Συγκρότηση θεματικής νεολαίας ΛΑΕ: Πλούσιος προβληματισμός που πρέπει να γίνει γόνιμος

Συγκρότηση θεματικής νεολαίας ΛΑΕ: Πλούσιος προβληματισμός που πρέπει να γίνει γόνιμος

Χρήστος Σταυρακάκης

Μία ουσιαστική συζήτηση θα μπορούσε να είναι μια πρωτοβουλία γύρω από το δικαίωμά μας στην ελεύθερη μετακίνηση, μπροστά στους νέους περιορισμούς και τις αυξήσεις των εισιτηρίων.

Το Σάβ­βα­το 5 Μάρτη, έπει­τα από αρ­κε­τή κα­θυ­στέ­ρη­ση, συ­γκρο­τή­θη­κε η θε­μα­τι­κή νε­ο­λαί­ας της ΛΑΕ, σε μία δια­δι­κα­σία όπου συμ­με­τεί­χαν σύ­ντρο­φοι και συ­ντρό­φισ­σες από όλη την Ελ­λά­δα. Η κα­θυ­στέ­ρη­ση πραγ­μα­το­ποί­η­σης της δια­δι­κα­σί­ας, πέρα από τις υπο­κει­με­νι­κές αδυ­να­μί­ες, θε­ω­ρού­με ότι έχει και μία άλλη -πιο ου­σια­στι­κή- διά­στα­ση: Πώς θα μπο­ρέ­σου­με να σχε­διά­σου­με και να ορ­γα­νώ­σου­με την πα­ρέμ­βα­σή μας στους νέους και τις νέες με ένα αγω­νι­στι­κό και ρι­ζο­σπα­στι­κό τρόπο, σε μία προ­σπά­θεια με­τα­σχη­μα­τι­σμού της απο­γο­ή­τευ­σης και της βου­βής οργής σε διεκ­δι­κη­τι­κό κί­νη­μα.       Ή δια­φο­ρε­τι­κά, πώς θα μπο­ρέ­σου­με να με­τα­τρέ­ψου­με ένα εν δυ­νά­μει «εύ­φλε­κτο υλικό» σε πραγ­μα­τι­κά πυρά στον πό­λε­μο ενά­ντια στη λι­τό­τη­τα και ενά­ντια σε ένα μαύρο μέλ­λον που -αν δεν κά­νου­με τί­πο­τα- εί­μα­στε λίγο πολύ κα­τα­δι­κα­σμέ­νοι/ες να ζή­σου­με.

Η δυ­σκο­λία μιας τέ­τοιας συ­ζή­τη­σης έγκει­ται στο πώς αυτές οι αγω­νί­ες με­τα­φρά­ζο­νται σε πρω­το­βου­λί­ες οι οποί­ες έχουν τη δυ­να­τό­τη­τα να δώ­σουν αγω­νι­στι­κό πε­ριε­χό­με­νο και να συ­σπει­ρώ­σουν ση­μα­ντι­κά τμή­μα­τα της νε­ο­λαί­ας, που κυ­ριο­λε­κτι­κά ασφυ­κτιούν μέσα στην κοι­νω­νι­κή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα που έχουν δια­μορ­φώ­σει τα μνη­μό­νια σε συν­δυα­σμό με την κα­τάρ­ρευ­ση κάθε ορά­μα­τος/προ­ο­πτι­κής για μια κα­λύ­τε­ρη ζωή.

