Γλίτωσαν από τον πόλεμο για να πεθάνουν από το κρύο;

Γλίτωσαν από τον πόλεμο για να πεθάνουν από το κρύο;

  • |

Χρήστος Κατόπης

Η αντιπροσφυγική πολιτική της κυβέρνησης απειλεί ανθρώπινες ζωές.

Το τρι­ή­με­ρο δο­λο­φο­νι­κής ρα­τσι­στι­κής βίας στη Χίο και ο τρα­γι­κός θά­να­τος της 60χρο­νης γυ­ναί­κας και του εγ­γο­νού της στη Μόρια έφε­ραν με δύο δια­φο­ρε­τι­κούς τρό­πους και πάλι στο προ­σκή­νιο την απάν­θρω­πη κα­τά­στα­ση που επι­κρα­τεί στα νησιά. Στη Χίο, με σο­βα­ρές κυ­βερ­νη­τι­κές ευ­θύ­νες, επι­χει­ρεί­ται από τη Χρυσή Αυγή να στη­θεί ένα νέο σκη­νι­κό «Αγίου Πα­ντε­λε­ή­μο­να». Στη Μόρια απο­δεί­χθη­κε πως η πο­λι­τι­κή στοι­βάγ­μα­τος των προ­σφύ­γων σε απα­ρά­δε­κτες συν­θή­κες είναι κυ­ριο­λε­κτι­κά δο­λο­φο­νι­κή.

Το­πι­κά υπήρ­ξε η απά­ντη­ση του κι­νή­μα­τος: μα­ζι­κή πο­ρεία με συμ­με­το­χή πολ­λών προ­σφύ­γων και με­τα­να­στών στη Μυ­τι­λή­νη, αντι­φα­σι­στι­κή δια­δή­λω­ση στη Χίο.

Η απά­ντη­ση των κυ­βερ­νη­τι­κών από την άλλη ήταν χυ­δαία: «Αυτό θα μπο­ρού­σε να συμ­βεί σε κάθε σπίτι» ισχυ­ρί­στη­κε ο Γ. Κυ­ρί­τσης για το έγκλη­μα στη Μόρια, ενώ ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ Χίου σε ανα­κοί­νω­σή του εξί­σω­νε τους αλ­λη­λέγ­γυους με τους χρυ­σαυ­γί­τες δο­λο­φό­νους.

Βαρ­βα­ρό­τη­τα

Οι δη­λώ­σεις αυτές συ­νο­δεύ­ουν τη βα­σι­κή κυ­βερ­νη­τι­κή πο­λι­τι­κή που υπε­ρα­σπί­ζε­ται ξε­διά­ντρο­πα ο Μου­ζά­λας: Πρέ­πει να μεί­νουν στοι­βαγ­μέ­νοι στα νησιά, για να μη γεν­νη­θούν ελ­πί­δες στους πρό­σφυ­γες ότι μπο­ρεί να φτά­σουν στην εν­δο­χώ­ρα. Πρό­κει­ται για πιστή αντι­γρα­φή της βάρ­βα­ρης απο­τρε­πτι­κής πο­λι­τι­κής της αυ­στρα­λια­νής κυ­βέρ­νη­σης που έχει ως σύν­θη­μα το χυ­δαίο «No way, you will not make Australia home».

Και καθώς ο χει­μώ­νας και η δρι­μεία κα­κο­και­ρία είναι πλέον εδώ, η κα­τά­στα­ση στα νησιά θα γίνει ακόμα πιο δρα­μα­τι­κή. Αλλά αυτό αφορά και όσους έφτα­σαν στην εν­δο­χώ­ρα.

Οι ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ-ΑΝΕΛ, κλεί­νο­ντας σχε­δόν δύο χρό­νια στην κυ­βέρ­νη­ση, δεν έχουν πραγ­μα­το­ποι­ή­σει το πα­ρα­μι­κρό βήμα προς το κλεί­σι­μο των στρα­το­πέ­δων συ­γκέ­ντρω­σης (που δη­μιουρ­γή­θη­καν ως «έκτα­κτοι» κα­ταυ­λι­σμοί). Και ενώ οι πρό­σφυ­γες περ­νούν το δεύ­τε­ρο χει­μώ­να υπ’ ευ­θύ­νη της κυ­βέρ­νη­σης, αυτή δεν είχε φρο­ντί­σει ούτε για τα αυ­το­νό­η­τα, κα­τα­δι­κά­ζο­ντάς τους εντέ­λει σε θά­να­το, είτε από το υγρα­έ­ριο είτε από το κρύο.

