Οι σοβαρές επιπτώσεις της μεταφοράς του Καζίνο Πάρνηθας στο Μαρούσι

Οι σοβαρές επιπτώσεις της μεταφοράς του Καζίνο Πάρνηθας στο Μαρούσι

Τα καζίνο ορίζονται ως οικονομικές επιχειρήσεις και οι προϋποθέσεις λειτουργίας τους στην Ελλάδα έχουν καθοριστεί με το Ν.2206/1994 (ΦΕΚ Α΄ 62), FATF, (2009:47).

Η ενασχόληση των ατόμων με τα τυχερά παίγνια έχει τις ρίζες της στην αρχαιότητα και εμφανίστηκε σε πολλούς πολιτισμούς, ενώ πολλά από αυτά τα παίγνια έχουν διατηρηθεί μέχρι σήμερα, συχνά αναλλοίωτα.

Στα καζίνο, πέρα από τον χώρο παιγνίων, μπορεί να υπάρχουν και χώροι που να υποστηρίζουν την εξυπηρέτηση των επισκεπτών τους με υπηρεσίες εστίασης (εστιατόρια, μπαρ κ.λπ.), ενώ τα ίδια μπορούν να λειτουργούν και εντός ξενοδοχειακών επιχειρήσεων (casino resorts).

Τα καζίνο κατατάσσονται ανάμεσα στις πλέον ραγδαία αναπτυσσόμενες αγορές σε παγκόσμιο επίπεδο. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Price waterhouse Coopers (PwC), το έτος 2015 ο όγκος της παγκόσμιας αγοράς καζίνο σε επίπεδο ακαθάριστων εσόδων εκτιμάται σε 183 δισεκ. δολάρια και στην Ελλάδα η κατά κεφαλή δαπάνη των τυχερών, γενικά, παιγνίων ανήλθε για το ίδιο έτος στα 192 ευρώ (στοιχεία από την Επιτροπή Εποπτείας και Ελέγχου Παιγνίων).Το 2018, στην Ελλάδα, το σύνολο των εισπράξεων επίγειου και διαδικτυακού τζόγου έφτασε τα 356 εκατ. Ευρώ.

Τα τελευταία χρόνια κατασκευάζονται κυρίως ολοκληρωμένες μονάδες καζίνο-θέρετρων (integrated casino resorts). Πρόκειται για επιχειρήσεις που κάτω από την ίδια επιχειρηματική στέγη συνδυάζουν εγκαταστάσεις διεξαγωγής τυχερών παιγνίων σε μεγάλη κλίμακα, ξενοδοχείο υψηλής κατηγορίας και σημαντικού μεγέθους, ενώ παράλληλα παρέχουν σειρά από υπηρεσίες τουριστικού ενδιαφέροντος. Πιο αναλυτικά, οι κατηγορίες των καζίνο είναι οι εξής:

καζίνο σε αστικές ή ημιαστικές περιοχές (urban casino),
καζίνο-θέρετρα (casino resort), χωροθετημένα σε αναπτυγμένες ή αναπτυσσόμενες τουριστικές περιοχές ή σε συνοριακές περιοχές (boarder casino),
ολοκληρωμένα καζίνο-θέρετρα (integrated casino resort), χωροθετημένα σε αναπτυγμένες ή αναπτυσσόμενες τουριστικές περιοχές ή σε συνοριακές περιοχές (boarder casino) και
καζίνο ειδικού τύπου (πχ καζίνο σε περιοχές ινδιάνων, πλωτά καζίνο).
Επιδράσεις της χωροθέτησης των καζίνο

Η οικονομική διάσταση

Σύμφωνα με τα περισσότερα υποδείγματα της ενδογενούς οικονομικής ανάπτυξης, οι επενδύσεις που ενισχύουν α) τα κεφάλαια κ την επάρκεια, β) το διαθέσιμο εργατικό δυναμικό και γ) την τεχνολογική πρόοδο, οδηγούν σε οικονομική ανάπτυξη.

