Ο θαυμασμός των άλλων.

Ο θαυμασμός των άλλων.

– Γι’ αυτό σου λέω είναι άλλο πράγμα να σε θαυμάζει ο άλλος και άλλο να σου γαργαλάει την έμπνευση.

– Ναι αλλά άμα σε θαυμάζει δεν σου γαργαλάει την έμπνευση όπως λέτε;

– Στην αρχή ναι, είναι κάπως έτσι. Μετά συνηθίζεις και νιώθεις σαν το εξωτικό ζώο στο κλουβί. Δεν σου φτάνει. Θέλεις το έξω. Αυτό που υπάρχει πέρα από τον θαυμασμό του άλλου. Θες ο άλλος -μέσα- σου να βγει έξω από το κλουβί.

– Α! Νομίζω ότι κατάλαβα. Είναι όπως κάθε φορά που συναντιόμαστε και κουβεντιάζουμε καλή ώρα, και μόλις φεύγετε, εγώ κάθομαι με ένα αδρό χαμόγελο πίσω από τα χείλη μου με το μυαλό μου να πεταρίζει γύρω γύρω και το σώμα μου σαν να έχει σηκωθεί μερικά δέκατα του χιλιοστού από το έδαφος.

– Αλήθεια σου συμβαίνει κάτι τέτοιο; Μα δεν είναι υπέροχο;

http://sioualtec.blogspot.com