Η «αό­ρα­τη» νε­ο­λαία της μό­νι­μης επι­σφά­λειας

Το να πε­ρι­γρά­ψου­με για χι­λιο­στή φορά τα αδιέ­ξο­δα της ση­με­ρι­νής νε­ο­λαί­ας -ει­δι­κά σε μία συ­ζή­τη­ση με­τα­ξύ νέων- δεν έχει νόημα, όχι επει­δή είναι ήσ­σο­νος ση­μα­σί­ας αλλά επει­δή το βιώ­νου­με στην κα­θη­με­ρι­νό­τη­τά μας. Η ενο­ποι­η­τι­κή συν­θή­κη είναι η μό­νι­μη επι­σφά­λεια (με την έν­νοια της έλ­λει­ψης οποιασ­δή­πο­τε βε­βαιό­τη­τας) σε συν­δυα­σμό με την ορια­κή οι­κο­νο­μι­κή επι­βί­ω­ση της πλειο­ψη­φί­ας των νέων αν­θρώ­πων. Και είναι απο­λύ­τως λο­γι­κό και φυ­σιο­λο­γι­κό με­γά­λο μέρος της συ­ζή­τη­σής μας να αφορά το ποιες πρω­το­βου­λί­ες μπο­ρού­με να πά­ρου­με σε αυτό το επί­πε­δο.

Η πρω­το­βου­λία «Generation400» ενώ σε αρ­κε­τούς/ές συ­ντρό­φους/ισσες φα­ντά­ζει ελ­κυ­στι­κή, την ίδια στιγ­μή στε­ρεί­ται της συ­στη­μα­τι­κής προ­σπά­θειας συ­σπεί­ρω­σης της γε­νιάς στην οποία ανα­φέ­ρε­ται γύρω από συ­γκε­κρι­μέ­να ζη­τή­μα­τα. Οι συμ­βο­λι­κοί ακτι­βι­σμοί και οι δια­δι­κτυα­κές πα­ρεμ­βά­σεις, όσο και αν είναι απα­ραί­τη­τα ερ­γα­λεία, δεν μπο­ρούν από μόνα τους να απο­τε­λούν «πρό­τα­ση» από τη στιγ­μή που δεν στο­χεύ­ουν, για πα­ρά­δειγ­μα, στην ερ­γα­ζό­με­νη νε­ο­λαία (με στόχο π.χ. να φτια­χτούν σω­μα­τεία εκεί όπου η νέα γενιά βιώ­νει την εκ­με­τάλ­λευ­ση) ή δεν στο­χεύ­ουν στην ανά­πτυ­ξη μιας πρω­το­βου­λί­ας γύρω από τα δι­καιώ­μα­τα των ανέρ­γων.

Μία ακόμη ου­σια­στι­κή συ­ζή­τη­ση θα μπο­ρού­σε να είναι μια πρω­το­βου­λία γύρω από το δι­καί­ω­μά μας στην ελεύ­θε­ρη με­τα­κί­νη­ση, μπρο­στά στους νέους πε­ριο­ρι­σμούς και τις αυ­ξή­σεις των ει­σι­τη­ρί­ων. Υπο­στη­ρί­ζου­με ότι ένας τέ­τοιος προ­σα­να­το­λι­σμός, θα μπο­ρού­σε να είναι πιο απο­τε­λε­σμα­τι­κός, παρά τη με­γα­λύ­τε­ρη δυ­σκο­λία που αυτός έχει.

Από την άλλη η πρό­τα­ση που ακού­στη­κε για μία νε­ο­λαι­ί­στι­κη αντι-ΕΕ κα­μπά­νια, δεν μπο­ρεί να είναι παρά μόνο μια δου­λειά προ­πα­γάν­δας, που εκ­πο­ρεύ­ε­ται πε­ρισ­σό­τε­ρο από ιδιο­τε­λείς επι­θυ­μί­ες και λι­γό­τε­ρο από τα πραγ­μα­τι­κά προ­βλή­μα­τα που κα­θη­με­ρι­νά αντι­με­τω­πί­ζου­με. Το ότι οι εκ­δη­λώ­σεις της ΛΑΕ με θέμα τη «με­τά­βα­ση στο εθνι­κό νό­μι­σμα» δεν συ­γκι­νούν τη νε­ο­λαία, θα έπρε­πε να μας θο­ρυ­βεί. Αντί­θε­τα, οι νέοι/ες έχουν πολ­λές φορές μα­ζι­κο­ποι­ή­σει αντι­ρα­τσι­στι­κές και αντι­φα­σι­στι­κές δια­δη­λώ­σεις και εμείς, ως νέοι και νέες της ΛΑΕ, οφεί­λου­με να εμπλα­κού­με ου­σια­στι­κό­τε­ρα στο αντι­ρα­τσι­στι­κό-αντι­φα­σι­στι­κό κί­νη­μα και στην ορ­γά­νω­ση της αλ­λη­λεγ­γύ­ης προς τους πρό­σφυ­γες, που απο­τε­λεί κε­ντρι­κό μέ­τω­πο της πε­ριό­δου.