Όμως, η έναρξη μιας νέας οικονομικής δραστηριότητας ή μιας επένδυσης δεν αποτελεί αυτοσκοπό και δεν είναι αυτομάτως αναπτυξιακής υφής. Ο βαθμός που τα καζίνο συμβάλλουν στην οικονομική ανάπτυξη εξαρτάται από μια σειρά από παράγοντες, όπως:

τύπος καζίνο (μικρό, μεγάλο, αστικό, θέρετρο κ.λπ.),
καθεστώς ιδιοκτησίας (ιδιωτικό, κρατικό, μεικτό),
πελάτες (τοπικός πληθυσμός, τουρίστες, ημερήσιοι εκδρομείς),
ανταγωνισμός μεταξύ των καζίνο.
Το ευρύτερο εξωτερικό περιβάλλον των καζίνο:

οικονομικοί παράγοντες (ρυθμός οικονομικής ανάπτυξης, ανεργία, οικονομικά ενεργός πληθυσμός, διαθέσιμο εισόδημα, ζήτηση για υπηρεσίες παιγνίων κ.λπ.),
παράγοντες χωροθέτησης των καζίνο (εντός αστικών κέντρων, σε παραμεθόριες περιοχές, σε αναπτυγμένες ή αναπτυσσόμενες τουριστικές περιοχές, σε περιοχές με οικονομική στέρηση κ.λπ.),
κοινωνικοί παράγοντες (διαθέσιμο εισόδημα, συνθήκες διαβίωσης των κατοίκων, κοινωνική όχληση, κ.λπ.)
περιβαλλοντικοί παράγοντες.
Κατά πόσο οι επιπτώσεις σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο είναι θετικές ή αρνητικές σχετίζεται με τους παραπάνω παράγοντες.

Στις θετικές επιπτώσεις

(α) Έσοδα του Δημοσίου από την άμεση φορολόγηση επί των ακαθάριστων εσόδων

Η συνεισφορά των καζίνο στα έσοδα του Δημοσίου είναι βαρύνουσας σημασίας. Αποτελεί διεθνής πρακτική τα ιδιωτικά ή μεικτά καζίνο να υπόκεινται σε άμεση

φορολόγηση επί των ακαθάριστων εσόδων ή αλλιώς των μικτών κερδών (gross gaming revenue).

(β) Δημιουργία θέσεων εργασίας

(γ) Ενίσχυση του τουρισμού

Παραδοσιακά γίνεται αποδεκτό, ότι οι θετικές επιπτώσεις οποιασδήποτε επένδυσης στην ανάπτυξη είναι πολλαπλασιαστικές, όταν η νέα δραστηριότητα δεν είναι ανταγωνιστική των άλλων δραστηριοτήτων σε τοπικό επίπεδο και μπορεί, να προσελκύει επιπλέον οικονομικές δραστηριότητες λειτουργώντας ως μοχλός δημιουργίας νέων οικονομικών δραστηριοτήτων. Εάν όμως η πραγματοποίηση της νέας οικονομικής δραστηριότητας οδηγεί στην εκτόπιση των ήδη λειτουργούντων οικονομικών δραστηριοτήτων ή αποτελεί απλώς μια μεταφορά παραγωγικών πόρων μεταξύ εναλλακτικών οικονομικών δραστηριοτήτων, τότε η πολλαπλασιαστική επίδραση τείνει προς το μηδέν, λόγω του υψηλού εναλλακτικού κόστους.

Μελέτες στο διεθνή χώρο καταγράφουν και αρνητικές επιπτώσεις της ανάπτυξης καζίνο σε υφιστάμενες οικονομικές δραστηριότητες. Για παράδειγμα μια μελέτη της National Association of Realtors –NAR (2014), της μεγαλύτερης ένωσης στον τομέα της εμπορίας ακινήτων στις ΗΠΑ, έχει υπογραμμίσει τη μείωση της αξίας των ακινήτων και κατ΄ επέκταση των εμπορικών τους τιμών σε περιοχές που λειτουργούν καζίνο, λόγω της αυξημένης κίνησης και του αυξημένου θορύβου.

