Γήπεδα να ‘ναι…

Γήπεδα να ‘ναι…

  • |

Θα πρέπει να ήταν, ίσως, η πρώτη φορά στη ζωή μου που χωρίς δεύτερη σκέψη επέλεγα να παρακολουθώ έναν αγώνα τένις παρά ένα ποδοσφαιρικό ματς ευρωπαϊκού πρωταθλήματος. Η συγκλονιστική μάχη του Τσιτσιπά με τον Τζόκοβιτς με είχε συνεπάρει και μαζί με μένα και τον 12χρονο γιο μου. Αυτή η τρομερή εναλλαγή συναισθημάτων που βλέπαμε να εκτυλίσσεται μπροστά μας είναι ένα πραγματικό μάθημα ζωής.

Κώστας Πετρωτός

Οπως και η πορεία του 23χρονου Ελληνα τενίστα μέχρι σήμερα. Χτίζει την καριέρα του με μπόλικο κόπο, ατελείωτο ιδρώτα και πολλά «χαστούκια» από μεγαθήρια. Πριν από ένα-δυο χρόνια έμοιαζε πραγματικά αδιανόητο να περιμένουμε να κοντράρει έναν Τζόκοβιτς, τώρα δείχνει ότι είναι τόσο κοντά στο να τον νικήσει (σκεφτείτε ότι κυνηγά να μπει στην ελίτ την εποχή που στο τένις συνυπάρχουν μαζί με τον Τζόκοβιτς και οι Ναδάλ, Φέντερερ, ίσως οι τρεις κορυφαίοι όλων των εποχών).

Δεν είναι, όμως, ο πρωταθλητισμός αυτό που μετράει. Αλλωστε, η πλειονότητα της ελληνικής νεολαίας δεν διαθέτει το σπάνιο ταλέντο. Ακόμη κι αν αυτό συμβαίνει όμως, προφανώς δεν έχει τη δυνατότητα της οικονομικής υποστήριξης για να κυνηγήσει την κορυφή. Αυτό που μετρά είναι η επιμονή στο να βελτιώνεσαι σ’ αυτό που αγαπάς. Να βάζεις έναν στόχο και να τον κυνηγάς, όσα εμπόδια κι αν ορθώνονται στον δρόμο σου. Αυτή είναι η μεγάλη προσφορά του κάθε Τσιτσιπά και της κάθε Σάκκαρη προς τα μικρά παιδιά, μαζί και το δυνατό ερέθισμα για άθληση. Να ενσωματώσουν τον αθλητισμό στην καθημερινότητά τους, να αφήσουν τον υπολογιστή του δωματίου τους και να βγούνε σε ένα γήπεδο. Κι αν το τένις θεωρείται ελίτ άθλημα, καλό είναι η πολιτεία να μην αφήσει χαμένη την ευκαιρία που της παρουσιάζεται να το φέρει στα μέτρα του απλού Ελληνα.

efsyn.gr/

Σχόλια (0)

Το email σας δεν θα δημοσιευθεί.