Μνημονεύουμε Σάκη Καράγιωργα (1930-1985)

Μνημονεύουμε Σάκη Καράγιωργα (1930-1985)

  • |

(από χτες) μνημονεύουμε Σάκη Καράγιωργα (1930-1985)…
Γιατί όταν η πλειοψηφία των “ακαδημαϊκών δασκάλων” χειροκροτούσε τον Παπαδόπουλο στη μεγάλη αίθουσα τελετών του Καποδιστριακού, αυτό προτιμούσε να βάζει βόμβες και να κουβαλάει το τίμημα για όλη του τη ζωή

  • του Παναγιώτη Σωτήρη

Γιατί αυτός ο κεϋνσιανός στα νιάτα του μετά τη μεταπολίτευση υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους οικονομολόγους σε ριζοσπαστική κατεύθυνση με αποκορύφωμα τις κεφαλαιώδεις μελέτες για τις Οικονομικές Λειτουργίες του Κράτους και τις Δημοσιονομικές λειτουργίες.
Γιατί βοήθησε πολύ ώστε το Πάντειο να είναι σημείο αναφορά στις κοινωνικές επιστήμες
Γιατί συγκρούστηκε με το σύστημα ΠΑΣΟΚ και κατάλαβε πολύ νωρίς τι σήμαινε (άλλωστε ακόμη αντηχεί η εφιαλτική κραυγή “κάτσε κάτω κουλοχέρη” στην τελευταία κεντρική επιτροπή πού πήρε μέρος το 1975
Γιατί η απολογία του στο στρατοδικείο τον Απρίλιο του 1970 παραμένει “κτήμα ες αει” υπόδειγμα ήθους και στράτευσης

[…] Κύριοι στρατοδίκαι, μέχρι τώρα σας εξέθεσα τους λόγους διά τους οποίους συμμετέχω εις την Δημοκρατικήν Άμυναν. Είχα χρέος μου να αγωνισθώ εις τα πλαίσια της οργανώσεως αυτής προς αποκατάστασιν των δημοκρατικών ελευθεριών εις την χώραν. Είχα χρέος, πρώτον, ως ανθρω­πος απέναντι της ιστορίας. Απέναντι δηλαδή όλων εκείνων οι οποίοι ηγωνίσθησαν με τον λόγον ή με τα όπλα, εκείνων που έχυσαν ποταμούς αίματος διά να κληροδοτήσουν εις ημάς την ελευθερίαν και την δημοκρατίαν. Δεύτερον, είχα χρέος ως καθηγητής απέναντι εις τους φοιτητάς μου. Εις τους νέους αυτούς δέν μετέδιδα μόνον ξηράς επιστημονικάς γνώ­σεις. Τους είχα γαλουχήσει με την ιδέαν ότι ορθαί αποφάσεις επί των μεγάλων προβλημάτων της χώρας λαμβάνονται μόνον με την δημοκρατικήν διαδικασίαν επιλογής. Θα ήμουν ασυνεπής και θα εθεωρείτο δι’ εμέ φυγομαχία εάν διά του αγώνος μου δεν εδικαίωνα τας ιδέας μου περί ελευ­θερίας και δημοκρατίας απέναντι των φοιτητών μου.

Τέλος, κύριοι στρατοδίκαι, είχα ένα προσωπικόν χρέος απέναντι του ελληνικού λαού και της πατρίδος. Αυτός ο λαός έκανεν πολλάς θυσίας και δαπάνας χάριν εμού. Με εσπούδασεν εις τα ελληνικά πανεπιστήμια, με έστειλεν με υποτροφίαν δι’ ανωτέρας σπουδάς εις το εξωτερικόν, με έκανεν καθηγητήν ανωτάτης σχολής και ανώτατον κρατικόν λειτουργόν. Δι’ όλας αυτάς τας θυσίας τί ζητεί ως αντάλλαγμα από εμέ ο ελληνικός λαός και η πατρίς; Τί ζητεί από όλους τους πνευματικοὺς ανθρώπους; Δύο μόνον πράγματα: να προσφέρουν τας επιστημονικάς των υπηρεσίας και να είναι οι θεματοφύλακες των ηθικών και πνευματικών αξιών του ελληνικού λαού. Είχα υποχρέωσιν, επομένως, κύριοι στρατοδίκαι, να εξοφλήσω αυτό το μεγάλο χρέος μου, ακόμη και εάν παρίστατο ανάγκη να δώσω και την ζωήν μου

Φωτογραφία του Panagiotis Sotiris.
Εκτρωφείο Λαγων Καρφής Ευαγγελος