Επιπροσθέτως ένα εύλογο ερώτημα που τίθεται είναι αν οι θέσεις εργασίας των απασχολούμενων στα καζίνο αποτελούν στην πραγματικότητα νέες θέσεις εργασίας ή απλώς μεταφορά θέσεων εργασίας μεταξύ διαφορετικών οικονομικών δραστηριοτήτων.

Για την περίπτωση των καζίνο στο κοινωνικό κόστος, μπορεί να συμπεριληφθούν δαπάνες για αυξημένη αστυνόμευση, δαπάνες υγείας και πρόνοιας που σχετίζονται με την προβληματική ενασχόληση με τα τυχερά παίγνια, αλλά και το κόστος που προκύπτει από τη διαφθορά και τη διάπραξη άλλων εγκλημάτων.

Παρόλο που το κοινωνικό κόστος είναι δύσκολα μετρήσιμο, επισημαίνεται η πολλαπλασιαστική επίδραση της δαπάνης των επισκεπτών καζίνο σε επίπεδο α) άμεσο, β) έμμεσο και γ) επαγωγικό σε ένα οικονομικό κύκλωμα, είναι θετική μόνο στην περίπτωση που η δαπάνη αυτή, αποτελεί στο μεγαλύτερο μέρος της, εισροή σε αυτό το οικονομικό κύκλωμα. Με άλλα λόγια, η δαπάνη των επισκεπτών καζίνο θα πρέπει να είναι κυρίως εισαγόμενη, δηλαδή να προέρχεται πρωτίστως από εκδρομείς ή τουρίστες και όχι από το τοπικό πληθυσμό.

Αντίστοιχα, στην περιοχή παραμένει το σύνολο του κοινωνικού κόστους.

Τα αστικά καζίνο, αν και μπορούν να λειτουργήσουν ως μοχλός ανάπτυξης νέων οικονομικών δραστηριοτήτων, έχουν τη μικρότερη πολλαπλασιαστική επίδραση στην περιοχή στην οποία λειτουργούν, λόγω της ασθενούς επίδρασης στην απασχόληση και της αρνητικής επίδρασης στο κατά κεφαλήν εισόδημα και κατ΄ επέκταση στην ιδιωτική κατανάλωση.

Ενώ, τα ολοκληρωμένα καζίνο-θέρετρα, έχουν τις μεγαλύτερες πολλαπλασιαστικές επιδράσεις σε άμεσο, έμμεσο και επαγωγικό επίπεδο. Οι όποιες αρνητικές επιδράσεις τους εξωτερικεύονται, δεδομένου ότι δεν προσελκύουν μόνο τον τοπικό πληθυσμό, αλλά και πολλούς άλλους επισκέπτες για λόγους φιλοξενίας, ψυχαγωγίας ή για επαγγελματικούς λόγους και η δραστηριότητά τους στηρίζει μεγάλο φάσμα επιχειρήσεων άλλων κλάδων της τοπικής οικονομίας.

Κριτήρια αξιολόγησης περιοχών για τη χωροθέτηση των καζίνο

Η θέση χωροθέτησης ενός καζίνο, η οποία καθορίζει σε μεγάλο βαθμό το μέγεθος και τον τύπο του (αστικό καζίνο, ημι-αστικό καζίνο, καζίνο θέρετρο), αποτελεί τον σημαντικότερο παράγοντα προσδιορισμού του λόγου μεταξύ ωφέλειας και κόστους, σε οικονομικό σε κοινωνικό επίπεδο.

Για την Ελλάδα, το έτος 1994 σηματοδότησε μια νέα εποχή για τα καζίνο. Με το Ν. 2206/1994(ΦΕΚ 62/ τ. Α’), αποφασίζεται η χορήγηση δώδεκα, συν επιπλέον δύο, αδειών καζίνο σε διάφορα σημεία της χώρας, μεταξύ αυτών και τα καζίνο Πάρνηθας και Κέρκυρας, τα οποία λειτουργούσαν ως κρατικά μονοπώλια. Από τις συνολικά δεκατέσσερις (14)προβλεπόμενες άδειες, δόθηκαν τελικώς οι δέκα (10). Με τις διατάξεις του ίδιου νόμου επιτράπηκε επίσης η λειτουργία καζίνο σε επιβατηγά πλοία που διενεργούν διεθνείς πλόες, για το τμήμα του ταξιδιού τους πέρα από τα ελληνικά χωρικά ύδατα.

