Δώστε circenses στο λαό!

Δώστε circenses στο λαό!

  • |

Αχ Ελλάδα, σ’ αγαπώ και βαθιά σ’ ευχαριστώ γιατί… δεν έχω τόπο να σταθώ, μα το δίκιο το ‘χω εγώ…

Ας μας συγχωρέσουν τα πεθαμένα του Μανώλη Ρασούλη και τα ζωντανά της Βάσως Αλαγιάννη που έγραψαν το υπέροχο αυτό τραγούδι, μια και, για τις ανάγκες του συγκεκριμένου κειμένου, το «μεταποιήσαμε» κάπως. Βλέπεις, τα φαινόμενα δεν απατούν πλέον: την ανάθεμα την ώρα – κατάρα τη στιγμή που ζούμε τα όσα ζούμε (ακρίβεια vς εκεί που δεν έχει ταβάνι, ρεύμα στο θεό, ανεργία κατά διαόλου, βενζίνη με το σταγονόμετρο, δουλειές ούτε για δείγμα, δεκάδες θάνατοι από κορονοϊό καθημερινά και κανείς δεν νοιάζεται -ουφ, μωρέ, ακόμα γι’ αυτό θα μιλάμε;-, θέρμανση μόνο για τους «ψυχικά υγιείς», ψωμί μόνο για τoυς κάτω των 50 κιλών και άνω των 2.000 ευρώ μισθό μηνιαίως, ειρήνη μόνο εκεί που μας λένε οι ΗΠΑ, όπλα για την ειρήνη και Τσαϊκόφσκι μόνο για τους φιλοπουτινικούς), την ίδια στιγμή τα ξεχνάμε όλα τούτα και γινόμαστε όλο γνώμη/αποψάρα και δίκιο!

Νόρα Ράλλη
Βγήκαμε στις ρούγες για λιντσάρισμα, εργαλειοποιήσαμε την έννοια της μητρότητας, γίναμε οι τέλειες μάνες/θειάδες/γιαγιάδες, τα περισσότερα ΜΜΕ βρήκαν νέο παιχνίδι ν’ ασχολούνται, από κοντά και ο κοσμάκης. Τα δικαιώματα (ακόμη και τα στοιχειώδη, όπως η πρόσβαση σε δομές υγείας και φροντίδας) πάνε περίπατο, μαζί και οι ανάγκες.

Όλη μέρα Πισπιρίγκου και το βράδυ Σεφερλής. Αλλά βλέπεις το ένα είναι «πιασάρικο θεματάκι». Όσο για τον άλλο… πώς το ‘χε πει ο Γεωργουσόπουλος; Είναι «πολύ μεγάλος κωμικός, πολύ σπουδαίος κειμενογράφος!». Και άντε καλά: αποφάσισαν να δώσουν circenses στο λαό. Μήπως, λοιπόν, να του δώσουν και panem; Γιατί γκώσαμε στα «νούμερα» κι από τσιτσί, πάπαλα.

efsyn.gr

Σχόλια (0)

Το email σας δεν θα δημοσιευθεί.