Ήταν απο­κα­λυ­πτι­κές οι σο­κα­ρι­στι­κές ει­κό­νες που κυ­κλο­φό­ρη­σαν πριν από λίγες μέρες από τον κα­ταυ­λι­σμό προ­σφύ­γων στην Πέτρα Ολύ­μπου, με τις σκη­νές του κα­ταυ­λι­σμού, πολ­λές από τις οποί­ες δεν έχουν καν θέρ­μαν­ση, να έχουν κα­λυ­φθεί ολό­κλη­ρες από το χιόνι. Με τη θερ­μο­κρα­σία να βρί­σκε­ται υπό το μηδέν, οι 241 πρό­σφυ­γες που ζού­σαν εκεί –80 εκ των οποί­ων παι­διά– βρέ­θη­καν έρ­μαια των και­ρι­κών συν­θη­κών, και από θαύμα δεν υπήρ­ξε κά­ποιος νε­κρός.
Σκη­νές στη λάσπη

Οι πρό­σφυ­γες τε­λι­κά με­τα­φέρ­θη­καν σε δια­με­ρί­σμα­τα και ξε­νο­δο­χεία της Θεσ­σα­λο­νί­κης, όμως ο κα­ταυ­λι­σμός της Πέ­τρας Ολύ­μπου δεν είναι ο μόνος που αντι­με­τω­πί­ζει αυτό το πρό­βλη­μα: διά­φο­ροι κα­ταυ­λι­σμοί στη Βό­ρεια Ελ­λά­δα (όπως αυτοί στη Σίνδο, στο Ωραιό­κα­στρο και στα Δια­βα­τά, όπου οι πρό­σφυ­γες πα­ρα­μέ­νουν σε σκη­νές) είναι εντε­λώς ακα­τάλ­λη­λοι για δια­μο­νή το χει­μώ­να. Στον κα­ταυ­λι­σμό της Μα­λα­κά­σας, όπου δεν υπάρ­χει κα­θό­λου θέρ­μαν­ση λόγω βρα­χυ­κυ­κλω­μά­των στο δί­κτυο ηλε­κτρο­δό­τη­σης, οι πρό­σφυ­γες βγή­καν από τον κα­ταυ­λι­σμό, έστη­σαν σκη­νές στο δρόμο και δια­μαρ­τύ­ρο­νται για την κα­τά­στα­ση, θυ­μί­ζο­ντας πως υπάρ­χουν δε­κά­δες μικρά παι­διά που υπο­φέ­ρουν και δη­λώ­νο­ντας πως «το μόνο που τους μένει είναι αυτή η δια­μαρ­τυ­ρία».

Η κα­κο­και­ρία είναι μόνο μία ακόμη πτυχή που έρ­χε­ται να προ­στε­θεί στις ήδη απάν­θρω­πες συν­θή­κες δια­βί­ω­σης τις οποί­ες έχουν να αντι­με­τω­πί­σουν οι πρό­σφυ­γες. Κα­ταυ­λι­σμοί και στρα­τό­πε­δα μέσα στη λάσπη, που απο­τε­λού­νται από σκη­νές ή κο­ντέι­νερ, με ανύ­παρ­κτη θέρ­μαν­ση και νερό, με άθλιο και λι­γο­στό φα­γη­τό, δεν μπο­ρούν να είναι κα­τάλ­λη­λοι για δια­μο­νή σε με­γα­λύ­τε­ρες θερ­μο­κρα­σί­ες, πόσο μάλ­λον σε θερ­μο­κρα­σί­ες υπό το μηδέν.

Η απά­ντη­ση πως «δεν γί­νε­ται κάτι άλλο» δεν είναι παρά μια φτηνή δι­καιο­λο­γία. Οι εκ­κλή­σεις για «υπο­μο­νή» είναι απα­ρά­δε­κτες από μια κυ­βέρ­νη­ση που –αν το ήθελε πραγ­μα­τι­κά– είχε όλο το χρόνο στη διά­θε­σή της να προ­ε­τοι­μα­στεί για το χει­μώ­να. Η –εκ των υστέ­ρων– με­τα­φο­ρά των προ­σφύ­γων από την Πέτρα Ολύ­μπου σε ξε­νο­δο­χεία στη Θεσ­σα­λο­νί­κη δεί­χνει ότι οι δυ­να­τό­τη­τες υπάρ­χουν, αρκεί να υπάρ­χει πο­λι­τι­κή βού­λη­ση.

Είναι προ­σβο­λή στην κοινή λο­γι­κή το «δεν μπο­ρού­με να δια­χει­ρι­στού­με» 60 χι­λιά­δες αν­θρώ­πους, σε μια χώρα της οποί­ας τα ξε­νο­δο­χεία και οι υπο­δο­μές ήταν αρ­κε­τά ώστε να αντέ­ξουν 25 εκα­τομ­μύ­ρια του­ρί­στες το κα­λο­καί­ρι του 2016. Αυτά και τα χι­λιά­δες ανα­ξιο­ποί­η­τα δη­μό­σια κτί­ρια (μόνο στον Δήμο Αθη­ναί­ων ανή­κουν 8.000) θα μπο­ρού­σαν εύ­κο­λα να στε­γά­σουν με­ρι­κές δε­κά­δες χι­λιά­δες πρό­σφυ­γες και με­τα­νά­στες, μαζί με τους ντό­πιους άστε­γους.