Στην Ελλάδα, η νομοθεσία είχε προβλέψει τη χορήγηση αδειών λειτουργίας καζίνο, σε περιορισμένο αριθμό και με συγκεκριμένη γεωγραφική διασπορά. Με τον ν. 2206/1994 (ΦΕΚ 62/ τ. Α’), προβλέφθηκε η χορήγηση δώδεκα συν δύο (12+2) αδειών ίδρυσης, λειτουργίας και εκμετάλλευσης καζίνο στην Ελληνική επικράτεια. Για τη χορήγηση των αδειών η Πολιτεία διενήργησε συνολικά τρεις διεθνείς πλειοδοτικούς διαγωνισμούς. Μέχρι το 2003, είχαν χορηγηθεί δέκα(10), από τις προβλεπόμενες άδειες, ενώ μέχρι σήμερα έχουν ξεκινήσει τη λειτουργία τους εννέα (9) επιχειρήσεις. Ο τύπος των καζίνο που επιλέχθηκε ήταν ιδίως εκείνος των καζίνο-θέρετρων. Με τον. 2206/1994 (ΦΕΚ 62/ τ. Α’) ορίστηκαν δέκα θέσεις λειτουργίας καζίνο ως εξής:

1) Μία στον Ν. Αττικής, και συγκεκριμένα στο συγκρότημα Mont Parnes.

2) Μία στον Ν. Αττικής εκτός δήμου Αθηναίων.

3) Μία στον Ν. Θεσσαλονίκης εκτός περιμετρικής ζώνης 15 χλμ. από την πλατεία Αριστοτέλους.

4) Μία στην Περιφέρεια Κρήτης,

5) Μία στη Ρόδο, και συγκεκριμένα στο ξενοδοχείο Των Ρόδων.

6) Μία στην Κέρκυρα.

7) Μία στις εγκαταστάσεις του Πόρτο Καρράς του νομού Χαλκιδικής.

8) Μία εντός του Δήμου Λουτρακίου-Περαχώρας.

9) Μία στον Ν. Αχαΐας.

10) Μία στη Σύρο.

11) Μία στον Ν. Φλώρινας.

12) Μία στην περιοχή Δοϊράνης.

Επιπλέον δόθηκε η δυνατότητα χορήγησης δύο επιπλέον αδειών, ύστερα από έκδοση υπουργικής απόφαση, ως εξής:

13) Μία στην Θράκη και

14) Μία στην Περιφέρεια Ηπείρου.

Με τον νέο νόμο του 1994, μεταξύ άλλων, ορίστηκαν συγκεκριμένα ξενοδοχειακά συγκροτήματα ως θέσεις χωροθέτησης για την περίπτωση του νομού Αττικής και της Ρόδου, εξαιρέθηκε ρητώς ο Δήμος Αθηναίων και το κέντρο της Θεσσαλονίκης καθώς και αντικαταστάθηκε η θέση της Μυκόνου με εκείνη της Σύρου. Με την παρ. 3 του άρθρου 1 του ίδιου νόμου απαγορεύτηκε η μετεγκατάσταση των επιχειρήσεων αυτών εκτός των ορίων των ως άνω χωρικών ενοτήτων, για όλη τη διάρκεια του χρόνου παραχώρησης της άδειας. Εξαίρεση είχε αποτελέσει το καζίνο της Πάρνηθας, για το οποίο είχε προβλεφθεί η μετεγκατάστασή του σε θέση εκτός του Δήμου Αθηναίων μετά από την πάροδο τριετίας, διάταξη που καταργήθηκε με το ν.3139/2003 (ΦΕΚ 100/ τ.Α’).

