Το μετέωρο βήμα της Κύπρου

Το μετέωρο βήμα της Κύπρου

  • |

Δεν θα ήμασταν ειλικρινείς αν λέγαμε πως με την τελευταία έκθεση του Γ.Γ. του ΟΗΕ για την ανανέωση της θητείας της ΟΥΝΦΙΚΥΠ (ειρηνευτική δύναμη των ηνωμένων εθνών στην Κύπρο),γίναμε σοφότεροι όσον αφορά το κυπριακό

Η εκτί­μη­ση πως και οι δύο πλευ­ρές πα­ρα­μέ­νουν στα­θε­ρές και αδιά­λα­κτες στις θέ­σεις τους επι­βε­βαιώ­νε­ται.Και όχι μόνο αυτό αλλά ο γραμ­μα­τέ­ας του ΟΗΕ το­νί­ζει τους κιν­δύ­νους που ενέ­χει για τους πο­λί­τες όλου του νη­σιού η πι­θα­νό­τη­τα να απο­μα­κρυν­θεί κι άλλο μια βιώ­σι­μη λύση, όχι μόνο λόγω της αδιαλ­λα­ξί­ας αλλά και λόγω των συ­νε­χό­με­νων προ­κλή­σε­ων και της εμπρη­στι­κής ρη­το­ρι­κής εκα­τέ­ρω­θεν με βα­σι­κό στόχο την εσω­τε­ρι­κή κα­τα­νά­λω­ση. 

Μάνος Μαθιουδάκης, Θέμης Θεμιστοκλέους

Η έκ­θε­ση του ΟΗΕ ου­σια­στι­κά κρα­τά­ει ίσες απο­στά­σεις. Ανα­δει­κνύ­ει, όμως, εμ­μέ­σως τις ευ­θύ­νες της ε/κ πλευ­ράς, υπο­στη­ρί­ζο­ντας πως δεν έχει απο­δο­θεί η πρέ­που­σα ση­μα­σία στα μέτρα οι­κο­δό­μη­σης εμπι­στο­σύ­νης (ΜΟΕ),φέρ­νο­ντας ως πα­ρά­δειγ­μα τα εμ­βό­λια κατά του covidα­πό την Ε.Ε. μέρος των οποί­ων θα έπρε­πε να δο­θούν­στους τ/κ καθώς και τη δια­δι­κα­σία έκ­δο­σης για αυ­τούς ευ­ρω­παϊ­κών πι­στο­ποι­η­τι­κών εμ­βο­λια­σμού. Και στις δύο πε­ρι­πτώ­σεις η ε/κ πλευ­ρά­κω­λυ­σιερ­γεί επι­δει­κτι­κά. Επι­πλέ­ον, η έκ­θε­ση καλεί και τις δύο πλευ­ρές να δεί­ξουν αυ­το­συ­γκρά­τη­ση είτε ανα­φο­ρι­κά με το άνοιγ­μα Βα­ρω­σί­ων είτε με τα ενερ­γεια­κά.Η αντι­πα­ρά­θε­ση όμως δεν φαί­νε­ται να στα­μα­τά,ιδιαί­τε­ρα σε μια πε­ρί­ο­δο εκλο­γι­κών ανα­με­τρή­σε­ων και στις δύο κοι­νό­τη­τες.

H έκ­θε­ση του ΟΗΕ απο­τε­λεί μια έν­δει­ξη για τοπου πάει το κυ­πρια­κό.Και δυ­στυ­χώς το μέλ­λον φα­ντά­ζει όλο και πιο ζο­φε­ρό. Όσο και αν προ­σπα­θεί όμω­ςηε/κ ηγε­σία να επιρ­ρί­ψει τη­νευ­θύ­νη­στον ΟΗΕ υπο­στη­ρί­ζο­ντας πως υπο­βαθ­μί­ζει το κυ­πρια­κό, δεν μπο­ρεί να κρύ­ψει τις βα­ριές ευ­θύ­νες της κυ­βέρ­νη­σης Ανα­στα­σιά­δη. Η τα­κτι­κή που βα­σί­στη­κε στην επι­δί­ω­ξη ηγε­μο­νί­ας μέσω της έντα­ξης στον άξονα Ισ­ρα­ήλ-Κύ­πρου-Ελ­λά­δας-Αί­γυ­πτου με τη στή­ρι­ξη των ΗΠΑ, δεν απο­δί­δει τα ανα­με­νό­με­να. Βρί­σκει την ε/κ πλευ­ρά σε δι­πλω­μα­τι­κό αδιέ­ξο­δο ακόμα και εντός της ΕΕ, η οποία δεν φαί­νε­ται να υιο­θε­τεί τις ε/κ προ­τά­σεις για βα­ριές κυ­ρώ­σει­ςέ­να­ντι της Τουρ­κί­ας. Το αδιέ­ξο­δο μά­λι­στα εντεί­νε­ται από την εκ­φρα­σμέ­νη πια απρο­θυ­μία των ΗΠΑ να συ­νε­χί­ζουν να στη­ρί­ζουν το πλάνο του­EASTMED, ένα πλάνο που ούτως ή άλλως ήταν κατά κοινή ομο­λο­γία πα­ντε­λώς ασύμ­φο­ρο οι­κο­νο­μι­κά. Στον από­η­χο αυτού του φιά­σκου η κυ­βέρ­νη­ση Ανα­στα­σιά­δη «τρέ­χει και δεν φτά­νει».

