Οι έφηβοι, τα κείμενα κι εμείς

Οι έφηβοι, τα κείμενα κι εμείς

  • |

Ερευνα έδειξε ότι οι νέοι μας, οι έφηβοι, δυσκολεύονται στην κατανόηση κειμένου, ότι είναι κουμπούρες με άλλα λόγια. Και να, αμέσως, εμείς, που μπορούμε και «κατανοούμε» τα κείμενα, προβαίνουμε σε άγρια και ισοπεδωτική στηλίτευση των νέων και των εκπαιδευτών και του εκπαιδευτικού συστήματος γενικότερα.

Γιώργος Σταματόπουλος

Λες κι εμείς όταν ήμασταν έφηβοι κατανοούσαμε με ευκολία τα κείμενα ή τις μεγάλες φράσεις τους. Τα ’χει αυτά η μέση και προς τα πάνω ηλικία, να κατηγορεί δηλαδή απερίσκεπτα την εφηβική και τη νεότερη ως ανεπαρκή ή και ανεπίδεκτη οικειότητας με πνευματικές ασκήσεις.

Σήμερα βέβαια υπάρχουν περισσότεροι λόγοι να δυσκολεύονται οι νέοι, με κυριότερο την επικράτηση του διαδικτύου και την επικοινωνία με ελάχιστες λέξεις και πολλαπλασιασμό ξενικών όρων, χρηστικών για τη διεκπεραίωση της επικοινωνίας. Εκεί βρίσκουν τα πάντα έτοιμα: πληροφορίες για οτιδήποτε, αριθμητικές πράξεις [διαίρεση, πολλαπλασιασμό…] και ό,τι γουστάρουν.

Τι χρειάζεται να παιδεύονται με χαρτιά και μολύβια, με συζητήσεις με ωριμότερους για να αποκτήσουν τα «εφόδιά» τους όταν τα έχουν στο πιάτο; Αυτό οδηγεί στην απίσχνανση, πράγματι, του πνεύματος, στη ραθυμία και την απώλεια κάθε οξύτητας που απαιτεί οποιαδήποτε δυσκολία στην πάλη με τη γνώση.

Τι να σου κάνουν οι νέοι και τα εκπαιδευτικά συστήματα, πώς να αντιδράσουν και οι δόλιοι οι εκπαιδευτικοί, όταν είναι αναγκασμένοι να αποδράσουν από τον τεχνικό αναλφαβητισμό, που διακρίνει πολλούς εξ αυτών -τώρα στα γεράματα, μάθε γέρο γράμματα…

Οσοι ενοχλούνται από τις αποδόσεις των νέων καλά θα κάνουν να κοιτάξουν την πορεία του ελληνικού πολιτισμού και να ξεχωρίσουν αυτούς που τον βοήθησαν να σταθεί όρθιος και να ενδυναμωθεί· να κοιτάξουν επίσης πώς οι ίδιοι χειρίζονται τον λόγο και τη γλώσσα.

Για να δούμε: ας τεντώσουμε λίγο τα αυτιά μας ή ας ανοίξουμε τα μάτια μας στην επικοινωνία των ενηλίκων -χίλιες λέξεις είναι μάλλον πολλές από εκείνες που χρησιμοποιούμε για να συνεννοηθούμε, αν βέβαια κατορθώνουμε να επιτύχουμε επαφή και κατανόηση.

Σημαίνει αυτό ότι κάποτε κατανοούσαμε τα κείμενα; Αστείο ακούγεται -και είναι. Θέλει πολλά ψωμιά να φάει ακόμη η χώρα αν θέλει να συμμετέχει ισότιμα στις απαιτήσεις των υλοφρόνων καιρών -φτου… των κακών μας των καιρών.

Είναι δύσκολο για τους εφήβους να αποκτήσουν πρόσβαση στην επιστήμη, την ποίηση και τις τέχνες όταν βομβαρδίζονται από την κακογουστιά και τη γύμνια του πολιτισμού· η αισθητική είναι γι’ αυτούς μιας άλλης μορφής είσπραξη του κόσμου και της καθημερινότητας, βασισμένης στον κόσμο του θεάματος και της γλώσσας του διαδικτύου;

Τι να κάνουν; Να αλλάξουν τη ροή της εξέλιξης και του [ελληνικού] πολιτισμού; Μόνοι τους; Και που μπορούν και αρθρώνουν προτάσεις δεν είναι λίγο, έτσι που μουγκανίζουμε οι περισσότεροι, ακόμη κι αυτοί που υποτίθεται ενδιαφερόμαστε για τη χρήση της γλώσσας.

Εξαιρετικά ενδιαφέρον φαντάζει να απορούσαμε κάποια στιγμή για το ύφος μας και το έρμα μας. Ισως αντιλαμβανόμασταν τότε τι κακό κάνουν ο φανατισμός, η εμπάθεια και η μνησικακία που χαρακτηρίζουν πολλούς από εμάς τους εγγράμματους, τους κατανοούντες το κείμενο, ντε.

Θα έρθει η ώρα τους [των εφήβων] και θα ωριμάσουν -όσοι ωριμάσουν, διότι δεν συμβαίνει αυτό σε όλους, σε όλες τις εποχές· μην τρελαινόμαστε.

efsyn.gr