Οι άδειες των καζίνο Πάρνηθας και Κέρκυρας παραχωρήθηκαν με τον ν. 3139/2003 (ΦΕΚ100/τ. Α’) αυτοδίκαια στην Ελληνικά Τουριστικά Ακίνητα (ΕΤΑΔ Α.Ε., 2016), η οποία είχε σκοπό τη διαχείριση και αξιοποίηση της περιουσίας του ΕΟΤ. Στη συνέχεια η ΕΤΑ Α.Ε. ίδρυσε τις εταιρείες ειδικού σκοπού «Ελληνικό Καζίνο Πάρνηθας» και «Ελληνικό Καζίνο Κέρκυρας», με απώτερο σκοπό την πώληση μεριδίου 49% του μετοχικού κεφαλαίου των εταιρειών και μεταφορά της διαχείρισης σε ιδιώτες στρατηγικούς επενδυτές. Οι διαδικασίες ιδιωτικοποίησης των μετοχών ολοκληρώθηκαν επιτυχώς για το καζίνο Πάρνηθας το 2002 και για το καζίνο Κέρκυρας το 2005. Το 2010, πραγματοποιείται η μεταβίβαση επιπλέον 2% του μετοχικού κεφαλαίου του καζίνο Πάρνηθας στον ιδιώτη επενδυτή, με αποτέλεσμα το δημόσιο να παραμείνει μέτοχος με μειοψηφικό ποσοστό 49%.

Απώτερος σκοπός της ίδρυσης και λειτουργίας των καζίνο αποτελούσε, σύμφωνα με το πνεύμα του νόμου, η αύξηση των δημοσίων εσόδων, η διασφάλιση των θέσεων εργασίας στα ήδη υφιστάμενα καζίνο, η δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και η ενίσχυση της τουριστικής ανάπτυξης, στην οποία μπορούν να συνεισφέρουν οι εν θέματι επιχειρήσεις. Παράλληλα, θα διασφαλίζονταν η λιγότερο δυνατή κοινωνική όχληση. Απώτερος σκοπός της ίδρυσης και λειτουργίας των καζίνο αποτελούσε, σύμφωνα με το πνεύμα του νόμου, η αύξηση των δημοσίων εσόδων, η διασφάλιση των θέσεων εργασίας στα ήδη υφιστάμενα καζίνο, η δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και η ενίσχυση της τουριστικής ανάπτυξης, στην οποία μπορούν να συνεισφέρουν οι εν θέματι επιχειρήσεις. Παράλληλα, θα διασφαλίζονταν η λιγότερο δυνατή κοινωνική όχληση.

Στο πλαίσιο της προσπάθειας ιδιωτικοποίησης της έκτασης του παλαιού αεροδρομίου στο Ελληνικό, το ΤΑΙΠΕΔ ανακήρυξε προτιμητέο επενδυτή ήδη από το 2014. Για την ολοκλήρωση των προαπαιτούμενων ενεργειών δόθηκε περιθώριο δύο (2) ετών, προκειμένου να επικυρωθεί η σύμβαση από τη Βουλή. Μία από τις προαπαιτούμενες ενέργειες αποτελεί η χορήγηση άδειας καζίνο στο συγκεκριμένο ακίνητο. Εάν περάσει άκαρπη η παραπάνω προθεσμία, ο προτιμητέος επενδυτής μπορεί να αποχωρήσει.

