόγο η 3η του Σεπτέμβρη δεν πρέπει να καταστεί μουσειακό έκθεμα. Για να την κρατήσουμε όμως ζωντανή, για να μπορεί να εμπνεύσει και τα παιδιά μας εκτός από εμάς τους ίδιους και τους γονείς μας, πρέπει να της δώσουμε και πάλι πολιτικό περιεχόμενο. Χρειάζεται να θυμηθούμε ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου βελτίωσε τη ζωή των ανθρώπων σχεδιάζοντας με όραμα και πολιτική στρατηγική υπέρ της κοινωνικής πλειοψηφίας…

*μέλος Πολιτικού Συμβουλίου Κινήματος Αλλαγής, πρ. υπουργός, πρ. γραμματέας ΠΑΣΟΚ

.efsyn.gr