Η Εκτροπή της λογικής συνεχίζεται…

Η Εκτροπή της λογικής συνεχίζεται…

Δεν είναι λίγες οι φορές που μικροτοπικά, τοπικά ή και διεθνή συμφέροντα επιδίωξαν να επιβάλουν στη χώρα μας μεγάλα έργα, τα οποία, αν και προβαλλόταν ως έργα κοινής ωφέλειας, πολύ γρήγορα και πολύ εύκολα, ακόμα και ο τελευταίος πολίτης αυτής της χώρας αντιλαμβανόταν, πως αυτό το «αμέτι μουχαμέτι» της κατασκευής τους μόνο το δικό του συμφέρον δεν εξυπηρετούσε.

  • του Λευτέρη Τηλιγάδα | red line

Ένα τέτοιο έργο ήταν, είναι και θα παραμένει να είναι, εάν φυσικά το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας θεσμικά και κινηματικά δεν σταθεί απέναντι του με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα και δυναμική, το μεγάλο έργο της εκτροπής του Αχελώου.

Όλα ξεκίνησαν το 1925, όταν ο καθηγητής του Πολυτεχνείου Απόστολος Κουτσοκώστας έκανε λόγο, για την δυνατότητα της μεταφοράς νερού από τον άνω ρου του Αχελώου στη Θεσσαλία με στόχο την άρδευση του θεσσαλικού κάμπο, για να καταθέσει 33 χρόνια αργότερα, το 1958, την ολοκληρωμένη πρόταση του, για την εκτροπή του Αχελώου από τη Μεσοχώρα.

Τα επόμενα χρόνια το θέμα να ξεχνιέται. Το 1972 όμως, ο υδροενεργειακός μηχανικός της ΔΕΗ Στέλιος Μαγειρίας  ανάμεσα σε μια σειρά προτάσεων για διάφορες εκτροπές ποταμών, ξαναφέρνει στο προσκήνιο την εκτροπή του Αχελώου προς την Θεσσαλική πεδιάδα από τη  θέση Συκιά με φράγμα στην Παλαιοκαρύα Πύλης.

Με ομόφωνη απόφαση μιας ομάδας επιστημόνων, το μεγαλεπίβολο αυτό σχέδιο έρχεται το 1978 στο συνέδριο του ΤΕΕ, που διοργανώνεται στη Λάρισα και μπαίνει επίσημα και δυναμικά στην ατζέντα των θεσσαλικών διεκδικήσεων.

Στο τέλος της δεκαετίας του ’80 η κυβέρνηση Καραμανλή, «βλέποντας» την επικείμενη ήττα της στις επερχόμενες εκλογές, υιοθετεί την εκτροπή και ο Κώστας Μητσοτάκης μαζί με τον Γιάννη Παλαιοκρασά (υπουργός και υφυπουργός συντονισμού αντίστοιχα) εγκρίνουν την ανάθεση μελέτης σκοπιμότητας της εκτροπής.

Η πρώτη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ που προκύπτει από τις εκλογές του 1981 ακυρώνει αμέσως την προκήρυξη της παραπάνω μελέτης, για να έρθει ο ίδιος ο Ανδρέας Παπανδρέου, μετά από τρία χρόνια, να εξαγγέλλει επίσημα σε ομιλία του στη Λάρισα την εκτροπή και να την εντάξει στο πενταετές πρόγραμμα 1983 – 1987.

Την ίδια χρονιά (1984) η εκτροπή περιλαμβάνεται στο Ελληνικό Μνημόνιο που καταθέτει η Ελληνική Κυβέρνηση στη Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία όμως από την πρώτη στιγμή της κατάθεσής του εκφράζει τις επιφυλάξεις της για το έργο.

Το 1985 η κυβέρνηση Παπανδρέου ξεκινάει τις προκαταρκτικές εργασίες στη Μεσοχώρα, στη Συκιά, στην Πύλη και το Μουζάκη. Δείτε όλο το ιστορικό της επιχειρούμενης εκτροπής ΕΔΩ.

Ρίχνοντας μια ματιά στο ιστορικό αυτού του έργου θα διαπιστώσετε, ότι κάθε φορά που το σύνολο των κυβερνήσεων επιχειρούσε να ολοκληρώσει το έργο της εκτροπής, το Συμβούλιο της Επικρατείας το έκρινε παράνομο και το σταματούσε. Αντί όμως η πολιτεία να συμμορφωθεί και να σεβαστεί τις αποφάσεις του ανώτατου δικαστηρίου της χώρας, επιδίωκε με κάθε τρόπο την συνέχιση του, δαπανώντας μάλιστα, τεράστια ποσά χρημάτων του ελληνικού λαού, για ένα έργο το οποίο, κάθε φορά που κρινόταν η νομική υπόστασή του, κηρύσσονταν παράνομο.

Σήμερα η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ έρχεται με ένα επιχείρημα, το οποίο εδράζεται πάνω σε μια απαράδεκτη νομικά και πολιτικά άποψη που υποστηρίζει ότι, «αφού το έργο έχει γίνει, πρέπει να χρησιμοποιηθεί», για να παρακάμψει κάθε εμπόδιο και να προχωρήσει όχι μόνο στην λειτουργία τους υδροηλεκτρικού της Μεσοχώρας, όπως ισχυρίζεται, αλλά στην υλοποίηση του συνόλου της εκτροπής, όπως αρκετοί υποστηρίζουν.