Το σα­μπο­τά­ρι­σμα των δια­δι­κα­σιών επί­λυ­σης του κυ­πρια­κού δυ­να­μί­τι­σε τις σχέ­σεις της με κε­ντρο­δε­ξιά και φι­λε­λεύ­θε­ρα τμή­μα­τα της κο­νω­νί­ας που την στή­ρι­ξαν με την ελ­πί­δα με­τά­βα­σης σε ένα ομο­σο­πον­δια­κό, σύγ­χρο­νο και ασφα­λές κρά­τος. Το πά­γω­μα της πο­λι­τι­κής των χρυ­σών δια­βα­τη­ριών μετά τις απο­κα­λύ­ψεις περί δια­φθο­ράς και ασύ­δο­του πε­λα­τεια­κού κρά­του­ςτην εξέ­θε­σε στα μάτια ολό­κλη­ρης της κοι­νω­νί­ας συ­μπιέ­ζο­ντας ταυ­τό­χρο­να τον κύκλο ερ­γα­σιών με­γά­λων κα­τα­σκευα­στι­κών, που απο­τε­λούν κε­φα­λαιώ­δες κομ­μά­τι των μη­χα­νι­σμών εσω­τε­ρι­κής «ανά­πτυ­ξης». Το δε πρό­σφα­το­πλήγ­μα επί της στρα­τη­γι­κής των υδρο­γο­να­θρά­κων,η οποία απο­τε­λού­σε πο­ντά­ρι­σμα­της εγ­χώ­ριας αστι­κής τάξης για το πλα­σά­ρι­σμά της σε ανα­βαθ­μι­σμέ­να οι­κο­νο­μι­κά τα­μπλό, υφαρ­πά­ζει από την κυ­βέρ­νη­ση το ρόλο του αρ­χι­τέ­κτο­να αυτού του γε­ω­πο­λι­τι­κού οι­κο­δο­μή­μα­τος. Υπό αυτές τις συν­θή­κες και με την παν­δη­μία να κρα­τεί ακόμη καλά,η κυ­βέρ­νη­ση Ανα­στα­σιά­δη δυ­σκο­λεύ­ε­ται να επι­δεί­ξει την οποια­δή­πο­τε επι­τυ­χία. Αντί­θε­τα και με κάθε ευ­και­ρία υπερ­θε­μα­τί­ζει σε ζη­τή­μα­τα κα­τα­στο­λής, τρο­μο­λα­γνι­κών αφη­γή­σε­ων για το με­τα­να­στευ­τι­κό/προ­σφυ­γι­κό ζή­τη­μα, βιώ­νο­ντας ταυ­τό­χρο­να την πρω­το­φα­νή από­συρ­ση της εμπι­στο­σύ­νης πο­λι­τι­κών και οι­κο­μι­κών πα­ρα­γό­ντων με τους οποί­ους δια­τη­ρού­σε στε­νές σχέ­σεις.