Αυτή η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα δεί­χνει τις δυ­να­τό­τη­τες να αντι­με­τω­πι­στεί η έκτα­κτη και δρα­μα­τι­κή κα­τά­στα­ση που δια­μορ­φώ­νει η βα­ρυ­χει­μω­νιά, αλλά και τις δυ­να­τό­τη­τες γε­νι­κό­τε­ρα για την υλο­ποί­η­ση μιας πραγ­μα­τι­κά φι­λό­ξε­νης πο­λι­τι­κής.

Αλλά αντί για νέες δομές φι­λο­ξε­νί­ας, ακού­με από τον Μου­ζά­λα την πρό­τα­ση για νέα ει­δι­κά κέ­ντρα κρά­τη­σης «πα­ρα­βα­τι­κών» προ­σφύ­γων και με­τα­να­στών, ως απά­ντη­ση στους πρό­σφυ­γες που δί­καια εξε­γεί­ρο­νται ενά­ντια στις άθλιες συν­θή­κες δια­βί­ω­σης (βλ. φυ­λά­κι­σης).

Κα­τή­φο­ρος

Ο ρα­τσι­στι­κός κα­τή­φο­ρος της κυ­βέρ­νη­σης είναι «μο­νό­δρο­μος» από τη στιγ­μή που επέ­λε­ξε να τηρεί στο ακέ­ραιο την κα­τά­πτυ­στη συμ­φω­νία ΕΕ-Τουρ­κί­ας για απο­τρο­πή-εγκλω­βι­σμό των προ­σφύ­γων. Αυτή η στάση, της απά­θειας, της κα­κο­με­τα­χεί­ρι­σης και του απο­κλει­σμού των προ­σφύ­γων, έχει στον πυ­ρή­να της μια ρα­τσι­στι­κή λο­γι­κή (που τους αντι­με­τω­πί­ζει ως «ανε­πι­θύ­μη­τους» ή «ξένο σώμα»), και συ­νο­δεύ­ει ανα­πό­φευ­κτα την υπο­τα­γή στην ΤΙΝΑ του νε­ο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμού, που ιε­ραρ­χεί τους «δη­μο­σιο­νο­μι­κούς στό­χους» πάνω από τις ανά­γκες των φτω­χών, ντό­πιων και προ­σφύ­γων. Αυτή η πο­λι­τι­κή είναι που στρώ­νει κόκ­κι­νο χαλί και στους νε­ο­να­ζί της ΧΑ για να επι­χει­ρή­σουν να ξα­να­βγούν στον αφρό.

Θα χρεια­στεί απο­φα­σι­στι­κή σύ­γκρου­ση με αυτές τις πο­λι­τι­κές: να δια­σφα­λι­στεί η ελεύ­θε­ρη με­τα­κί­νη­ση των προ­σφύ­γων και των με­τα­να­στών στη χώρα της επι­λο­γής τους. Χρειά­ζε­ται κα­τάρ­γη­ση της συμ­φω­νί­ας ΕΕ-Τουρ­κί­ας, απο­χώ­ρη­ση του ΝΑΤΟ από το Αι­γαίο, ξή­λω­μα του φρά­χτη του Έβρου και των ναρ­κών, ανοι­χτά σύ­νο­ρα, δια­δρο­μές ασφα­λούς διέ­λευ­σης ώστε να μην πνί­γο­νται στο Αι­γαίο ή να πέ­φτουν θύ­μα­τα δια­κι­νη­τών όσοι προ­σπα­θούν να γλι­τώ­σουν από τον πό­λε­μο. Να αγω­νι­στού­με για αν­θρώ­πι­νες συν­θή­κες φι­λο­ξε­νί­ας όσων μέ­νουν (και για όσο μέ­νουν) στην Ελ­λά­δα. Με αντι­φα­σι­στι­κές κι­νη­το­ποι­ή­σεις να μην αφή­σου­με τους νε­ο­να­ζί να ξα­να­ση­κώ­σουν κε­φά­λι. Να ανα­τρέ­ψου­με τη μνη­μο­νια­κή πο­λι­τι­κή της λι­τό­τη­τας, που απο­δει­κνύ­ε­ται ανα­γκαία προ­ϋ­πό­θε­ση για να υλο­ποι­η­θεί μια πραγ­μα­τι­κά φι­λο­προ­σφυ­γι­κή, φι­λο­με­τα­να­στευ­τι­κή πο­λι­τι­κή.

Για να μην αφή­σου­με εκεί­νοι που γλί­τω­σαν από τον πό­λε­μο να πε­θά­νουν από το κρύο και τις κα­κου­χί­ες. Για να διεκ­δι­κή­σου­με μια αξιο­πρε­πή ζωή για όλες και όλους, ντό­πιους και με­τα­νά­στες.

rproject.gr