Η άποψη όμως αυτή καταργεί στην πράξη κάθε έννοια δικαίου στον απλό πολίτη που σύρεται στα δικαστήρια ως καταπατητής περιοχών που προστατεύονται από την εγχώρια και διεθνή νομοθεσία για τους οικοτόπους, επειδή παράνομα και καταχρηστικά έχει κατασκευάσει εκεί μια αυθαίρετη κατασκευή και την οποία ο κρατικός μηχανισμός με μια απλή διοικητική πράξη αποβολής αποφασίζει την κατεδάφισή της. Αν τολμήσει μάλιστα να υποστηρίξει, αυτό που σήμερα υποστηρίζει η κυβέρνηση για το φράγμα της Μεσοχώρας, το μόνο που θα κερδίσει θα είναι μόνο η ακόμα μεγαλύτερη χλεύη, γι’ αυτή του την αυθαιρεσία.

Η υπόθεση του υδροηλεκτρικού φράγματος της Μεσοχώρας, βρίσκεται εδώ και εφτά χρόνια στα χέρια του υπουργείου Περιβάλλοντος. Μετά την αναστολή εργασιών που επιβλήθηκε από το ΣτΕ το 2010 και την απόφαση ακύρωσης των περιβαλλοντικών όρων της εκτροπής το 2014, η ΔΕΗ διερεύνησε τη δυνατότητα της απεμπλοκής του φράγματος της Μεσοχώρας από τα έργα της εκτροπής. Μετά την ολοκλήρωση και των σχεδίων διαχείρισης των λεκανών απορροής των υδατικών διαμερισμάτων Δυτικής Στερεάς και Θεσσαλίας στα μέσα του 2014, η ΔΕΗ προχώρησε σε επικαιροποίηση της μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων (ΜΠΕ) την οποία και υπέβαλε στη Διεύθυνση Περιβαλλοντικής Αδειοδότησης (ΔΙΠΑ) του ΥΠΕΝ στο τέλος του ίδιου έτους. Ακολούθησε η γνωστή διαδικασία διαβούλευσης, με την υπηρεσία του ΥΠΕΝ να αποστέλλει τη ΜΠΕ για γνωμοδότηση στους φορείς και αναμένεται η έγκριση της κοινής υπουργικής απόφασης, με την οποία θα εγκριθούν οι περιβαλλοντικοί όροι για τη λειτουργία του φράγματος Μεσοχώρας.

Στη συνέχεια και σύμφωνα με τους σχεδιασμούς θα ξεκινήσει και πάλι η κατασκευή των υπολειπόμενων έργων, τα οποία εκτιμώνται στα 20 εκατ. Ευρώ, ενώ σύμφωνα με τη ΔΕΗ, είναι εφικτό η λειτουργία του έργου να ξεκινήσει εντός του 2018 ή του πρώτου εξαμήνου του 2019.

Αυτή η γραφειοκρατική αποδέσμευση του φράγματος της Μεσοχώρας από τα έργα της εκτροπής δίνει, υποτίθεται, την δυνατότητα στην κυβέρνηση να μας κοροϊδεύει, αφού η εκτροπή καθόλου δεν παύει να υφίσταται ως δεδομένο. Άραγε με τη ίδια λογική που επιχειρείται η λειτουργία του φράγματος της Μεσοχώρας γιατί να μη επιχειρηθεί και η ολοκλήρωση και λειτουργία του φράγματος της Συκιάς, και η χρήση της σήραγγας εκτροπής;

Απ’ ότι φαίνεται το κράτος και η ΔΕΗ δε διδάχτηκαν τίποτα, από τα απανωτά πλήγματα που έχει δεχτεί το φαραωνικό έργο της εκτροπής του Αχελώου και της κατασκευής νέων φραγμάτων στον άνω ρου. Ξαναφέρνουν «καμουφλαρισμένο» και κομμάτι – κομμάτι το σχέδιό τους. Τώρα μιλούν για ένα, αποκλειστικά, ενεργειακό έργο, το φράγμα και το υδροηλεκτρικό έργο της Μεσοχώρας, χωρίς να ακυρώνουν την εκτροπή. Αντιμετωπίζουν το ποτάμι, τα νερά και, γενικότερα, τους φυσικούς πόρους, σαν αντικείμενο εκμετάλλευσης και σαν μέσο για να αντληθούν υλικοί πόροι. Ανοίγουν διάπλατα το δρόμο στην ιδιωτικοποίηση των νερών και της ενέργειας. Δε νοιάζονται για το αν και το νέο τους σχέδιο θα συνεχίσει να έχει τεράστιες περιβαλλοντικές επιπτώσεις και αν θα οδηγήσει στον αφανισμό της Μεσοχώρας.

Να σημειώσουμε κελείνοντας, ότι σήμερα το απόγευμα (Πέμπτη 25 Μαΐου 2017) στις 8:30 στην πολιτική πολιτιστική λέσχη ΡΩΓΜΗ του Αγρινίου, καλούνται οι κάτοικοι του νομού που ενδιαφέρονται να αναλάβουν δράση για την δημιουργία ανοιχτής συνέλευσης σε επίπεδο νομού, η οποία θα αποφασίσει, θα οργανώσει και θα υλοποιήσει τη συμμετοχή της Αιτωλοακαρνανίας στην πορεία ενάντια στο φράγμα της Μεσοχώρας την Κυριακή 4 Ιουνίου 2017, που διοργανώνει το Δίκτυο Μεσοχώρα – Αχελώος SOS.