Στο δρόμο για τις προ­ε­δρι­κές του ‘23

Τα πα­ρα­πά­νω αντα­να­κλώ­νται και στις τρι­βές που υπάρ­χουν εντός του με­γά­λου­κόμ­μα­τος της Δε­ξιάς, του Δη­μο­κρα­τι­κού Συ­να­γερ­μού (ΔΗΣΥ)καθώς μαί­νο­νται οι­βο­λι­δο­σκο­πή­σεις για τις υπο­ψη­φιό­τη­τες που τε­λι­κά θα υπο­βλη­θούν ενό­ψει των προ­ε­δρι­κών εκλο­γών του 2023. Με την εκτί­μη­ση ότι η πο­ρεία απο­σύν­θε­σης του Ανα­στα­σιά­δη είναι μη ανα­στρέ­ψι­μη και γνω­ρί­ζο­ντας τόσο τις εσω­κομ­μα­τι­κές τρι­βές που έχει προ­κα­λέ­σει όσο και του­ςκιν­δύ­νους που εγκυ­μο­νεί για το κόμμα (και για τον ίδιο φυ­σι­κά), ο πρό­ε­δρος του ΔΗΣΥ Αβέ­ρωφ Νε­ο­φύ­του έσπευ­σε να ανα­κοι­νώ­σει­την πρό­θε­σή του να κα­τέ­βει ως υπο­ψή­φιος.Πρό­κει­ται για μία κί­νη­ση η οποία δεν απο­λαμ­βά­νει ομο­φω­νί­α­ςε­ντός του ΔΗΣΥ, αφού  συ­να­ντά  ήδη την αντί­στα­ση πρω­το­κλα­σά­των στε­λε­χών, με­τα­ξύ άλλων του Νίκου Χρι­στο­δου­λί­δη. Ο πρώην ΥΠΕΞ και υπο­ψή­φιος πρό­ε­δρος του κυ­βερ­νώ­ντος Δη­μο­κρα­τι­κού Συ­να­γερ­μού­στρέ­φε­ται πλέον αδια­κρί­τως ενα­ντί­ον οποιου­δή­πο­τε κι­νεί­ται στην κα­τεύ­θυν­ση μιας πιο διαλ­λα­κτι­κής στά­σης στο κυ­πρια­κό. Με απο­δέ­κτη κυ­ρί­ως τη βάση του ΔΗΣΥ,η υπο­ψη­φιό­τη­τα του ερ­μη­νεύ­ε­ται κυ­ρί­ως ως απά­ντη­ση σε ζη­τή­μα­τα εσω­στρέ­φειας που επι­χει­ρεί να προ­λά­βει εσω­κομ­μα­τι­κέ­ςκα­ταρ­χάς εξε­λί­ξεις,παρά ως προ­σε­κτι­κά σταθ­μι­σμέ­νη από­φα­ση που με­γι­στο­ποιεί τις πι­θα­νό­τη­τες νίκης.

Παρά τις πρω­το­φα­νείς  αδυ­να­μί­ες της κυ­βέρ­νη­σης Ανα­στα­σιά­δη και τις πα­ρε­νέρ­γειές τους στο κόμμα της Δε­ξιάς, η κα­τά­στα­ση της αρι­στε­ράς δυ­στυ­χώς δεν προ­μη­νύ­ει εύ­κο­λη αλ­λα­γή των πο­λι­τι­κών συ­σχε­τι­σμών.Και αυτό γιατί με εξαί­ρε­ση σω­στές αλλά μόνο φρα­στι­κές αντι­πα­ρα­θέ­σεις  κυ­ρί­ως για τη στάση του Ανα­στα­σιά­δη στις συ­νο­μι­λί­ες, το ΑΚΕΛ εξα­κο­λου­θεί να βα­σα­νί­ζε­ται από… αφλο­γι­στία, δια­τη­ρώ­ντας γραμ­μή ήπιας κοι­νο­βου­λευ­τι­κής πλεύ­σης, απο­φεύ­γο­ντας να αφου­γκρα­στεί και να προ­τά­ξει αι­τή­μα­τα της βάσης του, κά­νο­ντας εμ­φα­νή έτσι την έλ­λει­ψη διά­θε­σης να επι­τα­χύ­νει τις πο­λι­τι­κές εξε­λί­ξεις σε όφε­λος της ερ­γα­ζό­με­νης πλειο­ψη­φί­ας της Κύ­πρου.

