Η αποφυγή του καπνίσματος είναι θέμα παιδείας, όχι αστυνομοκρατίας

Η αποφυγή του καπνίσματος είναι θέμα παιδείας, όχι αστυνομοκρατίας

Η πρόσφατη επέκταση του αντικαπνιστικού νόμου υποστηρίχθηκε από το ΜέΡΑ25, καθώς θεωρούμε ότι είναι σημαντικό να υπάρχει μέριμνα ενάντια στο παθητικό κάπνισμα και μάλιστα από ανήλικα παιδιά. Μέτρο επιτυχίας μιας πολιτείας είναι το κατά πόσο μπορεί να προστατεύει τα πλέον αδύναμα μέλη της και εν προκειμένω κρίναμε ως σημαντικό να στηριχθούν από όλους μέτρα που αποτρέπουν τις επιβλαβείς συνέπειες του καπνίσματος σε ευάλωτες ομάδες, όπως είναι οι ανήλικοι, με την επέκταση της απαγόρευσης σε χώρους, όπως παιδικές χαρές κ.ο.κ. Παρόμοια μέτρα άλλωστε πρέπει να θεωρούνται ως μια αυτονόητη εναρμόνιση με το ευρωπαϊκό κεκτημένο.

Παρά την υποστήριξή μας αυτή, ανησυχούμε για τον τρόπο εφαρμογής του αντικαπνιστικού νόμου και τα μηνύματα που εκπέμπει. Το άρθρο 17 του νομοσχεδίου που περιέχει τον αντικαπνιστικό νόμο εμπλέκει την αστυνομία στην εφαρμογή των μέτρων ενάντια στο κάπνισμα. Πέρα από το γεγονός ότι το προσωπικό της ΕΛ.ΑΣ. απασχολείται έτσι με ελάσσονες δραστηριότητες, αντί να επικεντρωθεί σε σημαντικότερα προβλήματα προστασίας των πολιτών, το κυρίως πρόβλημα είναι ότι εμπεδώνει στην κοινή γνώμη την αστυνομοκρατία σύμφωνα με τη γενικότερη λογική της κυβέρνησης. Θυμίζουμε ότι η κυβέρνηση έχει ήδη υπαγάγει το μεταναστευτικό στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, στέλνοντας το μήνυμα ότι οι μετανάστες και οι πρόσφυγες είναι απλώς μια απειλή από την οποία πρέπει να προστατευτούν οι πολίτες μέσω καταστολής. Στη συνέχεια υπήγαγε και τον σωφρονισμό στις φυλακές στο ίδιο Υπουργείο, γεγονός που αποτελεί μια αντιδραστική οπισθοχώρηση στον πολιτικό πολιτισμό. Το να παραχωρούνται τώρα και ζητήματα υγείας στην αστυνομία είναι η χαριστική βολή σε ένα γενικό κλίμα αστυνομοκρατίας, που προωθεί η παρούσα κυβέρνηση σε βάρος των δημοκρατικών πολιτικών ηθών, που προτάσσουν την εμπιστοσύνη στον πολίτη και την ευθύνη του. Μας προβληματίζει ιδιαίτερα η εικόνα αστυνομικών να σβήνουν τα τσιγάρα των πολιτών και να τους επιβάλλουν πρόστιμα ως ένα απεχθές θέαμα πρόταξης της καταστολής. Ακόμη περισσότερο είναι προβληματική η φερόμενη σκέψη να λαμβάνουν οι αστυνομικοί ένα μέρος από τα «κέρδη» των προστίμων. Αυτό θα ήταν μια κίνηση βαθιά αναξιοπρεπής, η οποία προσβάλλει πρώτα από όλα την αξιοπρέπεια των ίδιων των αστυνομικών, συγχέοντας την τήρηση του νόμου με μπόνους ιδιωτικών εταιρειών, ή, ακόμη χειρότερα, με πρακτικές που εναποθέτουν την τέλεση των καθηκόντων στο ατομικό συμφέρον του λειτουργού της τάξης, θυμίζοντας συνθήκες «Άγριας Δύσης».

Το θέαμα της πανταχού παρούσας αστυνομοκρατίας που επιχειρεί να εμπεδώσει η κυβέρνηση πιθανόν θα φέρει τα αντίθετα αποτελέσματα σε ένα τόσο κρίσιμο θέμα. Στο ΜέΡΑ25 θεωρούμε ότι η έμφαση είναι περισσότερο στην παιδεία και στην προώθηση της συνειδητοποίησης των καταστροφικών αποτελεσμάτων που έχει το κάπνισμα για την υγεία με σχετικά εκπαιδευτικά εγχειρήματα. Η πολιτική παιδεία χρειάζεται να επικεντρώνει στις ευθύνες που έχουν οι καπνιστές έναντι των μη καπνιστών και ειδικά έναντι ευάλωτων ομάδων, όπως τα ανήλικα παιδιά. Το δημοκρατικό πλαίσιο, που είναι η πρώτη προτεραιότητα του ΜέΡΑ25, επιτάσσει αντί για καταστολή να υπάρχει επίκληση στην ευθύνη του κάθε πολίτη έναντι του συνόλου και ειδικά των αδυνάμων. Για τον λόγο αυτό, οι σχετικές καμπάνιες του Υπουργείου Υγείας οφείλουν να τονίζουν όχι μόνο τις επιβλαβείς συνέπειες για την υγεία του ίδιου του ατόμου, αλλά και το πόσο βλάπτει τους ασθενέστερους συμπολίτες και άμεσα και μέσω του παραδείγματος. Ο καπνιστής δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται σε μια δημοκρατική κοινωνία ως αντικείμενο καταστολής, αλλά ως ένας υπεύθυνος πολίτης με τα δημοκρατικά του δικαιώματα, αλλά και τις υποχρεώσεις του έναντι των ασθενεστέρων. Χρειάζεται για αυτό ενημέρωση, παροχή υποβοήθησης για να σταματήσει το κάπνισμα και επίκληση στην κοινωνική και πολιτική του υπευθυνότητα.

Μαρία Απατζίδη, βουλευτής Ανατολικής Αττικής με το ΜέΡΑ25