Η Αρι­στε­ρά στα πα­νε­πι­στή­μια

Δυ­στυ­χώς, εδώ η συ­ζή­τη­ση υπο­τι­μή­θη­κε, πα­ρό­τι ο ρόλος των δυ­νά­με­ων της ΛΑΕ στους φοι­τη­τι­κούς συλ­λό­γους είναι αντι­κει­με­νι­κά ανα­βαθ­μι­σμέ­νος, αφού εί­μα­στε η μόνη δύ­να­μη που μπο­ρεί να παί­ξει το ρόλο κα­τα­λύ­τη για το προ­χώ­ρη­μα μιας ενω­τι­κής-με­τω­πι­κής δια­δι­κα­σί­ας που ξε­κί­νη­σε πέρσι με την κοινή εκλο­γι­κή κά­θο­δο των σχη­μά­των ΕΑ­ΑΚ-ΑΡΕΝ-ΑΡ­ΔΙΝ και είχε ως προ­ο­πτι­κή τη δη­μιουρ­γία ενός νέου πόλου της φοι­τη­τι­κής Αρι­στε­ράς. Η ανα­γκαιό­τη­τα αυτής της δια­δι­κα­σί­ας απα­ντά­ει αφε­νός στο απα­ραί­τη­το ξα­να­ζω­ντά­νε­μα των φοι­τη­τι­κών συλ­λό­γων κάτι που καμία δύ­να­μη δεν έχει κα­τα­φέ­ρει από μόνη της – και όπου πέρσι επι­χει­ρή­θη­κε με ανοι­χτό και από «τα κάτω» τρόπο, έδει­ξε μια υπαρ­κτή δυ­να­μι­κή συ­σπεί­ρω­σης του «κό­σμου του κι­νή­μα­τος» στις σχο­λές, πράγ­μα που μπο­ρεί να σπά­σει την αδρά­νεια που επι­κρα­τεί.

Μια τέ­τοια δια­δι­κα­σία λο­γο­δο­τεί επί­σης -σε κλα­δι­κό επί­πε­δο- στην οι­κο­δό­μη­ση μιας ρι­ζο­σπα­στι­κής-αντι­κα­πι­τα­λι­στι­κής αρι­στε­ρής εναλ­λα­κτι­κής απέ­να­ντι στη μνη­μο­νια­κή κυ­βέρ­νη­ση Τσί­πρα, που θέλει και μπο­ρεί να ση­κώ­σει το γάντι της κοι­νω­νι­κής αντί­στα­σης.

Το επό­με­νο διά­στη­μα, οι δυ­νά­μεις του Κόκ­κι­νου Δι­κτύ­ου θα συμ­βάλ­λου­με στην ανα­μέ­τρη­ση των νέων της ΛΑΕ με τα πα­ρα­πά­νω απαι­τη­τι­κά κα­θή­κο­ντα, που μπο­ρούν να δώ­σουν νέα πνοή στη νε­ο­λαι­ί­στι­κη απεύ­θυν­σή μας αλλά και στο ίδιο το εγ­χεί­ρη­μα του με­τω­πι­κού σχη­μα­τι­σμού της ΛΑΕ.

rproject.gr