Οι τίτλοι και το παραμύθι της αριστείας

Οι τίτλοι και το παραμύθι της αριστείας

Οι τίτλοι δεν κάνουν τον άνθρωπο, αλλά η ιδέα που έχουν μερικοί για τους τίτλους, όπως οι «αριστείς» της κυβέρνησης και ο τρόπος που εκμεταλλεύονται αυτούς τους τίτλους. Ε, ας τους έχουν τουλάχιστον ή ας μην είναι ψεύτικοι. Εάν συμβαίνει το τελευταίο καταντάνε αναξιόπιστοι και φαιδροί -κυρίως φαιδροί διότι είναι σαν να ξεγυμνώνονται στην αγορά, αυτοί που ντύνονται τόσο κομψά… Ο,τι κερδίζει κανείς ανήθικα και ανέντιμα στο τέλος το πληρώνει [όχι πάντοτε]. Οποιος θέλει να φαίνεται εγγράμματος δεν είναι εγγράμματος. Η απόκτηση τίτλων σπουδών όταν δεν προέρχεται από δίψα για μάθηση, αλλά αποκτάται με γνωριμίες και χρήμα είναι απορριπτέα· έπρεπε να είναι. Σημασία έχει να σου κόβει, να παίρνει στροφές το νιονιό και όχι να το παραφουσκώνεις με γνώσεις που δεν χρειάζονται σε καμία έκφανση της πραγματικότητας. Είναι προβληματικός, σχεδόν για τ’ ακόνια, όποιος απλώς ξέρει γραμματική ή μαθηματικά και αδυνατεί να δέσει έναν κόμπο ή να φτιάξει δύο αυγά για να μην πεθάνουν από την πείνα τα παιδιά του…

Γιώργος Σταματόπουλος

Κανείς δεν μπορεί να διδάξει κανέναν πώς να σκέφτεται, μπορεί ίσως -είναι το μόνο που μπορεί- να υπενθυμίζει ότι είμαστε υποχρεωμένοι, όλοι οι άνθρωποι, να σκεφτόμαστε, διαφορετικά θα σκέφτονται άλλοι για μας και οπωσδήποτε θα σκέφτονται κατά πώς συμφέρει τους ίδιους και όχι εμάς. Αυτός ο κίνδυνος δεν πρέπει να μας διαφεύγει διότι προμηνύει ολοκληρωτισμούς -και, κάποια στιγμή, σχιζοφρένεια. Δεν λέω να καταβυθιστεί κανείς σε αυτήν την ανθρώπινη δράση, τη σκέψη εννοείται, αυτό είναι δουλειά των φιλοσόφων, όσων τέλος πάντων θέλουν να φέρουν το Είναι στην καθημερινότητα ή στο νόημα. Λέω να μη χάσκει κανείς στο άκουσμα τίτλων, την προέλευση των οποίων δεν μπορεί να γνωρίζει, όπως συμβαίνει εσχάτως με τους «άριστους» της δεξιάς κυβέρνησης.

Ενας αγρότης δηλαδή που κατέχει απλές στοιχειώδεις γνώσεις, αλλά είναι επιστήμονας στην καλλιέργεια των προϊόντων του, στο μικροκλίμα, στα στοιχεία του εδάφους, τον υδροφόρο ορίζοντα, τις ποικιλίες των φυτών και την αντοχή των καρπών [και πολλά άλλα] δεν επιτρέπεται να καταλάβει μια ανώτερη θέση στον κυβερνητικό μηχανισμό; Αυτός δεν είναι ένας «άριστος» στον παραγωγικό τομέα; Δεν μπορεί, πραγματικά, να βοηθήσει τη χώρα του και τους συνανθρώπους του; Εχει ή δεν έχει δικαίωμα να εκφράσει τη γνώμη του; Αλλά ποιος τον ακούει σήμερα, εποχή τίτλων και πράσιν’ άλογα, εποχή «αριστείας» αλλά αγορασμένης και ανήθικα αποκτημένης; Λέω λοιπόν ότι μόνο τέτοιοι άνθρωποι, άνθρωποι που ξέρουν να κάνουν καλά τη δουλειά τους είναι σε θέση να υπηρετήσουν σε θώκους εξουσίας.

Να πούμε και τούτο: δεν είναι κατακριτέα η αριστεία όταν είναι αποτέλεσμα πάθους και όρεξης για γνώση. Αιέν αριστεύειν έλεγε και ο Ομηρος, ασχέτως εάν αυτό έχει πολεμική χροιά· εις εμοί μύριοι εάν άριστος ή φρονούσε και ο Ηράκλειτος [και αυτός με διανοητική χροιά] -η αριστεία εδώ έχει να κάνει με τη σκέψη που είπαμε, την πιο δύσκολη δράση του όντος. Ας σταματήσουν λοιπόν το παραμύθι της «αριστείας» οι κύριοι της κυβέρνησης ειδικά όταν έχουν λερωμένη τη φωλιά τους -γελάει και το παρδαλό κατσίκι με τις γκάφες τους και τα ψεύδη τους [και τα καμώματά τους].

.efsyn.gr/