Λέξεις κενές

Λέξεις κενές

  • |

Ο,τι και να γραφεί για όσα συμβαίνουν σήμερα στην ανθρωπότητα δεν αποδίδει το μέγιστο της φρίκης και της παράνοιας. Οι λέξεις έχουν χάσει πια τη σημασία τους και την αίγλη που αυτές προσέδιδαν στην ανθρωπότητα [οι λέξεις], καθώς και τις αξίες που κουβαλούσαν κατά τη χρήση τους. Μακρινές αναμνήσεις αυτές οι αξίες, ξεφτισμένες σήμερα και λοιδορημένες από τον ορθό λόγο και τα συμφέροντα των ισχυρών.

Γιώργος Σταματόπουλος

Ουδείς είναι σε θέση να αποτρέψει τον πόλεμο και τη φρίκη και όσοι τον δικαιολογούν είναι μακριά νυχτωμένοι από την έννοια άνθρωπος -αρνείται να αναρωτηθεί γιατί ήρθε σε τούτον τον κόσμο η κάθε ψυχούλα από εμάς. Για να σκοτώνει και να δηλητηριάζεται η ψυχή μας από τον κάθε δικτατορίσκο και τον κάθε παρανοϊκό, που έτυχε να βρίσκεται στην κορυφή της εξουσίας ενός εθνικού σχηματισμού, ενός κράτους καταπώς αποφαίνονται οι εκσυγχρονιστές κάθε λογής;

Οι λαοί υπάρχουν για να εξουσιάζονται, δυστυχώς, και όχι για να εκδιπλώνει ο κάθε άνθρωπος τις δυνατότητές του, να συνοδοιπορεί με τον διπλανό, να αγωνιά και να χαίρεται μαζί του, να δείχνει την αλληλεγγύη του -αυτά είναι αποδεκτά πλέον από την πλειονότητα, γι’ αυτό και τούτη η πλειονότητα δεν αντιδρά πια, δεν αντιστέκεται, δεν δυσφορεί καν για ό,τι παράλογο και ανατριχιαστικό συμβαίνει στον πλανήτη. Είναι και μερικοί που τάσσονται υπέρ της εισβολής -τι να πεις; Παλιάνθρωποι οι Ουκρανοί [η ουκρανική εξουσία, εννοείται], νεοναζί και οτιδήποτε σιχαμερό για τον άνθρωπο; Ναι.

Τι φταίνε οι άμαχοι και τα μικρά παιδιά που χάνουν τις ζωές τους, επειδή έτσι του κάπνισε ενός τύραννου, ενός παρανοϊκού; Τι σόι ανθρωπιστές είναι όλοι τούτοι που σχεδόν ζητωκραυγάζουν για τα εγκλήματα πολέμου που διαπράττονται μπροστά στα μάτια της «δημοκρατικής» ανθρωπότητας; Τι δουλειά έχουν οι λαοί με τις εξουσίες τους; Ναι, αυτοί, οι λαοί εκλέγουν τις εξουσίες τους, όχι όμως για να αποφασίζουν αυτές [οι εξουσίες] τον διασυρμό, την ταπείνωση και τον εξευτελισμό της ανθρώπινης ύπαρξης, μέσα από εισβολές και φριχτά εγκλήματα των εμπολέμων [η φρίκη εκδηλώνεται και από τα δύο στρατόπεδα -αυτό είναι ο άνθρωπος;]. Πώς γίνονται αποδεκτά ο ξεριζωμός πληθυσμών και η επακόλουθη ανελέητη προσφυγιά στην εποχή τής πληροφόρησης και της επικοινωνίας; Αλλά φαίνεται ότι η εξουσιαστική προπαγάνδα έχει κατισχύσει κάθε προσπάθειας του ανθρώπου να γίνει περισσότερο άνθρωπος, να ξεφύγει επιτέλους από την τετράποδη εποχή του.

Κρυβόμαστε οι περισσότεροι πίσω από την «ιδεολογία» μας και το βόλεμά μας και απλώς υβριζόμεθα αλλήλοις -έως εκεί φτάνει η οργή μας και η αγανάκτησή μας· βέβαια, είναι αλήθεια ότι δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι περισσότερο, αφού άλλοι αποφασίζουν για εμάς [και αυτό το αποκαλούμε δημοκρατικό πολίτευμα, ελληνικό, ευρωπαϊκό, αμερικανικό, ή όπως θέλει ο καθένας].

Ξεχνιούνται βέβαια και οι πόλεμοι και η ταπείνωση και η πείνα και η φρίκη -διότι, αυτό είναι (;) ο άνθρωπος. Κενή λέξη (;).

efsyn.gr/

Σχόλια (0)

Το email σας δεν θα δημοσιευθεί.