Η γενική κατακραυγή για τα κρούσματα σεξιστικής βίας

Η γενική κατακραυγή για τα κρούσματα σεξιστικής βίας

  • |

Η γενική κατακραυγή για τα κρούσματα σεξιστικής βίας, συνοδεύεται συχνά από μιά ύπουλη μομφή για την ανεπαρκή αντίδραση του θύματος απέναντι στον βιαστή και την μακροχρόνια σιωπή του. Τούτη η μομφή αποκρούεται με την επίκληση του δέους που συνέχει τον αδύναμο απέναντι στην υψηλότερη θέση του δυνάστη και ο αποπνιγμός της καταγγελίας του ερμηνεύεται με βάση τις κοινωνικές της συνέπειες.

Ηρακλής Λογοθέτης

Πέρα από τα προφανή όμως, η παράλυση του θύματος οφείλεται στις υπογείως δρώσες, άρα και ανεπίγνωστες σταθερές που συγκροτούν το ενοχικό υπόβαθρο πολλών πολιτισμών, του δυτικού μη εξαιρετέου.

Στη χριστιανική παράδοση, η θυσιαστική προσφορά ανταμείβεται με φωτοστέφανο. Η αισθητική του άλγους, η αντοχή στον πόνο και η εγκαρτέρηση απέναντι στην εξουσιαστική βία, αποτελούν αναγκαία λύτρα για την οριστική λύτρωση του μάρτυρα. Ο άγιος Σεβαστιανός δέχεται με ενήδονο ρίγος τα βέλη που θα του ανοίξουν τις πόρτες του παραδείσου. Προϋπόθεση για την ανύψωση της ψυχής, είναι η ταπείνωση του ευτελούς σαρκίου.

Το σώμα, παρά το επίχρισμα της σεξουαλικής απελευθέρωσης, εξακολουθεί ανομολόγητα να θεωρείται και σήμερα ανίερο και βρωμερό. Τα πάθη του λογίζονται ύποπτα και συνιστούν ακολασία. Του αξίζει επομένως κάθε πάθημα και κάθε κολασμός. Ο βασανισμός του περιβάλλεται από την αχλύ μιάς έντρομης έλξεως με τον βασανιστή.

Η οδύνη του είναι φάρος ελπίδας και διασφαλίζει τη σωτηριολογική υπόσχεση. Αναπόφευκτα πλέον, ο υποβιβασμός του σώματος διευκολύνει τον βιασμό του και συντελεί στην απαξίωση της σεξουαλικότητάς του. Αντί για την ευχετήρια προτροπή «καλό γ@@@@ι», προτιμάται η υβριστική κραυγή «άντε γ@@@@@υ»! Μένει λοιπόν να γυρίσουμε τη χυδαία ύβρη σε αθώα ευχή και το σώμα να ανακτήσει στη συνείδησή μας τη χαμένη του ιερότητα.

Έως τότε, ο βιασμός θα είναι όπλο στα χέρια των ισχυρών και το θύμα θα παραμένει συχνά έρμαιο καθηλωτικής βίας και φρουρός της σιωπής του.

Σχόλια (0)

Το email σας δεν θα δημοσιευθεί.