Απεργία στις φυλακές των ΗΠΑ, ενάντια στη σύγχρονη σκλαβιά

Απεργία στις φυλακές των ΗΠΑ, ενάντια στη σύγχρονη σκλαβιά

Από τις 21 Αυγούστου, δεκάδες χιλιάδες κρατούμενοι σε τουλάχιστον 17 Πολιτείες των ΗΠΑ βρίσκονται σε κινητοποιήσεις διαρκείας. Κατά τόπους αποφασίζονται οι δράσεις που περιλαμβάνουν εργατικές απεργίες (άρνηση της υποχρεωτικής εργασίας), απεργίες πείνας, καθιστικές διαμαρτυρίες κ.ά.

Πάνος Πέτρου

Στη λίστα αι­τη­μά­των, υπάρ­χουν αρ­κε­τές με­ταρ­ρυθ­μί­σεις της νο­μο­θε­σί­ας, διά­φο­ρες προ­τά­σεις για βελ­τί­ω­ση στις συν­θή­κες κρά­τη­σης και για σε­βα­σμό στα αν­θρώ­πι­να δι­καιώ­μα­τα των κρα­του­μέ­νων, αι­τή­μα­τα που ανα­δει­κνύ­ουν τον ρα­τσι­σμό (στον αριθ­μό των συλ­λή­ψε­ων, στο ύψος των ποι­νών, στη συ­χνό­τη­τα των κα­τα­δι­κα­στι­κών απο­φά­σε­ων και των απορ­ρί­ψε­ων αι­τή­σε­ων υπό όρους από­λυ­σης), αλλά ξε­χω­ρί­ζουν δύο ζη­τή­μα­τα:

Ο άμε­σος τερ­μα­τι­σμός της κα­τα­να­γκα­στι­κής ερ­γα­σί­ας/σκλα­βιάς στη φυ­λα­κή (με το δι­καί­ω­μα του φυ­λα­κι­σμέ­νου αν θα επι­λέ­ξει να ερ­γα­στεί και την κα­τα­βο­λή του κα­τώ­τε­ρου μι­σθού της Πο­λι­τεί­ας αν το επι­λέ­ξει) και την κα­το­χύ­ρω­ση του δι­καιώ­μα­τος ψήφου των κρα­του­μέ­νων, των υπο­δί­κων και των λε­γό­με­νων «πρώην εγκλη­μα­τιών».

Τα δύο αι­τή­μα­τα ξε­χω­ρί­ζουν, γιατί στρέ­φο­νται ενά­ντια στον «πυ­ρή­να» αυτού που έχει ονο­μα­στεί «νέος Τζιμ Κρόου» (Τζιμ Κρόου λε­γό­ταν η παλιά ρα­τσι­στι­κή νο­μο­θε­σία στον αμε­ρι­κα­νι­κό Νότο), δη­λα­δή ένα σω­φρο­νι­στι­κό σύ­στη­μα που ανα­πα­ρά­γει τη δου­λεία, μέσω της απο­στέ­ρη­σης πο­λι­τι­κών και ερ­γα­σια­κών δι­καιω­μά­των από τους κρα­τού­με­νους.

Οι ΗΠΑ (στις οποί­ες αντι­στοι­χεί το 5% του πα­γκό­σμιου πλη­θυ­σμού) έχουν το 25% των κρα­του­μέ­νων σε φυ­λα­κές πα­γκο­σμί­ως! Οι μαύ­ροι απο­τε­λούν το 37% των φυ­λα­κι­σμέ­νων, ενώ απο­τε­λούν μόλις το 13% του αμε­ρι­κα­νι­κού πλη­θυ­σμού. Η ανε­ξέ­λεγ­κτη αστυ­νο­μι­κή βία στα γκέτο, ο «πό­λε­μος κατά των ναρ­κω­τι­κών» βρί­σκουν την εξή­γη­σή τους πίσω από αυτήν την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα. Η αμε­ρι­κα­νι­κή αστυ­νο­μία οφεί­λει να «τρο­φο­δο­τεί» διαρ­κώς τα κά­τερ­γα με νέους σκλά­βους, και σε αυτόν τον ακή­ρυ­χτο πό­λε­μο είναι που δο­λο­φο­νού­νται κα­θη­με­ρι­νά νε­α­ροί μαύ­ροι.

