Το σώμα μου και το χρώμα μου είναι μνημείο του ρατσισμού

Το σώμα μου και το χρώμα μου είναι μνημείο του ρατσισμού

  • |

«Το δέρμα μου έχει το χρώμα του βιασμού. Το λεγόμενο «café au lait» χρώμα είναι η ζωντανή μνήμη των νόμων, πρακτικών και αξιών του Παλαιού (ρατσιστικού) Νότου. Είμαι μια μαύρη, Νότια γυναίκα και οι άμεσοι λευκοί άνδρες πρόγονοί μου, ήταν όλοι βιαστές. Η ίδια μου η ύπαρξη είναι ένα λείψανο της δουλείας και του Jim Crow.» Λόγια της Αμερικανίδας ποιήτριας Caroline Randall Williams που απευθύνονται σε όλους εκείνους που θέλουν να τιμήσουν την κληρονομιά του ρατσισμού, σε όλους εκείνους που υπερασπίζονται τα μνημεία των δουλοκτητών. «Αν θέλουν μνημεία, εδώ είναι το σώμα μου που είναι ένα ίχνος αυτής της ιστορίας. Το δέρμα μου είναι μαρτυρία»!, λέει η ποιήτρια.

«Με δυναμώνουν και με ενθαρρύνουν οι διαμαρτυρίες» εναντίον των μνημείων του ρατσισμού, λέει η Γουίλλιαμς. «Όμως, εξακολουθούν να υπάρχουν άνθρωποι – όπως ο Πρόεδρος Τραμπ και ο ηγέτης της Γερουσίας, Μιτς ΜακΚόνελ – που δεν μπορούν να καταλάβουν τη διαφορά μεταξύ της επανεγγραφής και της αναθεώρησης του παρελθόντος. Λέω ότι δεν είναι θέμα ιστορίας, αλλά προσθήκης μιας νέας προοπτικής, της αλήθειας.

«Είναι η αλήθεια της ζωής μου ότι είμαι βιολογικά περισσότερο από μισή λευκή, αλλά δεν υπάρχουν λευκοί άνθρωποι στο γενεαλογικό μου δέντρο και στη ζωντανή μου μνήμη… Οι λευκοί άνδρες του Νότου – οι πρόγονοί μου – πήραν ό, τι ήθελαν από γυναίκες που δεν αγαπούσαν, χωρίς τη συναίνεσή τους…. Το σώμα και το αίμα μου είναι μια απτή αλήθεια του Νότου και του παρελθόντος του…  Και σας ρωτώ τώρα, ποιος τολμά να μου πει να γιορτάσω (τους λευκούς άνδρες του Νότου); …Δεν μπορείτε να με απορρίψετε ως κάποια που δεν καταλαβαίνει. Δεν μπορείτε να πείτε ότι δεν ήταν τα μέλη της οικογένειάς μου που πολέμησαν και πέθαναν. Το σκοτάδι μου δεν με βάζει στην άλλη πλευρά. Με βάζει ακριβώς στην καρδιά της συζήτησης. Δεν έρχομαι απλώς από το Νότο. Κατάγομαι από τη Συνομοσπονδία. Το αίμα ανταρτών φουσκώνει τις φλέβες μου. Ο παππούς μου, ο Will, μεγάλωσε με τη γνώση ότι ο Edmund Pettus ήταν ο πατέρας του. Ο Pettus, ο στρατηγός της Ομοσπονδίας, ο μεγάλος δράκος του Κου Κλουξ Κλαν, ο άνθρωπος του οποίου το όνομα έχει η αιματοβαμμένη γέφυρα της Selma. Δεν είμαι λοιπόν ξένη που κάνει αυτές τις ερωτήσεις. Είμαι μια εγγονή.”

Πληροφορίες New York Times

http://artinews.gr

Σχόλια (0)

Το email σας δεν θα δημοσιευθεί.