| Μπαίνουν στη ζωή μας μαζικά τα λεγόμενα «πορτοκαλί τιμολόγια».
Στόχος είναι να δοθεί μεγαλύτερη ευελιξία στους καταναλωτές, λένε.
«Ευελιξία» θα πει άραγε, να μπορείς να κόβεις και να συνδέεις το ρεύμα μόνος σου. |
Λευτέρης Τηλιγάδας |
Ζούμε στην εποχή που το ρεύμα δεν είναι πια απλώς ρεύμα. Είναι χρηματιστήριο. Είναι αλγόριθμος. Είναι ειδοποίηση στο κινητό, στις πέντε το απόγευμα, που σου λέει πόσο θα σου κοστίσει να ζήσεις αύριο. Όμως, από τον Φεβρουάριο θα ζήσουμε αυτό που περιγράφει το άσμα «Να δεις τι σου ’χω για μετά», που τραγουδούσε κάποτε ο Λαυρέντης με τον Βασίλη. Μπαίνει στη ζωή μας μαζικά το λεγόμενο «Πορτοκαλί τιμολόγιο». Όχι για όλους αμέσως… Ο καθείς με τη σειρά του… Όλοι θα πάρετε. Πρώτα οι επιχειρήσεις με παροχές άνω των 25 kVA. Δηλαδή οι «μεγάλοι». Αυτοί που έχουν μηχανές, ψυγεία, φούρνους, γραμμές παραγωγής κι από τον Απρίλιο έρχεται και για τα σπίτια… Για τα πλυντήρια, τους θερμοσίφωνες, τα παιδιά που διαβάζουν το βράδυ κ.ο.κ..
«Ευελιξία» το λένε το σχέδιο! Χρόνια το λένε έτσι. Ωραία λέξη και με σουξέ στις μέρες μας! «Ευελιξία», στα νέα ελληνικά της ενέργειας, σημαίνει ότι αν θες φτηνό ρεύμα θα πρέπει να ξενυχτάς. Σημαίνει ότι η καθημερινότητα συνεχίζει να μπαίνει σε ωράριο χονδρεμπορικής αγοράς και ότι η ζωή οφείλει να συγχρονιστεί ακόμα περισσότερο με τις διακυμάνσεις της ασύμμετρης κερδοφορίας του ιδιωτικού κεφαλαίου, που μονοπωλεί την κατανάλωσή της. Το νέο μοντέλο προβλέπει σταθερό πάγιο – για να ξέρεις ότι θα πληρώνεις έτσι κι αλλιώς – και μετά ωριαία τιμή. Τιμή που θα ανακοινώνεται εκ των προτέρων. Μέχρι τις πέντε το απόγευμα, λέει, θα ξέρεις πόσο θα κοστίζει το ρεύμα την επομένη στις τρεις τα ξημερώματα. Κι εσύ, υπεύθυνος πολίτης-καταναλωτής, καλείσαι να προγραμματίσεις τη ζωή σου. Να μεταφέρεις δηλαδή, κατανάλωση. Να γίνεις μικρός διαχειριστής της ενέργειας στο ίδιο σου το σπίτι. Μόνο που υπάρχει μια μικρή λεπτομέρεια, μια τεχνική, ασήμαντη λεπτομέρεια: ο έξυπνος μετρητής. Γιατί χωρίς αυτόν, το πορτοκαλί τιμολόγιο δεν λειτουργεί.
Εδώ πάρε πασατέμπο και κάτσε να απολαύσεις το έργο. Περίπου 330.000 έξυπνοι μετρητές που έχουν ήδη τοποθετηθεί στη χώρα, λέει η είδηση, δεν είναι και τόσο έξυπνοι. Δεν μπορούν να μετρήσουν σχεδόν σε πραγματικό χρόνο. Δεν έχουν τις θύρες, δεν έχουν τους παλμούς, δεν έχουν τη δυνατότητα να σου πουν κάθε στιγμή, πόσο καις και πόσο πληρώνεις. Με άλλα λόγια, σου λένε «προσαρμόσου», αλλά δεν σου δίνουν τα σωστά εργαλεία για να το κάνεις. Σου ζητούν, δηλαδή, να γίνεις ενεργειακός στρατηγός στον πόλεμο της ακρίβειας, χωρίς φαντάρους, όπλα και χάρτες.