Και πρό­κει­ται κυ­ριο­λε­κτι­κά για νέους σκλά­βους. Η 13η τρο­πο­λο­γία του Συ­ντάγ­μα­τος των ΗΠΑ προ­βλέ­πει μια νο­μι­κή εξαί­ρε­ση για τη συ­νέ­χι­ση της σκλα­βιάς. Ανα­φέ­ρει «ούτε δου­λεία ούτε ακού­σια υπο­δού­λω­ση να υπάρ­χουν εντός των Ηνω­μέ­νων Πο­λι­τειών, εξαι­ρου­μέ­νης της πε­ρί­πτω­σης τι­μω­ρί­ας εγκλή­μα­τος για το οποίο ο ενα­γό­με­νος έχει νο­μί­μως κα­τα­δι­κα­στεί». Πάνω σε αυτήν την νο­μι­κή εξαί­ρε­ση, έχει χτι­στεί μια μπίζ­να που απο­φέ­ρει 2 δισ. δο­λά­ρια ετη­σί­ως. Οι κρα­τού­με­νοι υπο­χρε­ώ­νο­νται να ερ­γα­στούν (αν δεν θέ­λουν να περ­νά­νε 23 ώρες τη μέρα στην απο­μό­νω­ση) με ωρο­μί­σθιο… 4 σεντς (για να γίνει η σύ­γκρι­ση, το νό­μι­μο κα­τώ­τα­το ωρο­μί­σθιο κυ­μαί­νε­ται με­τα­ξύ 10 και 15 δο­λα­ρί­ων ανά Πο­λι­τεία).

Οι πε­ρισ­σό­τε­ρες φυ­λα­κές είναι ιδιω­τι­κές, και νοι­κιά­ζουν αυτή τη στρα­τιά 2,5 εκα­τομ­μυ­ρί­ων σκλά­βων σε ερ­γο­λά­βους. Οι σω­φρο­νι­στι­κοί υπάλ­λη­λοι με τα τέι­ζερ έχουν αντι­κα­τα­στή­σει τους πα­λιούς επι­στά­τες με τα μα­στί­για, ενώ οι ποι­νές για τους «απεί­θαρ­χους» έχουν μεί­νει απα­ράλ­λα­κτες (οι απερ­γοί δη­λώ­νουν ότι «αντι­με­τω­πί­ζο­νται ως ζώα»). Είναι ει­ρω­νεία της ιστο­ρί­ας ότι αρ­κε­τές από τις φυ­λα­κές στον αμε­ρι­κα­νι­κό Νότο, έχουν οι­κο­δο­μη­θεί εκεί που βρί­σκο­νταν παλιά οι φυ­τεί­ες των δου­λο­κτη­τών. Εται­ρί­ες όπως η Microsoft, τα Starbucks, η BP, η Victoria Secret, η Walmart και τα McDonald’s βγά­ζουν τε­ρά­στια κέρδη αγο­ρά­ζο­ντας τα πάμ­φθη­να προ­ϊ­ό­ντα που πα­ρά­γο­νται στις φυ­λα­κές.

Απέ­να­ντι σε αυτό το τε­ρα­τούρ­γη­μα εξε­γεί­ρο­νται σή­με­ρα οι φυ­λα­κι­σμέ­νοι. Και εμπνέ­ο­νται από τις κα­λύ­τε­ρες πα­ρα­δό­σεις. Επέ­λε­ξαν την 21η Αυ­γού­στου ως μέρα έναρ­ξης της απερ­γί­ας, γιατί είναι η επέ­τειος από τη δο­λο­φο­νία του Μαύ­ρου Πάν­θη­ρα Τζορτζ Τσάκ­σον από σω­φρο­νι­στι­κούς υπαλ­λή­λους. Επέ­λε­ξαν η απερ­γία να διαρ­κέ­σει ως τις 9 Σε­πτέμ­βρη, που είναι η επέ­τειος της εξέ­γερ­σης στις φυ­λα­κές Άτ­τι­κα.

Ήδη σε ορι­σμέ­νες φυ­λα­κές οι ορ­γα­νω­τές της απερ­γί­ας με­τα­φέ­ρο­νται στην απο­μό­νω­ση ή προει­δο­ποιού­νται για με­τα­γω­γή σε πιο «αυ­στη­ρά» ιδρύ­μα­τα. Γι’ αυτό και αξί­ζει να θυ­μό­μα­στε μια φράση των απερ­γών φυ­λα­κι­σμέ­νων του κα­λο­και­ριού του 2016:

«Μια φυ­λα­κή είναι ένα πε­ρι­βάλ­λον όπου είναι πα­νεύ­κο­λο το επεί­γον κλεί­δω­μα κρα­του­μέ­νων στα κελιά, ένα μέρος ελέγ­χου και πε­ριο­ρι­σμού όπου η κα­τα­στο­λή είναι εντοι­χι­σμέ­νη σε κάθε πέ­τρι­νο φρά­χτη και κρίκο αλυ­σί­δας, σε κάθε χει­ρο­νο­μία και ρου­τί­να. Όταν ξε­ση­κω­νό­μα­στε ενά­ντια στις Αρχές αυτές, στρέ­φο­νται με μανία ενα­ντί­ον μας, κι η μόνη προ­στα­σία που έχου­με είναι η αλ­λη­λεγ­γύη απ’ έξω».

rproject.gr