Μένουμε άνθρωποι

Μένουμε άνθρωποι

  • |

Μετράμε 88 μέρες στο δεύτερο lockdown και σίγουρα θα ξεπεραστούν κατά πολύ οι 100. Εάν προσθέσουμε τις 45 του πρώτου αναγκαστικού εγκλεισμού πέρυσι την άνοιξη, φτάνουμε τις 133 ημέρες καραντίνας μέσα στον τελευταίο ένα χρόνο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την οικονομία, την κοινωνία αλλά και τις ανθρώπινες σχέσεις. Οι κρίσιμες μέρες έγιναν κρίσιμες εβδομάδες και μετά κρίσιμοι μήνες κι έτσι το ερώτημα «πόσες και σήμερα;» καθίσταται μετέωρο, με νέα, πιο αυστηρά μέτρα να πλανώνται πάνω από το κεφάλι μας.

Μιχαήλ Άγγελος Κωνσταντόπουλος

Ολοι μας έχουμε προσαρμόσει πλέον την καθημερινότητά μας βρίσκοντας ένα πρόγραμμα και πιθανόν νέες ασχολίες ως απάντηση στο αρχικό σοκ του εγκλεισμού. Ομως αυτό αποτελεί περισσότερο μηχανισμό άμυνας παρά πραγματική διέξοδο από αυτήν τη μη φυσιολογική κατάσταση. Φαινόμενα όπως η κοσμοσυρροή στην Ερμού δεν είναι ανεξήγητα και είναι ενδεικτικά της ψυχολογίας μέρους της κοινωνίας που θέλει να κάνει οτιδήποτε θυμίζει την πολυπόθητη «κανονικότητα». Ενίοτε μιλάμε με φίλους και οικείους και δεν έχουμε πια ιδιαίτερα νέα να πούμε.

Ο προσωπικός και ο επαγγελματικός χρόνος συχνά συγχωνεύονται μέσω τηλεργασίας. Λείπουν ξεκάθαρα βαλβίδες εκτόνωσης όπως μια έξοδος στα… μπαρ της αλλοτρίωσης. «Δεν θα μας προλαβαίνετε» είπα πρόσφατα σ’ έναν φίλο ψυχολόγο, αφού ακόμα μόνο εικασίες υπάρχουν για τις ψυχολογικές επιπτώσεις, που μπορεί να φτάσουν μέχρι και στο μετατραυματικό στρες. Αρκετοί τριγύρω βγάζουν νεύρα, επιθετικότητα ή ένα αίσθημα παραίτησης. Πέρα από τη μάχη με τον κορονοϊό πρέπει να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για να μείνουμε άνθρωποι, ν’ αποφύγουμε τη βαρβαρότητα της εποχής, για να δανειστώ κάτι από τον Χρόνη Μίσσιο. Αυτή είναι η κορυφαία μάχη.

efsyn.gr