Βιασμοί, παιδεραστία και Νέα Δημοκρατία: Στατιστικά παράδοξα και ιδεολογικές συγγένειες, του Πάσχου Λαζαρίδη

Βιασμοί, παιδεραστία και Νέα Δημοκρατία: Στατιστικά παράδοξα και ιδεολογικές συγγένειες, του Πάσχου Λαζαρίδη

  • |

Ποια θα έπρεπε να είναι η πιθανότητα να βρίσκεται πίσω από σχεδόν κάθε σκάνδαλο βιασμών, παιδεραστίας ή σεξουαλικής παρενόχλησης, στέλεχος ή οπαδός της κυβερνώσας παράταξης;

Θεωρητικά πολύ μικρή.

Στην πραγματικότητα όμως έχουμε το στατιστικό παράδοξο, ένα σημαντικό ποσοστό τέτοιων εγκλημάτων να σχετίζεται με το άμεσο ή το ευρύτερο δυναμικό της ΝΔ: βουλευτές ή υπουργοί, στελέχη, συνδικαλιστές, μέλη, οπαδοί, υποστηρικτές.

Από τον βιαστή της Μπεκατώρου Αδαμόπουλο, μέχρι τον βιαστή νεαρών αγοριών Λιγνάδη, από τον παιδεραστή Γεωργιάδη μέχρι τον παιδεραστή και προαγωγό ανηλίκων Μίχο, από τον καθηγητή της ΑΣΟΕΕ Δράκο που ελέγχεται για ασέλγεια σε βάρος ανηλίκων και τοκογλυφία μέχρι τον καθηγητή στο ΤΕΙ Σερρών που κατηγορούνταν για φακελάκια και σεξουαλικούς εκβιασμούς σε φοιτήτριες, από τους παπάδες στα Χανιά που βίαζαν ομαδικά νεαρό με νοητική στέρηση μέχρι τους αστυνομικούς στην Ομόνοια που βίασαν την 19χρονη μέσα στο Αστυνομικό Τμήμα, το κυβερνών κόμμα και ο λαός της “Δεξιάς του Κυρίου” φαίνεται να καταγράφει αξιοπρόσεκτα στατιστικά υψηλά σε εγκλήματα σεξουαλικής φύσης. Οι δεξιοί και οι ακροδεξιοί, παρόλο που ασπάζονται την ηθική, την οικογένεια και την θρησκεία, φαίνεται να καταγράφουν ασυνήθιστα υψηλά ποσοστά σε τέτοια ειδεχθή εγκλήματα.

Σημαίνει αυτό ότι η ΝΔ είναι το κόμμα των παιδεραστών; Όχι.

Το στατιστικό παράδοξο όμως, πρέπει να ερμηνευτεί.

Και ερμηνεύεται, (είτε αρέσει, είτε δεν αρέσει), με τη συνάφεια που έχει η κυρίαρχη ιδεολογία, άρα και η ιδεολογία της ΝΔ, με τους βιασμούς, τις παιδοκτονίες, τις γυναικοκτονίες, την παιδεραστία.

Στην κοινωνία που μας μαθαίνει ότι ο κόσμος ανήκει στους ισχυρούς, γιατί να μην ανήκει στον Μίχο η δωδεκάχρονη; Γιατί να μην την βιάζει, να την εκπορνεύει, να την εκμεταλλεύεται σεξουαλικά και οικονομικά; Ο κόσμος φτιάχτηκε για τους Μίχους, όχι για τις δωδεκάχρονες. Ο δυνατός ζει, ο αδύνατος πεθαίνει. Το είπε ο Πέτσας, το έκανε πράξη ο Μίχος.

Στην εποχή που ακούμε από τον πορφυρογέννητο γόνο και κληρονομικό πρωθυπουργό ότι “δεν είμαστε όλοι ίσοι” για ποιο λόγο ο ισχυρός Λιγνάδης να μην βιάζει αγόρια από τη θέση κοινωνικής, πολιτικής και καλλιτεχνικής ισχύος που βρίσκεται; Γιατί να μην αγοράζει σεξουαλικές υπηρεσίες από ανηλίκους το εξέχον μέλος της κοινωνίας των αρίστων, πρώην υπουργός και βουλευτής Γεωργιάδης; Αν η ισότητα είναι η αρνητική κληρονομιά του σοσιαλισμού που ηττήθηκε στον εικοστό αιώνα, και σήμερα ο καπιταλισμός κατατάσσει τον καθένα σε ιεραρχική πυραμίδα ανάλογα με την “αξία” του, γιατί πέφτουμε από τα σύννεφα σε κάθε τέτοια είδηση;

