Γιατί τόση λύσσα στα Εξάρχεια;

Γιατί τόση λύσσα στα Εξάρχεια;

  • |

Βασανισμοί, βία, βιασμοί στη Χιλή, στη Βολιβία, στη Βαγδάτη, στο Χονγκ Κονγκ, στο Παρίσι, στην Αθήνα, παντού. Το νεοφιλελεύθερο κράτος κανιβαλίζει την κοινωνία με τα αποκτηνωμένα ανδρείκελά του. Η πόλη γίνεται ένας άμορφος χώρος, ένα σφαγείο. Ο μπάτσος βασανίζει, ο «νοικοκύρης» σκοτώνει, ο πολιτισμός του θανάτου που παράγει η τηλεόραση, αντιστοιχεί πλέον σε μία κοινωνία του θανάτου. Εδώ δεν ισχύει μόνο ο συναισθηματικός και αισθητικός «θάνατος του πλησίον»(από το βιβλίο του Λουίτζι Τζόγια), αλλά ο κυριολεκτικός φόνος του, καθώς ο διπλανός, ο Άλλος, ο ξένος, είναι αυτός που παρουσιάζεται ως δήθεν απειλή. Εδώ συμβαίνει ο θάνατος του Ανθρώπου σαν ιδέα και αξία.

Γιώργος X. Παπασωτηρίου

Αυτό επιδιώκουν: τη διάλυση της κοινωνίας, τον θάνατο του ανθρώπου, των ατομικών και πολιτικών δικαιωμάτων. Θέλουν την αποξένωση, την απομόνωση, τη χυδαία ατομικότητα που αντιστρατεύεται τη συλλογικότητα, την συμπάθεια και την αλληλεγγύη, δηλαδή την ίδια την κοινωνία. Επιχειρούν το θάνατο του Προσώπου, γιατί οι εργαζόμενοι με προσωπικότητα δημιουργούν τριβές και δυσλειτουργία στην επιχειρηματική μηχανή. Θέλουν μία συμπεριφορά που θα είναι υπάκουη, όπως στο «Σφαγείο νούμερο πέντε» του Κερτ Βόνεγκατ, όπου επαναλαμβανόταν συνέχεια η φράση «έτσι πάει».

Αλλά όχι, δεν μπορεί άλλο να «πάει έτσι». Οι άνθρωποι δεν μπορούν έτσι. Γιατί είναι έγκλημα ο ακρωτηριασμός της ψυχής των νέων από τα όνειρα. Γιατί ο θάνατος του «Άλλου» μας ρίχνει στην άβυσσο μιας μαραγκιασμένης, ανερωτικής και ανεόρταστης ζωής. Γιατί η ζωή που δεν μοιράζεται δεν είναι ζωή. Γιατί είναι μακρύς και απανδόκευτος ο δρόμος χωρίς την ερωτική ευτοπία, χωρίς την κένωση από το υπερτροφικό Εγώ και τη συνακόλουθη ανάσταση του Εμείς.

Δεν θέλουν τη συλλογικότητα, δεν θέλουν το Εμείς, γιατί αυτό είναι η δύναμη των αδυνάτων. Δεν θέλουν τα Εξάρχεια ως δημόσιο χώρο παραγωγής πολιτικού λόγου, ως τόπο πολιτιστικών και πολιτικών ανταλλαγών. Δεν θέλουν τα Εξάρχεια ως τόπο καλλιέργειας της αμφισβήτησης και της πολιτικής ανυπακοής. Γι’ αυτό η άγρια βία, η τρομοκρατία και η αστυνομοκρατία.

Οι «νοικοκύρηδες» και οι πολιτικοί εκπρόσωποί τους τρέμουν τα Εξάρχεια. Γιατί αυτός ο τόπος δεν τους χωρά. Δεν χωρά τους δολοφόνους του Ζακ, του Παύλου, του Λουκμάν. Γι’ αυτό τόση λύσσα. Αυτή έχουν περάσει και στα μαντρόσκυλά τους. Μόνο που όλο αυτό πολιτικά αποκαλείται φασισμός.

Κι ο φασισμός δεν θα περάσει …

http://artinews.gr