Στάχτη και μπούρμπερη

Στάχτη και μπούρμπερη

  • |

«Αυτούς δεν μπορείς να τους κρίνεις με τα κοινά ανθρώπινα μέτρα». Ακουγα στα μικράτα μου μεγαλύτερης ηλικίας συναδέλφους του καλλιτεχνικού κυρίως ρεπορτάζ να το λένε αυτό για σπουδαίους καλλιτέχνες και λογοτέχνες που όμως έκρυβαν έναν απαίσιο χαρακτήρα.

Κορίνα Βασιλοπούλου

Από τότε έξυνα το κεφάλι μου. Σήμερα γίνομαι πυρ και μανία όταν μπροστά στον σάλο του ελληνικού #metoo (Σοφία Μπεκατώρου και Ζέτα Δούκα, σας οφείλουμε πολλά) ακούω ακόμα φωνές που προσπαθούν άγαρμπα να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα.

Ισως κιόλας γιατί ποτέ δεν έχαψα το επιχείρημα ότι το μεγάλο ταλέντο πηγαίνει ντε και καλά πακέτο με «μεγάλα πάθη». Αντίθετα, πιστεύω πως το μεγάλο ταλέντο γίνεται η βιτρίνα και το άλλοθι ενός καθάρματος προκειμένου να μπορεί ανενόχλητο να βιάζει, να επιδεικνύει το όργανο που αδυνατεί να κρατήσει μέσα στο παντελόνι του, να κακοποιεί σωματικά και ψυχολογικά παιδιά, γυναίκες και άντρες και να καταστρέφει καριέρες και ζωές.

Βγάζω σπυράκια με τις ίσες αποστάσεις, με τα «δεν την ξέρω την κυρία», «εμένα δεν μου έτυχε ποτέ», «λυπάμαι τους θύτες». Ακόμα περισσότερο με τα φοβικά επιχειρήματα ενόχων ή συνενόχων στο έγκλημα του τύπου «τι θέλετε; Να τιναχτεί στον αέρα το θέατρο (ή ο αθλητισμός);». Ε, ναι λοιπόν. Να τιναχτεί στον αέρα και το θέατρο και ο κινηματογράφος και οι εφτά τέχνες μαζί.

Να μη μείνει κολυμπηθρόξυλο προκειμένου να καθαρίσει η βρομιά. Στάχτη και μπούρμπερη. Προτιμώ έναν κόσμο με περισσότερους καλούς ανθρώπους και λιγότερες «μεγαλοφυΐες». Κι ας γίνει η βάση για το καινούργιο η φράση που είπε στην εξαιρετική τηλεοπτική του συνέντευξη ο Σωτήρης Τσαφούλιας, ο σκηνοθέτης της ταινίας και σειράς «Ετερος εγώ»: «Τίποτα δεν μπορεί να είναι πάνω από τον ίδιο τον άνθρωπο».

ΥΓ.: Επειδή υπάρχουν ήδη καταγγελίες για συγκεκριμένα ονόματα, τι θα γίνει, συνάδελφοι; Θα ασχοληθούμε ποτέ και με τα του οίκου μας;

.efsyn.gr/

Σχόλια (0)

Το email σας δεν θα δημοσιευθεί.