Εκλο­γές στη Β. Κύπρο

Η τ/κ πλευ­ρά βρί­σκε­ται στον από­η­χο των πρό­ω­ρων  βου­λευ­τι­κών εκλο­γών (23/1). Ήταν οι εκλο­γές με το υψη­λό­τε­ρο πο­σο­στό της απο­χής στη σύγ­χρο­νη κοι­νο­βου­λευ­τι­κή ιστο­ρία της Βό­ρειας Κύ­πρου (42%), γε­γο­νός που σχε­τί­ζε­ται αφε­νός με τις αρ­νη­τι­κές εξε­λί­ξεις στο πεδίο της οι­κο­νο­μί­ας: κρίση των καυ­σί­μων (η τιμή της βεν­ζί­νης δι­πλα­σιά­στη­κε μέσα σε έναν χρόνο λόγω του πλη­θω­ρι­σμού), ρα­γδαία αύ­ξη­ση στην τιμή βα­σι­κών αγα­θών (πε­ρί­που 60% στα τρό­φι­μα) και σκλη­ρές επι­πτώ­σεις του lockdownσε μια οι­κο­νο­μία που στη­ρί­ζε­ται πολύ στον του­ρι­σμό. Αφε­τέ­ρου, οφεί­λε­ται στην ευ­ρεία απο­νο­μι­μο­ποί­η­ση των κομ­μά­των που κυ­βέρ­νη­σαν τις τε­λευ­ταί­ες δε­κα­ε­τί­ες, στην απαι­σιο­δο­ξία για τις εξε­λί­ξεις στο κυ­πρια­κό αλλά και στην αμ­φι­λε­γό­με­νη επι­λο­γή με­ρί­δας ορ­γα­νώ­σε­ων της ρι­ζο­σπα­στι­κής τ/κ αρι­στε­ράς να κα­λέ­σουν σε εκλο­γι­κό μποϊ­κο­τάζ. Σε αυτές τις συν­θή­κες τερ­μά­τι­σε πρώτο το δεξιό Κόμμα Εθνι­κής Ενό­τη­τας (UBP)με προ­με­τω­πί­δα την ανά­γκη βελ­τί­ω­σης των σχέ­σε­ων­με την Τουρ­κία(39.5%), ενώ το ιστο­ρι­κό σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τι­κό­Ρε­που­μπλι­κα­νι­κό Τουρ­κι­κό Κόμμα(CTP), που συ­νε­χί­ζει να υπο­στη­ρί­ζει ομο­σπον­δια­κή λύση στο κυ­πρια­κό, ήρθε δεύ­τε­ρο (32%). Με βάση τα πα­ρα­πά­νω,παρά την πρω­τιά του, το UBP δεν εξα­σφά­λι­σε την πο­λυ­πό­θη­τη αυ­το­δυ­να­μία και έχει ξε­κι­νή­σει προ­σπά­θεια σχη­μα­τι­σμού μιας νέας -και μάλ­λον αδύ­να­μης- κυ­βέρ­νη­σης συ­να­σπι­σμού.

Το θε­τι­κό μή­νυ­μα των εκλο­γών ήταν το πο­σο­στό της αντι­κα­πι­τα­λι­στι­κής ορ­γά­νω­σης Bagimsizlik Yolu (Δρό­μος Ανε­ξαρ­τη­σί­ας) που άγ­γι­ξε το 2% σε αυτή την πρώτη αυ­τό­νο­μη συμ­με­το­χή του σε εκλο­γι­κές ανα­με­τρή­σεις.Αν και μια συ­στρά­τευ­ση των δυ­νά­με­ων της ρι­ζο­σπα­στι­κής/αντι­κα­πι­τα­λι­στι­κής αρι­στε­ράς θα μπο­ρού­σε να φέρει εντυ­πω­σια­κά απο­τε­λέ­σμα­τα, πα­ρό­λα αυτά η επι­τυ­χία του Bagimsizlik Yolu δεί­χνει ότι η -χω­ρίς αστε­ρί­σκους- αντι­κα­πι­τα­λι­στι­κή του κα­τεύ­θυν­ση και στή­ρι­ξη των ερ­γα­τι­κών αγώ­νων και ο έμπρα­κτός αγώ­νας για μια Κύπρο ανε­ξάρ­τη­τη από τις ιμπε­ρια­λι­στι­κές δυ­νά­μεις που λυ­μαί­νο­νται την πε­ριο­χή  μπο­ρεί να φέρει απο­τε­λέ­σμα­τα. Αυτό άλ­λω­στε δεν ξε­χνούν να μας θυ­μί­ζουν σε κάθε ευ­και­ρία οι συ­ντρό­φισ­σες και οι σύ­ντρο­φοι στην άλλη πλευ­ρά του συρ­μα­το­πλέγ­μα­τος. Έτσι έγινε και στις αρχές της φε­τι­νής χρο­νιάς όταν βγή­καν στο δρόμο κατά χι­λιά­δες και οι οι­κο­νο­μι­κές και ερ­γα­τι­κές τους διεκ­δι­κή­σεις ενώ­θη­καν με την απαί­τη­ση για την επα­νέ­νω­ση του νη­σιού.

rproject.gr