Για αυτούς τους λόγους στις 14/11/2017 η Βουλή ψήφισε το Ν.4499 όπου προβλέπεται η μεταφορά του καζίνο της Πάρνηθας στο Ν. Αττικής, όπου «φωτογραφίζεται» και το μέρος όπου θα εγκατασταθεί. Τη συγκεκριμένη διάταξη ψήφισαν τότε Ο ΣΥΡΙΖΑ, οι ΑΝΕΛ, Το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, Το ΠΟΤΑΜΙ και η ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ. Η ακριβής ορολογία της διάταξης για το μέρος όπου θα πήγαινε ήταν σε «διαδημοτικό κέντρο ευρείας ακτινοβολίας». Τέτοια σημεία στο Ν.Αττικής σύμφωνα με το Ρυμοτομικό Σχέδιο είναι η Ελευσίνα, ο Ασπρόπυργος, η Ν.Ιωνία, η Ραφήνα, η Παλλήνη, τα Μέγαρα και το Μαρούσι. Και ως έκπληξη (!) η μόνη περιοχή που κάλυπτε τις προϋποθέσεις είναι στο Μαρούσι, οριζόμενη από τη Σπ. Λούη και μέχρι το ΥΓΕΙΑ (το λεγόμενο κτήμα Δηλαβέρη), έκτασης 75 στρεμμάτων. Στα πρακτικά της Βουλής, της συζήτησης εκείνης της μέρας (για όσους ψήφισαν υπέρ) δεν υπάρχει καμία αναφορά σε αρνητικές επιπτώσεις ή συνέπειες, όπως η προσβασιμότητα, η επιβάρυνση, η εγκληματικότητα, η περαιτέρω φτωχοποίηση των συμπολιτών μας και η μετατροπή τους σε λεία των δανειστών και των τοκογλύφων. Αυτό είναι εύκολο να το διαπιστώσει κανείς αν πάει στο Λουτράκι και δει τα «μαγαζιά» που έχουν αναπτυχθεί γύρω από το καζίνο. Τοκογλύφοι και δανειστές με κεκαλυμμένα ονόματα. Επίσης, κανένας δεν ανέφερε στη Συνεδρίαση της Βουλής εκείνη την ημέρα για τη δυνατότητα που θα υπάρχει για γρήγορη και άμεση επίσκεψη, την απεριόριστη και δωρεάν κατανάλωση οινοπνευματωδών ποτών (όπως και τώρα γίνεται σε όλα τα καζίνο), για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις και τη βόμβα που θα πέσει στον κοινωνικό ιστό των κατοίκων των περιοχών και όχι μόνο.

Η εταιρεία, μετά από αυτά, και αφού της δόθηκε η ευκαιρία να επιλέξει, διάλεξε το φιλέτο του κτήματος Δηλαβέρη, με την υπόσχεση ότι θα καλύψει τα 20 στρεμ και χωρίς να καθορίζει τον όγκο και το ύψος των κατασκευών. Η εταιρεία-επενδυτής γνωρίζει πολύ καλά ότι μπορεί να κάνει χρήση των ειδικών πολεοδομικών διατάξεων της Κυβέρνησης Σαμαρά (Ειδικά Χωροταξικά Σχέδια-ΕΧΣ), περί ειδικών όρων δόμησης κατά παρέκκλιση των υφισταμένων και ισχυουσών. Με λίγα λόγια, ένα ακόμη θηριώδες κατασκεύασμα δίπλα σε εκείνα των MALL, LEROY, MEDIA MARKT, AVENUE, EXPO και GOLDEN HALL. Αξίζει να αναφερθεί βεβαίως μια ακόμα φαιδρότητα της απόφασης αυτής, ότι η συγκεκριμένη δραστηριότητα του τζόγου έχει χαρακτηρισθεί «συμπληρωματική» των αθλητικών δραστηριοτήτων του ΟΑΚΑ.

Η πρώτη συζήτηση του προσχεδίου στο ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΚΏΝ ΘΕΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΕΩΝ-ΚΕ.ΣΥ.ΠΟ.Θ.Α (ανήκει στο Υπ. Περιβάλλοντος) ήταν προγραμματισμένη για 16/11/18, αλλά μετά από κινητοποιήσεις των κατοίκων και των φορέων της περιοχής αναβλήθηκε. Η συνεδρίαση πραγματοποιήθηκε τελικά στις 22/4/19. Η γνωμοδότηση είναι στη διάθεσή σας.

Εκτός των άλλων, η γνωμοδότηση έχει ένα μεγάλο και σοβαρό ατόπημα γιατί αναφέρεται σε σχέδια, προγράμματα και έργα υπερτοπικής κλίμακας και στη δυνατότητα εγκατάστασης τέτοιων δραστηριοτήτων σε περιοχές ανεξαρτήτως διοικητικών «ορίων». Αυτό όμως, ισχύει μόνον όταν πρόκειται να γίνουν έργα ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ και έχουν συνάφεια με το ΓΠΣ (Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο) του Δ. Αμαρουσίου-το οποίο πρέπει να τροποποιηθεί- και το ΡΣΑ (Ρυμοτομικό Σχέδιο Αθηνών). Ένα ακόμη άλλο μεγάλο ατόπημα της συγκεκριμένης γνωμοδότηση αυτής είναι ότι παραλείπει να διερευνήσει τις επιπτώσεις στην ευρύτερη πολεοδομική περιοχή ανεξαρτήτως διοικητικών ορίων, σε περιοχές γενικής και αμιγούς κατοικίας.