Στην κοινωνία που μαθαίνει στους αστυνομικούς ότι “το κράτος είστε εσείς” (με την παλιότερη διατύπωση Μητσοτάκη), ή τους διαπαιδαγωγεί στην ατιμωρησία και στην πλήρη ασυδοσία, γιατί να μην βιάσουν δύο αστυνομικοί μία 19χρονη, μέσα μάλιστα στο αστυνομικό τμήμα; Πόσο απέχει ο παροξυσμός βίας, το αμόκ βαρβαρότητας, οι χυδαίες ύβρεις και οι ξυλοδαρμοί στις οποίες επιδίδονται καθημερινά οι αστυνομικοί από το να βιάζουν εν ώρα υπηρεσίας και εντός Αστυνομικού Τμήματος;

Δεν υπάρχει κοινωνία, υπάρχουν μόνο τα άτομα και οι οικογένειές τους, δήλωνε η Θάτσερ. Στον ακρότατο βαθμό το έκανε πράξη η Πισπιρίγκου. Το κράτος, η πρόνοια, οι δημόσιες υπηρεσίες, το σχολείο, οι ψυχολόγοι, οι δάσκαλοι, η αυτοδιοίκηση, οι κοινωνικές δομές, δεν έχουν την παραμικρή αρμοδιότητα όταν οι πόρτες του σπιτιού κλείνουν. Αυτά είναι κρατικίστικα και σοβιετικά κατάλοιπα. Στη σύγχρονη καπιταλιστική κοινωνία το παιδί ανήκει στην οικογένειά του και όχι στην κοινωνία. Τα παιδιά της Πισπιρίγκου ανήκαν ζωή τε και θάνατο στη μητέρα τους. Η 12χρονη ανήκει στη μάνα της (άντε και στον Μίχο). Όχι όμως στο κοινωνικό σύνολο. Όπως και η γυναίκα ανήκει στον άντρα της, το παιδί στον πατέρα του που έχει δικαιώματα ζωής και θανάτου πάνω του, κοκ.

Το ότι στη Δεξιά μαζεύτηκαν μετεμφυλιακά όλα τα κατακάθια της ελληνικής κοινωνίας, όλος ο εσμός των μαυραγοριτών, των καταδοτών, των εκβιαστών και των προαγωγών, δεν φτάνει για να εξηγήσει το αξιοπρόσεκτο στατιστικά φαινόμενο να κρύβονται πίσω από σχεδόν κάθε κύκλωμα μαστροπείας, βιασμών, παιδεραστίας δεξιοί και ακροδεξιοί.

Ούτε φυσικά αρκεί το γεγονός ότι οι παραβατικοί προσκολλώνται σε κόμματα εξουσίας για να έχουν καλυμμένα τα νώτα τους για τις παράνομες δραστηριότητές τους.

Οι αιτίες είναι βαθύτερες.

Ο πολιτικός, οικονομικός και κοινωνικός κανιβαλισμός, ο πρωτόγνωρος αγριανθρωπισμός, η έξαρση της παλιανθρωπιάς, η σήψη και η μπόχα, η εκμετάλλευση των αδύναμων, ο εκβιασμός των αδυνάτων, προκύπτουν ευθέως από την κυρίαρχη ιδεολογία, την ιδεολογία της άρχουσας τάξης, την ιδεολογία του καπιταλισμού, τον homo homini lupus, τον άνθρωπο που είναι λύκος για τον συνάνθρωπο.

Προκύπτουν ευθέως από την απαίτηση των κυρίαρχων να αφήσουμε πίσω τη σκουριά του σοσιαλισμού, την ισότητα, τη δικαιοσύνη, τα κοινωνικά δικαιώματα, και να κάνουμε όραμά μας την αριστεία, το εντερπρενερσιπ, τον ανταγωνισμό, το πάτημα του άλλου στο λαιμό, τα ηγετικά προσόντα, την ατομική επιτυχία.

Και προκύπτουν και από το γεγονός ότι έχουμε τα τελευταία χρόνια μια κοινωνία ακόμα πιο ηττημένη, ακόμα πιο βουλιαγμένη, βουτηγμένη στην ιδιώτευση και στην απόσυρση, με το ενδιαφέρον της να εξαντλείται στην οικονομική της επιβίωση.

Το πρόβλημα με τον Μητσοτάκη δεν είναι το στατιστικά αξιοπρόσεκτο γεγονός ότι στον άμεσο περίγυρό του βρέθηκαν (προς το παρόν) δύο (2) βιαστές ανηλίκων. Είναι κυρίως το γεγονός ότι υπηρετεί και προάγει την ιδεολογία που θέλει τον δυνατό να κυριαρχεί επί του αδύνατου. Τον ισχυρό να εκμεταλλεύεται τον ανίσχυρο.

Αν αυτό η άρχουσα τάξη το κάνει πράξη οικονομικά και κοινωνικά, οι Μίχος, Γεωργιάδης, Λιγνάδης και λοιποί, γιατί να μην το κάνουν πράξη και σεξουαλικά;

Τέλος φόρμας

Σχόλια (0)

Το email σας δεν θα δημοσιευθεί.