«Η κυβέρνηση έκανε το καλύτερο δυνατό» -(!)

«Η κυβέρνηση έκανε το καλύτερο δυνατό» -(!)

  • |

Θα περίμενε κανείς από έναν πολιτικό (πρόκειται εδώ για τον Μπάμπη Παπαδημητρίου) να είναι σοβαρός και φειδωλός στις εκφράσεις του, ρεαλιστής και υπέρμαχος του κοινού νου. Μιλώντας κάπου εκεί στο χάος των τηλεοπτικών καναλιών για τη διαχείριση εκ μέρους της κυβέρνησης της χιονόπτωσης, ψύχραιμος και νηφάλιος, όπως αρέσκεται να εμφανίζεται, δήλωσε, με αυτοπεποίθηση δε: «Η κυβέρνηση έκανε το καλύτερο δυνατό». Δεν χρειάζεται να συνοδευτεί η δήλωσή του από θαυμαστικά ή ερωτηματικά – και δεν νομίζω να υπάρχει κάποιο σημείο στίξης να αποτυπώσει το μέγεθος της «ρήσης» του.

Γιώργος Σταματόπουλος

Είτε το κατάλαβε είτε όχι, εμμέσως παραδέχτηκε ότι αυτή η κυβέρνηση το καλύτερο δυνατό που μπορεί να κάνει είναι να βουλιάζει τη χώρα σε απελπισία, να βασανίζει τους πολίτες της, να οδηγεί σε καταστάσεις κατά τις οποίες κινδυνεύει η ζωή ανθρώπων. Εντυπωσιακή [και εξοργιστική] παραδοχή. Απορεί κανείς, μάλλον σηκώνει τα χέρια, παραδίδεται μπροστά σε τόσο ασυνάρτητη σκέψη· ή μήπως έως εκεί φτάνει η σκέψη του(ς); Γούστο έχει και όλο το τσούρμο των «φιλελεύθερων» βουλευτών που, λες κι έχουν καταπιεί την ίδια κασέτα, αδιάντροπα υποστηρίζουν τον πρωθυπουργό τους κραυγάζοντας ότι αυτός ζήτησε ειλικρινώς συγγνώμη.

Ασυντόνιστοι

Στις αιτιάσεις της αντιπολίτευσης πώς μεταφράζεται αυτή η συγγνώμη και γιατί δεν αποδίδονται ευθύνες εξίστανται [και ωρύονται]: «Είστε ανθρωποφάγοι, ουρλιάζουν, δεν είναι θέμα προσώπων, είναι θέμα συντονισμού». Δηλαδή ακόμη χειρότερα. Πρόκειται, αποδέχονται ρητά και ωμά, για μια ασυντόνιστη κυβέρνηση. Πόσο νιονιό χρειάζεται για να αντιληφθούν ότι αυτό είναι εγκληματικότερο από ό,τι τους εγκαλούν οι της αντιπολίτευσης; Είναι προφανές: έχουν χάσει τ’ αυγά και τα πασχάλια και καταλήγουν σε α-νοησίες, που απλώς δείχνουν τον πανικό τους· και δεν τους τιμούν οπωσδήποτε τα λόγια τους, όχι μόνο σαν πολιτικούς αλλά και ως [έννοες] ανθρώπους.

Κατέρρευσε -εκκωφαντικά- [δεν είναι δα η πρώτη φορά] ο περιλάλητος μύθος του φιλελευθερισμού. Κυβέρνηση απαράδεκτη, ακατάλληλη και [αποδεδειγμένα πλέον] επικίνδυνη. Ας θυμηθούμε πυρκαγιές, πλημμύρες, χιονοπτώσεις, θανάτους από την πανδημία. Πού, διάβολε, πέτυχαν; Πουθενά. Ολη αυτή την παταγώδη αποτυχία προσπαθούν να την εμφανίσουν σαν επιτυχία, εάν είναι δυνατόν. Αίσχος δηλαδή – και πίκρα· πίκρα για το ποιοι [και πώς] κυβερνούν αυτή τη χώρα.

Ανθρωπάκια ο πρωθυπουργός και το τσούρμο του, διότι περί τσούρμου πρόκειται, δυστυχώς για όλους εμάς, για την ταλαίπωρη τούτη χώρα. Είναι επώδυνο -άκομψο και άχαρο- να εκφράζεται κανείς έτσι για τον πρωθυπουργό και την κυβέρνηση; Δεν νομίζω! Μην ξεχνάμε ότι σύμφωνα με τη δήλωση του νέου βουλευτή η κυβέρνηση έκανε το καλύτερο δυνατό και ότι, σύμφωνα με τον πρωθυπουργό, φέτος τα πήγαν καλύτερα από ό,τι πέρυσι με την αποκατάσταση της ηλεκτροδότησης. Τέτοια χοντρά ψέματα πρώτη φορά ίσως ακούγονται από θεσμικά χείλη. Δεν ορρωδούν προ ουδενός οι αθεόφοβοι – ασελγούν στο σώμα της πραγματικότητας αλλά και στη νοημοσύνη μας [όση μας έχει απομείνει μετά την τόση προπαγάνδα και χειραγώγηση που υφιστάμεθα καθημερινώς]. Τι έγινε ο Βορίδης άραγε; Οι δήμαρχοι; Ιλαροτραγωδία.

.efsyn.gr