Στην Εμπλυση ή Εμπλυσι

Στην Εμπλυση ή Εμπλυσι

  • |

Εάν υπάρχει παράδεισος, έχει σίγουρα τις καταπράσινες, πνιγμένες στο κυπαρίσσι, πλαγιές των βουνών της Κεφαλονιάς που συναντάς ανηφορίζοντας προς τα Πατρικάτα κι ακόμη πιο βόρεια, προς την Καρυά, πηγαίνοντας για το Φισκάρδο.

Χριστίνα Κοψίνη

Εάν υπάρχει παράδεισος, έχει τα νερά της Πεσσάδας, κρυμμένης κάτω από ένα σκιερό μονοπάτι, απέναντι από τη Ζάκυνθο, και τις ευωδιές των βουνών: θυμάρι, τσάι του βουνού και λεβάντα.

Μόνο που όσο οι Ρομά παραμένουν εξοβελισμένοι από τον παράδεισο, θα είναι εκεί για να θυμίζουν την κόλαση που βιώνουν.

Καμία σχέση οι γηγενείς. Ακόμη και στο Ληξούρι, τον φτωχό συγγενή της νήσου -καθόλου τυχαίες οι αναρχοαριστερές καταβολές του-, τα σπίτια είναι περιποιημένα και στην κεντρική πλατεία με τον τεράστιο φίκο οι Ληξουριώτες φορούν σιδερωμένα πουκάμισα.

Εκεί, λοιπόν, προς τον βορρά, αναζητώντας σκίαση, στο χιλιόμετρο από το Φισκάρδο και πάνω από την Εμπλυση (ή και Εμπλυσι),παραλία που προτιμούν και οι ντόπιοι της Ερίσσου να βουτούν, μια εικόνα «αποκάλυψης» μας θύμισε πως ακόμη και ο παράδεισος κρύβει πάντα το κολαστήριο των εξαθλιωμένων και φτωχών που καμία στατιστική δεν απογράφει:

Kάτω από την τεράστια σκιά της ήμερης βελανιδιάς, σύμβολο δύναμης, κατά τον μύθο που την θέλει αφιερωμένη στον Δία, ένα ζευγάρι Ρομά κοιμόταν ατάραχο στο πάτωμα του φορτηγού τους που κουβαλούσε εκατοντάδες φυλακισμένα κλωσόπουλα. Ντάλα μεσημέρι, μέσα στην μπόχα και τη δυσωδία από τα περιττώματα. Οι οιμωγές των πουλιών κάλυπταν και τα ντεσιμπέλ των τζιτζικιών. Αλλά τίποτε δεν εμπόδιζε το παιδί των Αθίγγανων να παίζει ανάμεσα στα κουρασμένα σώματα των γονιών του. Είχε γίνει ένα με την εξαθλίωση που δεν εμπόδιζε σε τίποτε τα παιδιά των παραθεριστών να κάνουν τις βουτιές τους λίγα μέτρα πιο πέρα.

.efsyn.gr/

Σχόλια (0)

Το email σας δεν θα δημοσιευθεί.