Είμαστε υποκρίτριες

Είμαστε υποκρίτριες

  • |

Ηταν τόσο όμορφη που έμοιαζε ψεύτικη, μινιόν! Λες και είχε ξεφύγει από βιτρίνα με κούκλες και βρέθηκε κατά λάθος στα γραφεία της εφημερίδας στο κέντρο της Αθήνας. Και με τη γοητεία της «ξένης» από τμήμα της περιφέρειας δεν μπορούσε να περάσει απαρατήρητη ούτε για τον αυθορμητισμό που διατηρούσε, ακόμη κι αν στη σοβαρή εφημερίδα δεν ταίριαζε με τίποτε η ζωντάνια της νιότης, ιδιαίτερα όταν τολμούσε να αστειευτεί στο διάλειμμά της με συντάκτες που δεν ήταν όπως εκείνη «τεχνικός».

Χριστίνα Κοψίνη

Και κάποια μέρα εξαφανίστηκε. Κάποιος την αναζήτησε. Την βρήκε σπίτι της. Χτυπημένη και… κουρεμένη από τη γυναίκα του προϊσταμένου της που νόμισε ή ήξερε -δεν έχει σημασία- ότι ο σύζυγός της την είχε ερωτευτεί σφόδρα. Την απείλησε, τη χτύπησε και την κούρεψε, όπως έκαναν στους «τεντιμπόηδες» στη δικτατορία, αποσπώντας της όσες συσκευές πληροφορήθηκε ότι της δώρισε ο κατά φαντασίαν εραστής. Οι συνάδελφοί της γνώριζαν αλλά δεν μίλησαν και η διεύθυνση, αφού την απέλυσε, της απαγόρευσε -στο θύμα κι όχι στη θύτη- την είσοδο στην εφημερίδα, κινητοποιώντας αμέσως διάσημο ποινικολόγο -συγχωρεμένος κι αυτός, όπως κι ο προϊστάμενος- για να κουκουλωθεί το σκάνδαλο.

Αλλωστε αυτή «τον ξελόγιασε» ψιθύριζαν κάποιες συναδέλφισσές της ευχαριστημένες που τώρα θα μπορούσε απερίσπαστος να ασχοληθεί με τη διεύθυνση του τμήματος. Η κοπέλα εξαφανίστηκε. Ισως να δέχτηκε κάποιο συμβιβασμό, ίσως όχι. Ομως αν «κρατούσε τη θέση της», αν δεν ήταν τόσο όμορφη, αν παρέμενε σοβαροφανής και απόμακρη, αν, αν, αν, σήμερα θα δούλευε ακόμη εκεί και θα σχολίαζε με απόλυτα politically corect ύφος τις καταγγελίες της Μπεκατώρου, αφού ίσως και να είχε αναβαθμιστεί σε «αρθρογράφο». Κορίτσια, πόσο υποκρίτριες είμαστε μερικές φορές!

Υ.Γ.: Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα ή καταστάσεις δεν είναι καθόλου συμπτωματική. Ούτε οι ενοχές μας.

efsyn.gr

Σχόλια (0)

Το email σας δεν θα δημοσιευθεί.