Δέκα άτομα σε μια αγροτική καρότσα, με τα ρούχα της δουλειάς. Ανακάλεσα τη δική μου εικόνα τριάντα πέντε χρόνια πριν.
Τέτοια εποχή αρχίζαμε να ετοιμάζουμε τα φυτώρια καπνού.
Πάνε για να μαζέψουν, αν δεν κάνω λάθος, τα τελευταία λαχανικά του χειμώνα, μαρούλια και λάχανα, για την αγορά της Θεσσαλονίκης και τα μεγάλα σούπερ μάρκετ.
Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης
Από πάνω ψιλοβρέχει, κάνει ακόμη πολύ κρύο, εγώ είμαι στο καλοριφέρ του αυτοκινήτου μου, αυτοί θα δουλεύουν έξω για το μεροκάματο της μέρας. Θυμάμαι, στα τέλη του ’90 ήταν που μια φασιστική φυλλάδα είχε κυκλοφορήσει με πρωτοσέλιδο 50.000 δραχμές σε όποιον Έλληνα σπάσει το κεφάλι Αλβανού, είχε προηγηθεί ένα έγκλημα από Αλβανό.
Ναι, για τους Αλβανούς λέω, το φτηνό εργατικό δυναμικό αυτού του τόπου, που κάποιες δεκαετίες πριν ήταν ο μόνιμος στόχος του εκκολαπτόμενου ρατσισμού μας, τώρα είναι οι Αφγανοί, οι Σύριοι και οι Αφρικανοί. Το τέρας δεν φείδεται μεταμορφώσεων, αλλά ευτυχώς οι άνθρωποι μένουν άνθρωποι, είτε είναι Έλληνες είτε Αλβανοί είτε Αφγανοί είτε Σύριοι είτε Αφρικανοί. Θα ’χε ρημάξει αυτός ο τόπος αν δεν είχε απ’ τις αρχές του ’90 τους Αλβανούς, τώρα σιγά σιγά πάνε να εγκλιματιστούν, να γίνουν μέλη της τοπικής κοινωνίας, παρά τα όποια προβλήματα. Έναν μάλιστα τον παίρνω πού και πού να σηκώνει μαζί μου τον πατέρα μου στο κρεβάτι. Καλό παιδί, ευγενικό, ολημερίς δουλεύει, το απόγευμα ξανά δουλεύει, όταν τον φωνάζω να ’ρθει μου χαμογελάει πάντα.
http://artinews.gr/
