Πρώτη δύναμη οι ακροδεξιοί στη Σουηδία;

Πρώτη δύναμη οι ακροδεξιοί στη Σουηδία;

Επί έναν αιώνα οι Σοσιαλδημοκράτες ήταν το ισχυρότερο κόμμα στη Σουηδία. Όμως η προσφυγική κρίση άλλαξε πολλά και προκάλεσε φοβικά σύνδρομα. Οι σημερινές εκλογές ενδέχεται να θέσουν τέλος στην πρωτοκαθεδρία τους.

Για πρώτη φορά από το 1917 οι σουηδοί Σοσιαλδημοκράτες, εμπνευστές του κράτους προνοίας, ενδέχεται να μην αναδειχθούν πρώτη δύναμη στις σημερινές εκλογές. Στη Σουηδία, την  κοιτίδα της σοσιαλδημοκρατίας, η προσφυγική κρίση ενίσχυσε τους ακροδεξιούς λαϊκιστές. Εδώ και μήνες οι Σουηδοί Δημοκράτες, που προήλθαν εν μέρει από τους νεοναζί της χώρας, προσεγγίζουν τους κυβερνώντες Σοσιαλδημοκράτες, όσον αφορά το ποσοστά στις δημοσκοπήσεις. Όσο ενισχύονται οι Σουηδοί Δημοκράτες, τόσο υποχωρούν οι Σοσιαλδημοκράτες. Λίγο πριν τις εκλογές οι δημοσκοπήσεις έβλεπαν τα δύο κόμματα να συναντώνται στο 22% ή το 23%.

Χαμένοι των σημερινών εκλογών θα αναδειχθούν, όπως όλα δείχνουν, οι Σοσιαλδημοκράτες. Και στη Σουηδία λοιπόν, όπως άλλωστε και σε ολόκληρη την Ευρώπη, η σοσιαλδημοκρατία βρίσκεται σε υποχώρηση. Και δεν είναι μόνο οι γερμανοί Σοσιαλδημοκράτες που απέσπασαν στις τελευταίες εκλογές το χειρότερο εκλογικό αποτέλεσμα της ιστορίας τους με 20,5%. Σε μόλις 6 από τα συνολικά 28 κράτη-μέλη της ΕΕ κυβερνούν σήμερα κλασικές κεντροαριστερές κυβερνήσεις: Ρουμανία, Πορτογαλία, Σλοβακία, Μάλτα, Ισπανία και Σουηδία.

Κερδισμένοι τηςπροσφυγικής κρίσης οι ακροδεξιοί

Τζίμι Όκεσον, πρόεδρος των Σουηδών Δημοκρατών, προκρίνει μια αντι-μεταναστευτική πολιτική.
Όμως η προσφυγική κρίση του 2015 άλλαξε πολλά και στη Σουηδία. Όπως ακριβώς και στη Γερμανία οι Σουηδοί δέχθηκαν τους περισσότερους πρόσφυγες σε σχέση με τον πληθυσμό της χώρας. Ακριβώς όπως και στη Γερμανία τμήματα του πληθυσμού αντιμετωπίζουν φοβικά τους μετανάστες παρά τη χαμηλή ανεργία και τη σταθερή οικονομική ανάπτυξη. Ακριβώς όπως και στη Γερμανία έτσι και στη Σουηδία η ακροδεξιά πείθει ψηφοφόρους ότι η πολιτική ηγεσία δεν ενδιαφέρεται για τον λαό, αλλά μόνο για πρόσφυγες και μετανάστες.

Από την πλευρά της η κυβέρνηση του σοσιαλδημοκράτη πρωθυπουργού Στέφαν Λέφβεν απέτυχε να πείσει τους Σουηδούς κι ας υιοθέτησε μια σκληρή στάση έναντι των προσφύγων. Δεν κατάφερε επίσης να πείσει ότι διαχειρίστηκε σωστά τις πυρκαγιές του καλοκαιριού, αλλά και τις βίαιες συγκρούσεις μεταξύ συμμοριών στη νότια Σουηδία. Κερδισμένοι από τις εξελίξεις αυτές βγαίνουν οι Σουηδοί Δημοκράτες.

Ο εκλογολόγος Χένρικ Όσκαρσον δεν αναμένει ωστόσο ότι οι ακροδεξιοί θα συμμετέχουν στην κυβέρνηση, διότι δεν διαθέτουν εν δυνάμει κυβερνητικούς εταίρους: «Το πιο συναρπαστικό σε αυτές τις εκλογές είναι αν το παραδοσιακό σύστημα των δύο πολιτικών στρατοπέδων Σοσιαλδημοκρατών και Πρασίνων εναντίον Συντηρητικών περάσει εν τέλει στην ιστορία», λέει ο Σουηδός ειδικός. Ουδείς ωστόσο μπορεί να αποκλείσει μια μετεκλογική συνεργασία Συντηρητικών και ακροδεξιών, όπως συμβαίνει από το 2013 στη γειτονική Νορβηγία. Πιθανό θεωρείται και το μοντέλο της Δανίας, όπου οι λαϊκιστές του κόμματος Danske Folkeparti στηρίζουν συντηρητική κυβέρνηση μειοψηφίας, επιβάλλοντας μια όλο και σκληρότερη προσφυγική πολιτική. Ίσως οι Σουηδοί Δημοκράτες να προτιμήσουν αυτόν το ρόλο, που είναι σαφέστατα ευκολότερος και με μεγαλύτερη επιρροή από ότι μια ενδεχόμενη συμμετοχή σε κυβέρνηση συνεργασίας.

Στέφανος Γεωργακόπουλος

dw.com