Εδώ ο κόσμος χάνεται…\\ του Ηρακλή Λογοθέτη

  Εδώ ο κόσμος χάνεται…\\ του Ηρακλή Λογοθέτη

  • |

Καμιά εικοσαριά χρόνια πριν έτυχε να παραβρεθώ σε δείπνο αθηναϊκού εστιατορίου όπου παρουσιάζονταν οι δημιουργίες ενός κορυφαίου Ισπανού σεφ. Η περίσταση ήταν εορταστική καθώς ο διάσημος προσκεκλημένος πραγματοποιούσε το παρθενικό του ταξίδι στην Ελλάδα και η αδημονία των καλεσμένων είχε ενταθεί από μία εξουθενωτικώς μακρά διάλεξη του εν λόγω μάγιστρου περί μαγειρικής χημείας και άλλων μυστηρίων.

Με το πρώτο πιάτο ωστόσο ο ενθουσιασμός περιορίστηκε σε αμήχανα επιφωνήματα και τα επόμενα, τεράστια αλλά με ελάχιστο περιεχόμενο, δεν βελτίωσαν αρκετά το κλίμα. Δυό-τρεις βοηθοί του Ισπανού, που περιφέρονταν ανάμεσα στα τραπέζια με ύφος προσβεβλημένης επισημότητας και παρείχαν μυστικοπαθείς εξηγήσεις για τούτη την επίδειξη υψηλής γαστρονομίας, επέτειναν τη σύγχυση. Διότι το δείπνο, εξαιρετικά εύγεστο ομολογουμένως, ήταν τόσο αεριώδες ώστε στο τέλος του, κάποιο μοντέλο, από κείνες που επιβιώνουν με λίγο φαγητό και άφθονη άσπρη σκόνη, πρότεινε ντροπαλά να πάμε αλλού – για καμιά μακαρονάδα!

Το περιστατικό μου ήρθε στη μνήμη καθώς κοιτάζοντας τις παρουσιάσεις κάποιων εστιατορίων της μόδας, διαπίστωσα ότι η τάση προς την ελαχιστοποίηση της ποσότητας παραμένει αμετάβλητη. Ενώ τα πιάτα διαρκώς μεγαλώνουν οι μερίδες μικραίνουν.

Η προσοχή αποσπάται από το στόμα και επικαλείται το “φάτε μάτια ψάρια”! Η έμφαση δηλαδή μετατοπίζεται από τη χορταστική γεύση στην εμφάνιση μίας διακοσμητικής γεωμετρικής σύνθεσης, τόσο αριστοτεχνικής που διστάζεις να την αγγίξεις.

Μα η θριαμβεύουσα διακοσμητική έχει ήδη πολλούς κοσμοσύχναστους ναούς. Ευφάνταστα τηλεοπτικά σόου με κομψά φυτά, βιτρίνες πολυκαταστημάτων και μεταμοντέρνες γκαλερί. Δεν χρειάζονται επιπλέον και τα εστιατόρια για να επικυρώσουν την άκρως συμβολική για την εποχή μας έφοδο προς την κενότητα.
Επιμύθιο: Στις Ιστορίες του κ. Κόινερ, ο Μπρεχτ παρουσιάζει έναν κηπουρό που κουρεύει διαρκώς έναν θάμνο προσπαθώντας να πετύχει το άψογο σχήμα. Ως αποτέλεσμα η μορφή θριαμβεύει μα η ύλη αφανίζεται. Ωσότου από τον πλούσιο θάμνο δεν απομένει παρά μία μικρή τέλεια σφαίρα.

Σχόλια (0)

Το email σας δεν θα δημοσιευθεί.