Ακόμη, και δω φαίνεται η προχειρότητα της γνωμοδότησης, δε διερευνά και δεν εξετάζει τα κριτήρια ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ αλλά ΑΘΡΟΙΣΤΙΚΑ. Με τον τρόπο αυτό η περιοχή ΔΗΛΑΒΕΡΗ αναδεικνύεται ως η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ. Με τον τρόπο αυτό, δεν είναι και η πρώτη φορά άλλωστε, ευτελίζεται όχι μόνον η διαδικασία αλλά και η ουσία της προέγκρισης του Ειδικού Χωροταξικού Σχεδίου (ΕΧΣ) για μια τόσο σοβαρή υπόθεση Μητροπολιτικής σημασίας και έντασης. Ο βασικός σκοπός όλων αυτών των διαδικασιών είναι η διερεύνηση συγκριτικών και εναλλακτικών χωροθετήσεων, στο πλαίσιο του «Μητροπολιτικού σχεδιασμού», που μπορεί να καταλήξει και σε ΜΗΔΕΝΙΚΗ ΛΥΣΗ!

Αγνοείται δε, και το σημαντικότερο όλων: Η κυκλοφοριακή επιβάρυνση της λεωφόρου Κηφισίας. Στο σχέδιο δεν υπάρχει κανένα σοβαρό στοιχείο για τους κυκλοφοριακούς φόρτους από τη συγκεκριμένη δραστηριότητα, αλλά δεν υπάρχουν και στοιχεία, μέτρα ή προτάσεις για τη διαχείρισή της. Με πονηρό τρόπο κάνει κάποιες συγκεκριμένες και επιλεκτικές αναφορές στη χρήση του ίδιου του οικοπέδου και όχι σε σχέση με τη σύγκρουση των μητροπολιτικών χρήσεων των όμορων Δήμων και περιοχών που είναι αμιγούς κατοικίας και σε σχέση με τον ορισμό που υπάρχει στο ΡΣΑ κα τη χαρακτηρίζει ως «περιοχή μητροπολιτικού κέντρου» παρά τη Λεωφόρο Κηφισίας και η οποία σε όλους μας είναι γνωστό τι και πως συμβαίνει εκεί τα τελευταία χρόνια.

Από περιβαλλοντικής άποψης, αποκρύπτεται εκείνο της δημιουργίας χώρων πρασίνου. Στο προσχέδιο εμφανίζεται, ως η κατά νόμο εισφορά σε γη. Δε διευκρινίζεται αν θα είναι χώροι πρασίνου, αναψυχής ή θέσεις parking.

Ολοκληρώνοντας, θα θέλαμε να τονίσουμε ότι η οργάνωση της Β1 περιφέρειας του ΜΕΡΑ 25 συμπαρίσταται στους Φορείς, δημοτικές κινήσεις και παρατάξεις που προσπαθούν να ανατρέψουν όλα αυτά τα σχέδια της κακώς εννοούμενης «ανάπτυξης» και αγωνίζονται να σταματήσουν τη χωροθέτηση τέτοιας μορφής και έντασης χρήσεων στην περιοχή μας, αν δεν προηγηθούν και δεν υλοποιηθούν όλα εκείνα τα μέτρα που θα διαφυλάσσουν την ποιότητα της ζωής μας και το απλό και αυτονόητο δικαίωμα στη μετακίνησή μας.

Τι άλλο δηλαδή, πέρα από την πλήρη και πιστή εφαρμογή του γράμματος και του πνεύματος των νόμων.

Γιώργος Καραχάλιος, Οικονομολόγος, Μέλος ΠΣΕ Β1 ΜέΡΑ25