Αδυνατεί ο και ποινικολόγος κυβερνητικός εκπρόσωπος να βρει έστω μία ένδειξη για τυχόν ποινικές ευθύνες υπουργών ή άλλων κυβερνητικών αξιωματούχων στο σκάνδαλο, στο μέγα σκάνδαλο, των υποκλοπών. Eπιπλέον: Ο πολύς Βορίδης αποδεικνύεται ότι γνώριζε τι συνέβαινε στο άλλο μεγάλο σκάνδαλο των αγροτικών επιδοτήσεων σε φριχτούς ανθρώπους της «αγροτιάς», δικούς τους εννοείται και με τη βούλα. Αμοιροι κάθε ευθύνης τόσο ο πρωθυπουργός, ο προϊστάμενος, καλέ, της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών [τρομάρα του – και δική μας ασφαλώς], όσο και ο χουντογενής Βορίδης, ο διαβόητος πλέον Μάκης. Αλήθεια, ποιος είναι επιτέλους ο κύριος Μάκης, που κινούσε τα νήματα στη διασπάθιση του δημόσιου χρήματος;
Γιώργος Σταματόπουλος
Αυτά δεν γίνονται σε κανένα δυτικό κράτος, ας πούμε πεπολιτισμένο, αλλά εδώ το μαύρο, με εκπληκτική τέχνη, κυνισμό, διαστροφή και απλοϊκότητα, καταντά στα χέρια αυτών των ανθρώπων, αυθωρεί και παραχρήμα, άσπρο· καμία κυβέρνηση δεν έχει να επιδείξει τέτοια κατορθώματα στον «γενναίο» τομέα της απάτης και των ψεμάτων, κατάμουτρα μάλιστα στην κοινωνία, η οποία, εδώ που τα λέμε, είναι βυθισμένη σε βαθύ λήθαργο, αρνούμενη να δει τις επιπτώσεις από αυτά τα σκάνδαλα. Δεν φαίνεται να ενδιαφέρεται το μεγαλύτερο σχεδόν τμήμα της κοινωνίας για διαφάνεια και δικαιοσύνη στην Πολιτεία – το τομαράκι της να είναι καλά. Κανένας πρωθυπουργός δεν έχει δείξει τέτοια ανευθυνότητα, τέτοια δειλία στο να αναλάβει τις ευθύνες που του αναλογούν. Πήγαν στη Δικαιοσύνη τέσσερις ιδιώτες που εξήγαν το Predator σε ξένα κράτη με κρατική εντολή και ούτε γάτα ούτε ζημιά. Κοτζάμ πρωθυπουργός, ο μόνος και κύριος υπεύθυνος για την παρακολούθηση όλου σχεδόν του κυβερνητικού συνονθυλεύματος, αρχηγών του στρατού, πολιτικών αντιπάλων, δημοσιογράφων και δεν ξέρω ποιων άλλων, δεν γνωρίζει, λέει, τίποτα. Τότε ποιος διάολο ξέρει; Ο φούφουτος;
Οντως δεν γίνονται πουθενά αλλού αυτές οι πρωθυπουργικές, άμα τε και υπουργικές αυθαιρεσίες-γελοιότητες. Το μη παρήγορο είναι ότι ουδενός ιδρώνει το ους· στην καλύτερη περίπτωση εμφανίζονται δύο σταγόνες οι οποίες εξανεμίζονται από τα άλλα ιλαροτραγικά που συμβαίνουν στην ενδοχώρα, αλλά και εκτός αυτής τώρα με τον πόλεμο στο Ιράν. Το τραγικό είναι ότι εξακολουθεί να απολαμβάνει η κυβέρνηση ένα θετικό ποσοστό στις δημοσκοπήσεις – αυτό είναι ευεξήγητο εάν αναλογιστεί κανείς την απόδοση των άλλων κομμάτων της αντιπολίτευσης και κυρίως μιας Αριστεράς, που κυβέρνησε και κατόρθωσε να απαξιώσει την ιδέα και την έννοια ακόμη της Αριστεράς [που κατάντησε να κομματιαστεί και να υποβαθμιστεί από μόνη της – δεν της έφταιξε κανένας της Αριστεράς για το κατάντημά της εκτός από αυτούς που ανέλαβαν τα ηνία της και δεν ήξεραν πού να τα στρέψουν οι καημένοι].
Εχουν δίκιο μερικά κυβερνητικά και δημοσιογραφικά βδελύγματα να ουρλιάζουν ότι η χώρα ανήκει στο κόμμα τους, ένα κόμμα που έχει τις τελευταίες δεκαετίες οδηγήσει τη χώρα σε ασφυκτικές οικονομικές δυσκολίες, βουτηγμένο στη διαφθορά και την κομματολαγνεία – στον αυταρχισμό και στην εξυπηρέτηση εμπόρων-βιομηχάνων-εφοπλιστών, σε όλο τον λαϊκό κόσμο όπως καταλαβαίνει ο κάθε ανυποψίαστος· τι υποφέρει, τι τραβάει κανείς σε τούτον τον τόπο. Εχουν, ναι, δίκιο, αφού οι αντιπολιτευόμενοι δεν μπορούν να πείσουν ποιο είναι το πραγματικό δίκιο για την κοινωνία.
https://www.efsyn.gr/stiles/yposimeioseis/504236_o-aneythynos
Σχόλια (0)