Ποιός φοβάται τους εξαρχειώτες;

Ποιός φοβάται τους εξαρχειώτες;

  • |

Φουντώνει διαρκώς η διαμάχη γύρω από το μετρό των Εξαρχείων, πέφτουν βροχή τα επιχειρήματα των δύο πλευρών, οι πέτρες και τα καπνογόνα — αλλά η λύση είναι (και ήταν εξαρχής) απλή: ας χαράξουν οι δημοτικοί μας άρχοντες έναν κύκλο με ακτίνα 500 μέτρων από την πλατεία και ας ρωτήσουν τους κατοίκους, τους μαγαζάτορες και τους εργαζόμενους της περιοχής αν θέλουν το μετρό εκεί ή αλλού.

Η χρήση της πλατείας, όπως και κάθε δημόσιου χώρου, είναι διακύβευμα πολιτικής βούλησης. Ζούμε στην Αθήνα, στην γενέτειρα της άμεσης δημοκρατίας, ας διοργανωθεί λοιπόν ένα τοπικό δημοψήφισμα, πράγμα πανεύκολο στην ηλεκτρονική μας εποχή, ώστε την σχετική απόφαση να την πάρουν οι αμέσως ενδιαφερόμενοι.

Κάθε άλλη επιλογή είναι φαύλη γιατί αφήνει το κοινό συμφέρον στα χέρια των τεχνικών της εξουσίας και στα παραπαίδια τους. Σ’ εκείνους δηλαδή που απεριφράστως ο Ανδρέας Εμπειρίκος εξαιρεί από τον πολιτικό του λογισμό όταν βεβαιώνει και ρητώς, ώστε καμμιά παρανόηση να μη αναφυεί, δηλώνει ότι: «η Νέα Πόλις θα ολοκληρωθεί, θα γίνη.

Όχι βεβαίως από αρχιτέκτονας και πολεοδόμους οιηματίας, που ασφαλώς πιστεύουν, οι καημένοι, ότι μπορούν αυτοί τους βίους των ανθρώπων εκ των προτέρων να ρυθμίζουν και το μέλλον της ανθρωπότητος, με χάρακες, με υποδεκάμετρα, γωνίες και «ταυ», μέσα στα σχέδια της φιλαυτίας των, ναρκισσευόμενοι (μαρξιστικά, φασιστικά ή αστικά), πνίγοντες και πνιγόμενοι, να κανονίζουν».

Σχόλια (0)

Το email σας δεν θα δημοσιευθεί.