Τράπεζες: Η «κρυφή πληγή» των ρυθμισμένων δανείων στο… στόχαστρο του SSM

Τράπεζες: Η «κρυφή πληγή» των ρυθμισμένων δανείων στο… στόχαστρο του SSM

Πιέσεις για ένα πιο αποτελεσματικό «μοντέλο» αναδιάρθρωσης, καθώς από τα 51 δισ. των δανείων που έχουν ρυθμιστεί, τα 11 δεν εξυπηρετούνται, ενώ άλλα 22 δισ. είναι αβέβαιης είσπραξης.

Δημήτρης Κόκκορης 

Τα ρυθμισμένα δάνεια μπαίνουν πλέον κι αυτά μέσα στο «κάδρο» των κλιμακούμενων πιέσεων που ασκούνται στις ελληνικές τράπεζες, προκειμένου να περιορίσουν δραστικά και αποτελεσματικά τα προβληματικά τους χαρτοφυλάκια. Για τον εποπτικό μηχανισμό του SSM, οι ρυθμίσεις δανείων συνιστούν μια «κρυφή πληγή» του εγχώριου χρηματοπιστωτικού συστήματος, που πρέπει να αντιμετωπιστεί σε μια αναμορφωμένη και σαφώς πιο ορθολογική βάση. Κάτι που ζητείται επίμονα το τελευταίο χρονικό διάστημα, όπως αναφέρεται από καλά πληροφορημένες πηγές. Οι οποίες και προσθέτουν, ότι το συγκεκριμένο ζήτημα θίγεται και από την ίδια την επικεφαλής του εποπτικού βραχίονα της ΕΚΤ, Ντανιέλ Νουί, στις συναντήσεις που έχει με αρμόδιους φορείς της ελληνικής πλευράς.

51 δισ ευρώ

Στην παρούσα φάση, ο συνολικός όγκος των ρυθμισμένων δανείων ανέρχεται στα επίπεδα των 51 δις ευρώ, με όρους ονομαστικής αξίας. Μάλιστα, ως τάξη μεγέθους, τείνουν να προσεγγίσουν το 30% του συνόλου των χορηγήσεων των τραπεζών. Όμως, από τα ρυθμισμένα αυτά δάνεια, τα περίπου 11 δισ. βρίσκονται σε καθυστέρηση, ενώ άλλα 22 δισ. έχουν λάβει την «πορτοκαλί» σήμανση, χαρακτηριζόμενα ως αβέβαιης είσπραξης. Τα υπόλοιπα 18 δισ. είναι εκείνα που έχουν μια κανονική ροή εξυπηρέτησης.

Οι επόπτες του SSM θεωρούν ότι οι φτωχές αυτές επιδόσεις, αντικατοπτρίζουν την χαμηλή ποιότητα που έχουν οι ρυθμίσεις και ζητούν τώρα από τις τράπεζες, να διαμορφώσουν ένα πιο αυστηρό πλαίσιο παρεμβάσεων. Διότι όπως επισημαίνουν, είναι ανώφελο να αναδιαρθρώνονται δάνεια, τα οποία σχετικά γρήγορα επανέρχονται στην «κόκκινη ζώνη» των προβληματικών. Το… κέντρο βάρους που ασκείται προς τις τράπεζες, πέφτει στις ρυθμίσεις των επιχειρηματικών δανείων.

Κρύβουν τα προβλήματα κάτω από τα χαλί;
Ένα τμήμα των οποίων, δίνει την αίσθηση ότι απλώς «κρύβει τα προβλήματα κάτω από τα χαλί, χωρίς να υπάρχει ουσιαστικό αποτέλεσμα». Οι νέες εντολές που δίνουν οι ευρωπαίοι επόπτες, έχουν διπλή στόχευση.

