Σημειώσεις από το πουθενά

Σημειώσεις από το πουθενά

  • |
  1. Η ησυχία είναι ίσως μία από τις πιο απωθητικές λέξεις στην περιούσια χώρα μας. Αυτό που, ειδικά κάθε καλοκαίρι, είμαστε υποχρεωμένοι να ανεχόμαστε η σιωπηλή πλειονότητα κάθε θορυβώδη ατομικότητα ή συλλογικότητα είναι πέραν κάθε περιγραφής. Υπάρχει μια κουλτούρα του σαματά που συνδέεται, λέμε τώρα, με τη ζωντάνια, το γλέντι, τη σύσφιγξη, την εγγύτητα, την υποτιθέμενη κοινωνικοποίηση – κατά βάθος την παραβίαση και την καταπίεση που ασκεί κάθε εγωκεντρικός σε βάρος των ανεκτικών. Και δεν αναφέρομαι, προφανώς, σε χώρους οργανωμένους επαγγελματικά. Ο δημόσιος χώρος στην Ελλάδα είναι μια τελειωμένη ιστορία και η καθημερινή συμβίωση μια φενάκη.

Μισέλ Φάις

  1. Οι άνθρωποι χωρίς προσωπική ζωή εκπέμπουν κάτι τρομακτικό. Κι αυτό είναι ορατό κι εντός κι εκτός μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Εξαρτούν τα πάντα από το κοινωνικό τους πρόσωπο (επαγγελματικό, καλλιτεχνικό, δημόσιο, κτλ). Εξαρτώνται απόλυτα από την αποδοχή ή την απόρριψη της αυτοεικόνας τους στη συνάφεια. Είναι μια μορφή αποξένωσης και κατάπτωσης.
  2. Οσο μεγαλώνεις ασκείσαι στη σύγκριση, στη διαβάθμιση, στο να διακρίνεις, όσο πιο καθαρά γίνεται, ανάμεσα σ’ αυτό που επιθυμείς, σ’ αυτό που επιθυμούν οι άλλοι από εσένα και σ’ αυτό που μπορείς. Νεανικά δόγματα του «όλα ή τίποτα» (που με μαθηματική ακρίβεια καταλήγουν στο τίποτα), τα οποία ενίοτε, ελαφρά τη καρδία, διαποτίζουν και μεσήλικους ή μεγαλύτερους, οδηγούν σε καταστάσεις από δυσάρεστες έως φαιδρές.
  3. Αυθεντικότητα, ανιδιοτέλεια και αθωότητα έχουν όλες οι ηλικίες και μάλιστα πιο δύσκολα κατακτημένα καθότι συνειδητά. Αυτή η λατρεία για την ανεπεξέργαστη αγνότητα της παιδικής ηλικίας και η διαρκής επιστροφή σ’ αυτήν, προσωπικά με ψιλοτρομάζει.
  4. Μια δύσκολη συζήτηση. Δυσάρεστη, πληγωτική, αδιέξοδη. Είναι προτιμότερη από τη μη συζήτηση. Την απομόνωση που αγνοεί και φαντασιοκοπεί. Τόσο σε ιδιωτικό όσο και δημόσιο επίπεδο.

efsyn.gr/

Σχόλια (0)

Το email σας δεν θα δημοσιευθεί.