Πανεπιστήμια, καταστολή, συντηρητισμός

Πανεπιστήμια, καταστολή, συντηρητισμός

  • |

Mε την κρατική καταστολή δεν επιλύονται τα προβλήματα που παρουσιάζονται ή γεννιούνται σε ένα δημοκρατικό καθεστώς. Κάτι τέτοιο δεν χωράει στο μυαλό των κυβερνώντων, αντιθέτως θεωρούν ότι μόνο με αστυνομικές και παρααστυνομικές δυνάμεις μπορούν να επιβάλουν την τάξη· αυτό εξάλλου έκαναν μια ζωή, με χωροφύλακες παλαιότερα, με παρακρατικούς και λοιπά γνωστά και άγνωστα εγκληματικά στοιχεία, ίσαμε σήμερα. Και καλά να συμφωνούν με αυτήν την τακτική Πλεύρηδες, Βορίδηδες, Αδώνιδες, υπάρχουν όμως πολλά άλλα φιντάνια που υποστηρίζουν με πάθος [με μανία] την παρουσία αστυνομικών δυνάμεων στους πανεπιστημιακούς χώρους και την αυθαίρετη εισβολή στον «ιερό» χώρο της Παιδείας.

Γιώργος Σταματόπουλος

Αυτή τη βαρβαρότητα την προπαγανδίζουν στα κανάλια οι πρόθυμοι της δημοσιογραφίας, εκείνοι δηλαδή των οποίων τα αφεντικά αλλά και οι ίδιοι σιτίστικαν γενναία από τα κρατικά ταμεία. Αντιλαμβάνεται κανείς πόσο μεγάλος είναι ο κίνδυνος να εθιστεί η ελληνική κοινωνία στην αστυνομική παρουσία παντού, ακόμη και στις κρεβατοκάμαρες του καθενός; Γιατί; Γιατί έτσι γουστάρουν, λογαριασμό θα δώσουν; Σιγά τώρα… Οδεύει που οδεύει σε συντηρητικά μονοπάτια [ίσως λεωφόρους] η κοινωνία, σε λίγο θα θέλει το κάθε νοικοκυριό έναν μικρό μπάτσο έξω από το σπίτι του για να νιώθει ασφάλεια. Τους έχω ικανούς τους κυβερνώντες να το κάνουν και αυτό, προκειμένου να συνεχίζουν να κυβερνούν.

Δεν πάει να φωνάζει η αντιπολίτευση ότι γιατρούς και νοσηλευτικό προσωπικό είναι ανάγκη να προσλάβουν και όχι ειδικούς φρουρούς, αυτοί το βιολί τους, αντιφάσκοντες μεν, αλληλοσυγχαιρόμενοι δε – τους καημένους, ξέρουν όμως καλά να φέρνουν εις πέρας τη δουλειά τους και να κρατούν σταθερά τα ηνία του συντηρητισμού, του φόβου και της ανασφάλειας, την ώρα που υποτίθεται αγωνίζονται για τα αντίθετα. Δεν μπορούν όμως να εξαλείψουν τον φόβο της ανεργίας και την απογοήτευση μεγάλου μέρους του πληθυσμού.

Νομίζουν ότι όπου να ‘ναι θα σταματήσουν οι καταλήψεις στα Πανεπιστήμια και θα αποτρέπονται στο μέλλον βίαιες ενέργειες από τους φοιτητές ή άλλους εξωπανεπιστημιακούς. Εκείνος ο στωμύλος συνδικαλιστής [είναι ακόμη;] της αστυνομίας υπερηφανευόταν ότι όπως σταμάτησαν οι «ταραχές» στα Εξάρχεια έτσι θα συμβεί και με τα Πανεπιστήμια – κοντός ψαλμός, έλεγε ο αχαλίνωτος. Είναι μάλλον μακριά νυχτωμένοι – η βία φέρνει βία, δεν επιβάλλει τάξη και ασφάλεια και λοιπά κατευναστικά, όπως νομίζουν οι κύριοι της κυβέρνησης. Δεν ξέρω τι μανία είναι αυτή που τους έχει καταλάβει με τα Πανεπιστήμια – ίσως έχουν πικρές εμπειρίες από τα φοιτητικά τους χρόνια και την ελάχιστη επιρροή που είχαν οι φοιτητικές παρατάξεις της Δεξιάς στους κύκλους των φοιτητών. Ποιος ξέρει τι κουβαλά ο καθένας μέσα του, τι απωθημένα τον κεντρίζουν καθημερινά και θέλουν κάπως να τα αποβάλουν ή να πάρουν μια γλυκιά εκδίκηση, τουλάχιστον.

Το θέμα όμως είναι σοβαρό γιατί απειλείται η ελευθερία του Πανεπιστημίου. Η περιφρούρησή του από εγκληματικά στοιχεία -είπαμε- εξαρτάται από τη συνεννόηση καθηγητών-φοιτητών και οποιουδήποτε έχει σχέση με τον χώρο αυτό. Δύσκολα η ελληνική αστυνομία μπορεί να έλθει κοντά στους φοιτητές αλλά και σε πολλούς Ελληνες, θέλει να φάει πολλά ψωμιά για να πετύχει κάτι τέτοιο [και εάν αυτό είναι εφικτό].

efsyn.gr/