Για το ΚΕΘΕΑ

Για το ΚΕΘΕΑ

  • |

Ο υπουργός Υγείας όφειλε να είναι εγκρατής [και ταυτόχρονα φιλομαθής] σε τομείς που δεν ήσαν ποτέ της ειδικότητάς του. Με μια περίεργη (;) απόφαση καταργεί το αυτοδιοίκητο στο ΚΕΘΕΑ [Κέντρο Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων]. Το διοικητικό συμβούλιο δεν θα εκλέγεται πια από εκπροσώπους όλων των φορέων που συμμετέχουν, μαζί και οι απεξαρτημένοι ή οι προς απεξάρτηση, αλλά θα διορίζεται από τον ίδιο τον υπουργό, άσχετο, εκ των πραγμάτων, με αυτό το αντικείμενο. Πώς συμβαίνει αυτό, μόνο τα αξιοκρατικά κριτήρια της νέας κυβέρνησης μπορούν (;) να το ερμηνεύσουν.

Γιώργος Σταματόπουλος

Εχει μήπως στα χέρια του καταγγελίες «εσωτερικές» ο κ. υπουργός; Εάν ναι, ας τις δώσει στη δημοσιότητα. Δεν του άρεσε το έργο που γινόταν; Θεωρούσε ότι ο αριθμός των εξαρτημένων ήταν δυσανάλογος με όσους εργάζονται εμμίσθως στις υπηρεσίες του; Εκρινε ότι δεν έπρεπε να είναι πρόεδρος το ίδιο πρόσωπο επί πολλά συνεχή έτη; Είχε μήπως αμφιβολίες για τον τρόπο που γινόταν η συνέλευση ή για τις αποφάσεις που παίρνονταν;

Γνωρίζει κάτι άλλο, που δεν γνωρίζει η ελληνική κοινωνία, ή είναι, απλώς, αλαζών και κοινωνικά αναίσθητος, όπως άλλωστε οι πλείστοι της εξουσίας;

Μάλλον το δεύτερο συμβαίνει και είναι βέβαιο ότι θα έχει να αντιμετωπίσει μεγάλες κοινωνικές αντιδράσεις. Δεν είναι να παίζεις με τα ναρκωτικά και τις οικογένειες που υφίστανται αυτό το βάσανο -έχει μεγάλο αντίκτυπο στις κοινότητες, ακόμη και σε εκείνες που δεν εμπλέκονται άμεσα με τις ουσίες και τις προσπάθειες απεξάρτησης. Η εξάρτηση είναι κοινωνικό φαινόμενο και δεν οφείλεται στις «αδυναμίες» της κάθε οικογένειας ξεχωριστά. Αυτή η αλήθεια τρομάζει τις εξουσίες, διότι τις απογυμνώνει και τις καθιστά υπεύθυνες και ένοχες.

Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν υποστεί μεγάλες ταλαιπωρίες και αντιμετωπίσει εχθρικές συμπεριφορές ώσπου να πείσουν το ελληνικό κράτος και την ελληνική επιστημονική κοινότητα για την αναγκαιότητα δημιουργίας ενός τέτοιου στεγνού προγράμματος απεξάρτησης, στηριζόμενου στην κοινωνική του λειτουργία και στις δημοκρατικές διαδικασίες με τη συμμετοχή των ίδιων των «ασθενών».

Μερίμνησε, ως όφειλε, ο νέος υπουργός να έλθει σε επαφή με αυτούς τους ανθρώπους-επιστήμονες; Ζήτησε τέλος πάντων τη γνώμη δικών του «ειδικών» περί τις ουσίες; Οχι, καταφανώς όχι. Η πράξη του άρα είναι πλήρως αντιδημοκρατική [για να χρησιμοποιήσουμε έναν ήπιο και κομψό χαρακτηρισμό].

Αλλά δεν πρέπει να απορούμε. Ετσι αντιδρούν όλες οι εξουσίες όταν αντιλαμβάνονται ότι η δομή μιας μονάδας δεν εξαρτάται από τους δικούς τους κολαούζους, αλλά από αυτούς τους ίδιους που φιλοξενούνται στη δομή. Απεχθάνονται την κοινωνική πρωτοβουλία και τις δημοκρατικές διαδικασίες όπως ο διάολος το λιβάνι -αυτό δεν αφορά μόνο τις φιλελεύθερες ή ολοκληρωτικού τύπου κυβερνήσεις· είναι γνωστό εξάλλου ότι η εξουσία είναι μία, εδώ και κάτι χιλιετίες [με τα πάνω της και τα κάτω της].

Είναι βέβαιο ότι ο κ. Κικίλιας αγνοεί τον αγώνα που δίνουν καθημερινά νέοι επιστήμονες προκειμένου να εκδιώξουν από τη νοοτροπία μας την κατασταλτική επίσημη [κρατική] μέθοδο αντιμετώπισης των ναρκωτικών ουσιών. Ας τους ψάξει, δεν είναι δύσκολο δα για τα τζιμάνια του.

.efsyn.gr