Κατά πρώτον, να γίνεται διεξοδική επιλογή, προκειμένου οι δανειακές αναδιαρθρώσεις να αφορούν εταιρίες που έχουν βιώσιμες προοπτικές να αποπληρώσουν τις ρυθμισμένες οφειλές. Κατά δεύτερον, ζητείται από τις τράπεζες να προχωρούν σε διακανονισμούς, οι οποίοι όμως θα πρέπει να έχουν μακροπρόθεσμο ορίζοντα και όχι βραχυπρόθεσμο.

Σε ότι αφορά το σκέλος των στεγαστικών δανείων και εδώ ζητείται να υπάρχει καλύτερη αξιολόγηση της οικονομικής δυνατότητας των δανειοληπτών να αποπληρώνουν τις ρυθμισμένες δόσεις.

Επί της ουσίας, το ζητούμενο νέο «μοντέλο» για τις ρυθμίσεις δανείων επιβάλλει στις τράπεζες να «βγάλει από το καλάθι» τις μη βιώσιμες επιχειρήσεις και να προχωρήσει σε άμεσες λύσεις εκκαθάρισης.

Από την άλλη πλευρά, με τις πιο ορθολογικές αναδιαρθρώσεις, οι τράπεζες θα χρειαστεί να θυσιάσουν κι άλλες προβλέψεις, για τις περιπτώσεις εκείνες που οι δανειακές ρυθμίσεις περιλαμβάνουν και «κουρέματα» οφειλών.

Με βάση το ισχύον κανονιστικό πλαίσιο της ΕΚΤ, χρειάζεται να περάσουν 12 μήνες ομαλής αποπληρωμής, για να αλλάξει… κατηγορία ένα αναδιαρθρωμένο δάνειο και από προβληματικό να γίνει ενήμερο-ρυθμισμένο.

Μετά από αυτό το διάστημα, φεύγει από τα χαρακτηριζόμενα πιστωτικά ανοίγματα, που είναι και το κεντρικό ζητούμενο για τις τράπεζες. Βέβαια για να «πρασινίσει» το δάνειο, θα πρέπει να περάσουν άλλα δύο χρόνια, χωρίς την παραμικρή αθέτηση των όρων αποπληρωμής. Τότε το δάνειο θα αποκτήσει τη «βούλα» του ενήμερου.

Αν και οι τράπεζες είναι εντός στόχων μείωσης των «κόκκινων» δανείων, ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Εποπτείας (SSM) ζητάει την εντατικοποίηση των προσπαθειών. Και σε ότι αφορά τις πωλήσεις αθετημέων δανείων, αλλά και στους πλειστηριασμούς.

Τούτο γιατί, η εφετινή χρονιά, όπως επίσης και το 2019 έχουν πολύ ψηλότερες απαιτήσεις για την απομείωση των μη εξυπηρετούμενων δανείων. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι τέσσερις συστημικές τράπεζες της χώρας θα πρέπει να περιορίσουν κατά 15,1 δισ. τα πιστωτικά τους ανοίγματα το 2018.

Σε μέγεθος δηλαδή υπερδιπλάσιο από εκείνο της περσινής στοχοθεσίας. Για το 2019 ο «πήχης» της μείωσης των «κόκκινων» δανείων ανεβαίνει στα 16,3 δισ. ευρώ…

Σαφώς για τις τράπεζες, το μείζον ζήτημα που έχουν μπροστά τους είναι να καταφέρουν να περάσουν… αναίμακτα τα stress tests. Κάτι που εκτιμάται ότι θα το πετύχουν, παρά το γεγονός ότι τα τελευταία 24ωρα υπάρχει η αίσθηση μιας «πιο πιεστικής κατάστασης». Απόρροια μάλλον των εξηγήσεων που ζητούνται από τους ελεγκτές, επί των στοιχείων που έχουν διαβιβάσει οι συστημικές τράπεζες. Στρεσάροντας τα μεγέθη τους, με βάση τους χαρτογραφημένους όρους για το συμβατό και το δυσμενές σενάριο. Ακόμη όμως όλα, είναι στο αρχικό στάδιο του τσεκαρίσματος της αντοχής, της κάθε μίας από τις τέσσερις συστημικές τράπεζες.

mononews.gr