Ο ακροδεξιός, που δεν εξαγνίζεται

Ο ακροδεξιός, που δεν εξαγνίζεται

 

Eίχαμε λησμονήσει φαίνεται ότι η επιβολή του νόμου προϋποθέτει την άσκηση νόμιμης βίας. Νόμιμη βία, ως γνωστόν, είναι η κρατική ασυδοσία, το «δικαίωμα» των ένστολων οργάνων της τάξης να εισβάλλουν στο άσυλο του πανεπιστημίου και να ξυλοκοπάνε ανελέητα τον οποιονδήποτε φοιτητή ή πολίτη που δεν είναι του «γούστου» τους. Μάκης Βορίδης έφη -και τα σκυλιά δεμένα- και μας επανέφερε στην κανονικότητα της νέας κυβέρνησης, διαφωτίζοντάς μας συνάμα για τη δομή και τη φύση του πολιτειακού καθεστώτος και πώς το διαχειρίζεται ένα ακροδεξιό πλην φιλελεύθερο πνεύμα. Ο ακροδεξιός δεν εξαγνίζεται σε όποια κολυμβήθρα κι αν βαπτιστεί -δεν το σηκώνει η φύτρα του [ο φανατισμός του και η αλαζονεία του] και η κούτρα του ασφαλώς.

Γιώργος Σταματόπουλος

Από τη στιγμή που τον δέχτηκε η Νέα Δημοκρατία [και δεν είναι ο μόνος ακροδεξιός που κυκλοφορεί στη Βουλή], ο ίδιος έχει νομιμοποιηθεί, έχει εκλεγεί βουλευτής και ουδείς μπορεί να του προσάψει κάτι ή να τον ψέξει γι’ αυτήν του την επιλογή. Εξυπνος άνθρωπος είναι, ξέρει τι λέει και τι κάνει, αρέσκεται προφανώς να προκαλεί τους αντιπάλους του, γνωρίζοντας ότι έχει την ασυλία ενός κοινοβουλευτικού κόμματος. Ξέρει και να ελίσσεται, να κάνει πίσω όταν βλέπει ότι τα πράγματα γίνονται σκούρα για το μέλλον του, ζητώντας συγγνώμες [ταπεινωτικές αλλά ουδόλως τον ενδιαφέρει] από το κράτος του Ισραήλ π.χ., αλλά έτσι αντιδρούν τα ασπόνδυλα μαλάκια· μόνο αν τα κεντρίσεις φοβούνται. Παν γαρ ερπετόν πληγήι νέμεται, έλεγε ο σοφός της Εφέσου, κάθε σκουλήκι δηλαδή κατευθύνεται με χτυπήματα. Ζαρώνει, μαλακώνει, τυλίγεται, ξετυλίγεται αλλά υπακούει στα χτυπήματα -για να ζήσει με κάθε τρόπο. Κάπως έτσι ζει, ανασαίνει, κινείται και ελίσσεται ο κύριος Βορίδης. Αυτό θα ήταν δικαίωμά του βεβαίως εάν δεν ήταν βουλευτής και μάλιστα υπουργός, αλλά αυτά τα αξιώματα προϋποθέτουν μια αξιοπρέπεια και μια γενναιότητα, έναν σεβασμό επιτέλους απέναντι στους πολίτες αλλά και στο ίδιο το πολίτευμα.

Τακτικός επισκέπτης στα τηλεοπτικά παράθυρα, αγαπημένος θα έλεγα όσων εργάζονται εκεί, μπορεί και επηρεάζει άπλαστες συνειδήσεις, καθιερώνοντας έτσι τον εαυτό του σαν μια νόμιμη πολιτική περσόνα, αποδεκτή πλέον από το πολιτικό σύστημα. Τον βοηθά σε αυτό η καλή χρήση που κάνει της ελληνικής γλώσσας και το ελλιπές υπόβαθρο πολλών συνομιλητών του -είναι οξύνους και πανούργος ταυτόχρονα. Αλλά μήπως και άλλοι, που δεν θεωρούνται ακροδεξιοί, έχουν καλύτερη γνώμη απ’ αυτήν του κ. Βορίδη που ισχυρίζεται ότι η επιβολή του νόμου εμπεριέχει αναγκαστικότητα [για δες όρο που επέλεξε -δεν γνωρίζω αν είναι λόγω αδαημοσύνης ή δικής του «εφευρετικότητας»; Η βία, είπαμε, είναι αδελφή του κράτους και το γνωρίζουν αυτό άπαντες οι κοινοβουλευτικοί, δεξιοί τε και αριστεροί -δεν «ξέχασαν» να ξυλοφορτώνουν φοιτητές και πολίτες τα ένστολα όργανα στη θητεία της πρώτη φορά αριστερής κυβέρνησης. Οσο και να αντιδρούν τώρα στελέχη της αντιπολίτευσης, πρέπει να προσέξουν για τις αντιφάσεις τους -εκ των πραγμάτων αντιφάσεις και όχι από τίποτα θεωρητικούρες… Και έπονται και άλλα. Δεν φαίνεται να σταματά εδώ ο κ. Βορίδης και οι ομοϊδεάτες του, τώρα που κατάλαβαν ότι μπορούν να αλωνίζουν χωρίς να τους τραβάει κανείς το αυτί.

efsyn.gr