Η ίδια η ΡΑΕΥ, το παραδέχεται: «Σε πρόσφατη απόφασή της για την τροποποίηση του Κώδικα Διαχείρισης και του Εγχειριδίου Μετρητών και Μετρήσεων, η Ρυθμιστική Αρχή Αποβλήτων, Ενέργειας και Υδάτων επισημαίνει, ότι περίπου 330.000 έξυπνοι μετρητές που έχουν εγκατασταθεί στη χώρα δεν διαθέτουν τις απαιτούμενες τεχνικές δυνατότητες για μετρήσεις σε σχεδόν πραγματικό χρόνο»*. Τι μας λέει εδώ ο αρθρογράφος; Μας λέει ότι αυτοί οι μετρητές είναι ασύμβατοι με τη δυναμική τιμολόγηση και ο καταναλωτής δεν μπορεί να παρακολουθήσει το κόστος του σε πραγματικό χρόνο. Λέει, επίσης, ότι δημιουργούνται στρεβλώσεις και ψευδαισθήσεις ελέγχου. Αλλά μην ανησυχείς: τη λύση θα τη δώσει ο ΔΕΔΔΗΕ, ο οποίος θα αποκαταστήσει το πρόβλημα αναβαθμίζοντας ή θα αντικαθιστώντας, ολόκληρο το σύστημα σε εύλογο χρονικό διάστημα . Πόσο εύλογο θα είναι αυτό το διάστημα, κανείς δεν το λέει. Αλλά λίγη σημασία έχει αυτό. γιατί το σημαντικό είναι άλλο.
Το σημαντικό είναι ότι η ενέργεια γίνεται ωριαίο στοίχημα και όλοι γνωρίζουμε ποιος είναι εκείνος που κερδίζει και ποιος είναι εκείνος που χάνει με αυτή τη συνθήκη. Οι μεγάλες επιχειρήσεις, ως συνήθως, θα προσλάβουν ενεργειακούς συμβούλους, θα βάλουν αυτοματισμούς, θα μεταφέρουν φορτία… θα «καθαρίσουν».
Το ζήτημα είναι τι γίνεται με τον μικρό επαγγελματία; Το συνεργείο, το καφενείο, το μανάβικο, τι θα κάνει; Θα κοιτάζει ο μάστορας, ο καφετζης, ο μανάβης το κινητό του στις πέντε το απόγευμα, για να δει αν θα τον συμφέρει να δουλέψει αύριο; Και το σπίτι; Τι θα κάνει το σπίτι; Θα μάθει (για ακόμα μία φορά), ότι φτώχεια δεν είναι μόνο το να έχεις ελάχιστα λεφτά για να ζήσεις, αλλά και η λάθος ώρα που τα ξοδεύεις για να έχεις τα βασικά. Είναι εκσυγχρονιστική μεταρρύθμιση των συστημάτων προς όφελος της κοινωνίας όλο αυτό ή είναι τεχνική αναδιάρθρωση με όρους αγοράς για να αυξηθεί η κερδοφορία του κεφαλαίου; Δεν είναι όλο αυτό, η μεταφορά του ρίσκου από την κερδοφορία των λίγων στην κοινωνία των πολλών; Από τον πάροχο στον καταναλωτή;
Και εδώ βρίσκεται το κρίσιμο σημείο: όλα αυτά δεν είναι «κεραυνός εν αιθρία». Τα ακούμε χρόνια τώρα. Τα διαβάζουμε σε ευρωπαϊκές οδηγίες, σε στρατηγικές εκθέσεις, σε «τεχνικά» κείμενα, που περνούν κάτω από το ραντάρ της κοινωνίας και που αδιαμαρτύρητα υλοποιούνται. Το εμπεδώσαμε: η αγορά ενέργειας έχει περάσει, εδώ και χρόνια, από τα λόγια στις πράξεις και η καθημερινότητα μετατρέπεται σε πεδίο εφαρμογής πολιτικών αποφάσεων που παρουσιάζονται ως εκσυγχρονιστικά αναγκαίες, αλλά παραμένουν αμείλικτες. Και το τελικό ερώτημα δεν είναι αν το ρεύμα θα ακριβύνει ή θα φτηνύνει, αλλά αν εμείς θα συνεχίσουμε να ζούμε αδιαμαρτύρητα με το ρολόι της αγοράς πάνω από το κεφάλι μας;
https://agriniostories.gr/to-revma-pou-katanalonet-parakoloutheitai/
Σχόλια (0)