Για τους λεκτικούς φαραωνισμούς

Για τους λεκτικούς φαραωνισμούς

Σαν πολύ το ’χουν πάρει επάνω τους οι της κυβέρνησης, ότι τάχα θα αλλάξει πλέον η θέση της Ελλάδας στο διεθνές στερέωμα, ότι θα τρίβουμε τα μάτια μας και λοιπά φανταχτερά. Προς το παρόν πονάνε τ’ αυτιά μας από τις μεγαλοστομίες τους και τους λεκτικούς φαραωνισμούς τους. Δεν ενδείκνυνται παλικαρισμοί με τους γείτονες [με οποιονδήποτε γείτονα].

Γιώργος Σταματόπουλος

Διάβασα, π.χ., την πομπώδη δήλωση του εκπροσώπου του υπουργείου Εξωτερικών, θιγμένου προφανώς από τις «συστάσεις» του Τούρκου ομολόγου του: «Η Ελλάδα ως ευνομούμενη και δημοκρατική χώρα δεν δέχεται μαθήματα από κανέναν». Απορεί κανείς αλλά και θαυμάζει την ευκολία τους να ολισθαίνουν προς την ευήθεια που προκαλεί κάθε υπερβολή -εν προκειμένω και ανιστόρητη. Διότι τι θα κάναμε, τι χώρα θα ήμασταν χωρίς τους ξένους, χωρίς τις γνώσεις τους, όταν καταφέραμε (;) να συγκροτηθούμε ως κράτος;

Χωρίς τους νομικούς της, χωρίς τους αρχιτέκτονες και κυρίως χωρίς τους ελληνιστές της, αγγλόφωνους και γερμανόφωνους; Εκτός εάν εννοεί ο κύριος εκπρόσωπος ότι τώρα πια, μετά διακόσια χρόνια, είμαστε αυτάρκεις ως προς την επιστήμη της πολιτικής, ή μάλλον έχουμε τόσο προωθήσει και ανυψώσει τις γνώσεις μας ώστε τους αφήσαμε όλους πίσω μας, να παρακολουθούν (με ανοιχτό το στόμα;) τα επιτεύγματά μας.

Ας δεχτούμε λοιπόν ότι η Ελλάδα δεν δέχεται μαθήματα από τους Τούρκους -και αυτό διότι ειδικά αυτοί οι γείτονες δεν έχουν το δημοκρατικότερο πολίτευμα· τουναντίον. Αλλά από κανέναν; Σιγά, μην εκτιθέμεθα και δεν μπορούμε μετά να τα μαζέψουμε, όταν κληθούμε λ.χ. να αποδείξουμε ότι λειτουργούν οι δημοκρατικοί θεσμοί, ότι είμαστε συνεπείς απέναντι στις διεθνείς συμβάσεις, ότι μας διέπει ο ανθρωπισμός στην αντιμετώπιση των προσφύγων-μεταναστών. Σε τέτοιες εξετάσεις πρέπει να αριστεύσει ώστε να αντεπεξέλθει η χώρα και όχι σε ανυπόστατους, ανούσιους [και ψεύτικους] ηρωισμούς δημοκρατικότητας.

Advertisement

Σε τέτοια κρίσιμα ζητήματα σημασία έχει μια ευρεία συναίνεση των πολιτικών κομμάτων -δεν χωράνε εδώ αριστερές και δεξιές προσεγγίσεις, απαιτείται μια εθνική ομοφωνία και χάραξη εθνικής στρατηγικής. Το σχέδιο της κυβέρνησης για την αντιμετώπιση του προβλήματος δεν φαίνεται να είχε γίνει αντικείμενο επεξεργασίας από τους αρμόδιους -και βεβαίως δεν είχε δοθεί στα κόμματα της αντιπολίτευσης ώστε όλοι μαζί να προχωρήσουν σε μια κοινή ανακοίνωση. Ας μη δυσφορεί λοιπόν η κυβέρνηση επειδή το «σχέδιό» της δέχεται επικρίσεις από τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Αποδεικνύεται ότι μιλούσαν στον αέρα, με την ευκολία τότε της αντιπολίτευσης -από ουσία μηδέν.

Καμιά μεγαλοφωνία δεν υπήρξε λυσιτελής, ακριβώς διότι δεν επήγαζε από την πραγματικότητα αλλά από μια νοητή αλλά ανόητη πραγματικότητα. Αλλο να φωνάζεις ότι είσαι δημοκρατική χώρα και άλλο να το αποδεικνύεις, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό. Δεν αρκεί η επίκληση της φιλελεύθερης ιδεολογίας σου. Τι κάνεις με την αποσυμφόρηση των νησιών; Τι σχεδιάζεις με τα κλειστά κέντρα κράτησης; Εχεις συνεννοηθεί με τις τοπικές κοινωνίες; Τις έχεις κάπως προειδοποιήσει αυτές τις κοινωνίες; Για εκπαίδευση και διαπαιδαγώγηση δεν γίνεται λόγος -σιγά τώρα… Με την ώς τούδε πολιτική τους δεν πείθουν -και δεν εμπνέουν εμπιστοσύνη. Αυτό είναι που έχει σημασία.

efsyn.gr